Ομιλία του Κιόσου-Σάμα 22 και 23 Δεκεμβρίου του 2014

Ομιλία του Κιόσου-Σάμα

Ομιλία του Κιόσου-Σάμα

Δέηση Γενεθλίων του Μέισου-Σάμα

22 και 23 Δεκεμβρίου του 2014

Μεσσιανικός Ναός,

Ιερό Έδαφος του Ατάμι – Ιαπωνία

Συγχαρητήρια σε όλους για τη Δέηση των Γενεθλίων του Μέισου-Σάμα.

Με βαθιά ευλάβεια και σεβασμός Θεού, σας λέω ότι ο Θεός, που είναι ενωμένος με τον Μέισου Σάμα, είναι Εκείνος με τον οποίο έχουμε μεγαλύτερη οικειότητα και στον οποίο πρέπει να αποδίδουμε τη μεγαλύτερη αξία.

Μέσα στην αναπνοή μας, δηλαδή στην εισπνοή και στην εκπνοή μας, βρίσκεται η αναπνοή του Θεού –η αναπνοή Εκείνου που ζει αιώνια και που είναι ο αληθινός μας Πατέρας. Μπορούμε να πούμε ότι η αναπνοή Του είναι η αρχική αναπνοή ή η πηγή της αναπνοής.

Στην αρχή της Δημιουργίας, μέσα από αυτή την αναπνοή, ο Θεός μας δημιούργησε ως θεϊκές σπίθες, και μέσα από το φύσημά του, μας έδωσε τη ζωή, τη συνείδηση και την ψυχή Του και μας εμπιστεύτηκε την αναπνοή Του.

Έτσι, όταν ήμασταν στον Παράδεισο, αναπνέαμε αυτή την αναπνοή του Θεού. Σε αυτόν τον Παράδεισο, ζούσαμε και υπηρετούσαμε τον Θεό ως θεϊκές σπίθες ενωμένες με την αναπνοή του Θεού και του Μέισου-Σάμα.

Σήμερα που είμαστε στη Γη, ακόμα κατέχουμε αυτήν την αναπνοή του Θεού. Εμπιστεύτηκε την αναπνοή Του και στους προγόνους μας, που είναι ζωντανοί μέσα μας. Όλα τα πράγματα και όλα τα στοιχεία της φύσης στον Ουρανό και στη Γη, που είναι ενωμένα μαζί μας, διατηρούνται μέσα από αυτή την αναπνοή του Θεού και υπηρετούν τον Θεό με όλη τη δύναμή τους.

Το 1954, ο Μέισου-Σάμα ανήγγειλε ότι «ένας Μεσσίας είχε γεννηθεί» μέσα του. Πιστεύω ότι εκείνη την εποχή, ο Μέισου-Σάμα αναγνώρισε ότι ο Θεός ήταν ο αληθινός του Πατέρας και εξέφρασε στον Θεό αυτή την αναγνώριση.

Με τη μεγάλη Του ευσπλαχνία, ο Θεός δέχτηκε αυτό που ο Μέισου-Σάμα Του εξέφρασε, αναγνώρισε με χαρά τον Μέισου-Σάμα ως γιο Του και επέτρεψε στον Μέισου-Σάμα να αισθανθεί τη χαρά που Εκείνος ένιωθε.

Στις 5 Ιουνίου του 1954, ο Μέισου-Σάμα μας είπε με χαρά, ότι από εκείνη τη στιγμή ήταν σαν ένα «νεογέννητο μωρό» και ότι «είχε γεννηθεί ξανά ως παιδί του Θεού».

Το να «γεννηθεί ξανά ως παιδί του Θεού», σημαίνει ότι κληρονόμησε και δέχτηκε την αναπνοή του Θεού, ως μια νέα αναπνοή και ότι κληρονόμησε και δέχτηκε την αιώνια ζωή του Θεού, ως μια νέα ζωή.

Ο Θεός προσπαθεί να εκδηλωθεί μέσα μας, για να μπορέσουμε να γεννηθούμε ξανά, ως αληθινά Του παιδιά και να ζούμε μαζί Του στον Παράδεισο.

Ο Θεός ανέθρεψε, καθοδήγησε και εκπαίδευσε τον Μέισου-Σάμα με σκοπό να ικανοποιήσει την επιθυμία Του. Ο Μέισου-Σάμα είναι το πρότυπό μας. Εμείς πρέπει να ακολουθούμε τα βήματά του.

Μέσα στον καθένα μας κατοικεί ο Θεός, ο αληθινός μας Πατέρας και ο Μέισου-Σάμα, ο αληθινός Του γιος.

Θυμηθείτε ότι είμαστε ικανοί να ακολουθούμε τα βήματα του Μέισου-Σάμα και να προσπαθούμε να γεννηθούμε ξανά ως αληθινά παιδιά του Θεού, μόνο επειδή ο Θεός και ο Μέισου-Σάμα κατοικούν μέσα μας.

Σε αυτή την ημέρα της Δέησης των Γενεθλίων του Μέισου-Σάμα, με την άδεια του Θεού, δεχόμαστε και κληρονομούμε την αναπνοή και την αιώνια ζωή Του Θεού. Ας δοξάσουμε τον Θεό από το βάθος της καρδιάς μας, στο όνομα του Μεσσία, που είναι ενωμένο με τον Μέισου-Σάμα.

Έχω μάθει ότι εσείς, τα μέλη της Εκκλησίας Ιζουνομέ, κάνετε καθημερινά μεγάλες προσπάθειες για να φτάσετε στο στόχο «να επιθυμείτε να γεννηθείτε ξανά ως αληθινά παιδιά του Θεού και να γίνετε πρωτοπόροι της σωτηρίας».

Όπως πολλοί από εσάς ξέρετε, τον περασμένο Μάιο επισκέφτηκα στην Ιαπωνία την περιοχή Σούμπου και τον Σεπτέμβριο τις περιοχές Χοκουρίκου και Κανσάι, όπου συμμετείχα σε συναντήσεις με μέλη αυτών των περιοχών. Σε όλα τα μέρη, με δέχτηκε θερμά και ειλικρινά ένα μεγάλος αριθμός μελών, και κατάφερα να μοιραστώ και να επιβεβαιώσω την αγάπη μας για τον Μέισου-Σάμα. Ξέρω ότι η χαρά που ένιωσα κατά τη διάρκεια των επισκέψεων μου θα με συνοδεύει για πολύ καιρό.

Όταν σας συνάντησα, έφερα στο μυαλό μου τις θαυμάσιες χάρες που δεχόμαστε από τον Θεό. Έκανα σκέψεις σχετικά με το γεγονός ότι ο Θεός και ο Μέισου-Σάμα βρίσκονται πάντα στο κεντρικό σημείο της συνείδησής μας και το πώς το φως, που αναζητάμε με τόση αφοσίωση, πραγματικά λάμπει ήδη μεταξύ μας, μέσα στον καθένα μας.

Αυτό που με έκανε πιο ευτυχισμένο όταν σας επισκέφτηκα, ήταν ότι κατάλαβα ότι πολλοί από σας εξελιχθήκατε σε μια εντελώς νέα φάση της πίστης, εξασκώντας κάτι απολύτως καινούριο. Προσπαθήσατε, ακολουθώντας το παράδειγμα του Μέισου-Σάμα, να επιστρέψετε στον εσωτερικό σας Παράδεισο, στην αληθινή σας εστία. Κάνοντας αυτό, παραδώσατε τις σκέψεις σας στον Θεό στο όνομα του Μεσσία Μέισου-Σάμα –σκέψεις που εσείς επιστρέψατε στον Παράδεισο μαζί με όλους όσους γνωρίζετε και με όλα όσα είναι συνδεδεμένα με σας. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Παρόλο που δεν είναι καθόλου εύκολο, προσπαθήσατε να αποδώσετε στον Θεό όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή σας. Προσπαθήσατε να αναγνωρίσετε συνειδητά ότι το έργο του Θεού είναι μέσα σε όλα τα μικροπράγματα και τα τετριμμένα ζητήματα της καθημερινότητας.

Τώρα που σκέφτομαι όλη την προσπάθεια που κάνετε, φέρνω ξανά στο μυαλό μου τη σημασία του να παραδίδουμε όλα απολύτως στα χέρια του Θεού, μέσω του Μέισου-Σάμα. Μπορεί να είναι πιο εύκολο να παραδίδουμε όλα τα ελαττώματά μας στον Θεό, όποια και αν είναι αυτά. Αλλά το συναίσθημα που μας κάνει να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη ή να προσευχόμαστε για τον πλησίον πρέπει επίσης να επιστρέφεται στα χέρια του Θεού. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι το να είμαστε ικανοί να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη και να προσευχόμαστε για τον πλησίον μας, είναι δικό μας προτέρημα.

Η καρδιά και ο νους μας ανήκουν στον Θεό. Στην καθημερινότητά μας κρίνουμε τους άλλους, σαν να είχαμε δικαίωμα ή δύναμη για να το κάνουμε, σαν να είμαστε ο Θεός. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι ο μόνος που έχει δικαίωμα να κρίνει. Ο Θεός μας συγχώρεσε για το γεγονός ότι χρησιμοποιήσαμε και ακόμα χρησιμοποιούμε την καρδιά και το νου μας σαν να ήταν δικά μας και ότι κρίναμε και ακόμα εξακολουθούμε να κρίνουμε τους άλλους. Ο Θεός μας συγχώρεσε για να μπορούμε να εξαγνιστούμε και να είμαστε δεκτοί στον Παράδεισο, αλλά και να μπορούμε να ακολουθούμε το δρόμο της αναγέννησης ως παιδιά του Θεού.

Εμείς δεν βρισκόμαστε στη Γη για να κρίνουμε τον πλησίον μας. Είμαστε εδώ για να υπηρετούμε. Ήρθαμε στη Γη για να μάθουμε τι σημαίνει να υπηρετούμε αληθινά τον Θεό –να υπηρετούμε τον Θεό που συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μας. Το να υπηρετούμε τον Θεό, σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός είναι ο Κύριος των πάντων.

Μας συμβουλεύουν να κάνουμε αλτρουιστικές πράξεις για τον πλησίον. Όταν κάνουμε κάτι για τους άλλους ως αποτέλεσμα της αλτρουιστικής μας αγάπης, έχουμε την τάση να γίνουμε κύριοι των δικών μας πράξεων. Αλλά πρέπει να το καταλάβουμε σωστά. Ο Θεός είναι ο Κύριος των πάντων. Εκείνος είναι ο μόνος που μπορεί να κάνει αλτρουιστικές πράξεις για τον πλησίον μας.

Εμείς οι άνθρωποι, ακόμα και όταν προσπαθούμε στο μέγιστο δυνατό να σκεφτούμε τον πλησίον και να προσέχουμε άλλους ανθρώπους, έχουμε ένα όριο. Η αγάπη μας είναι περιορισμένη, ενώ η αγάπη του Θεού είναι απεριόριστη.

Νομίζω ότι ξεχνάμε αυτήν την αμετάβλητη αλήθεια: ότι η αγάπη ανήκει στον Θεό. Λανθασμένα πιστεύαμε ότι, κατά κάποιο τρόπο, η αγάπη ήταν δική μας ιδιοκτησία και ότι μπορούσαμε να τη χρησιμοποιήσουμε και να την εκφράσουμε.

Ο Θεός, με την ευσπλαχνία του, συγχώρεσε την άγνοια και τον εγωισμό μας. Πρέπει πρώτα να αποδεχτούμε ότι κατά λάθος χρησιμοποιήσαμε την αγάπη σαν να ήταν δική μας, και έτσι, να δεχτούμε οικειοθελώς τη συγχώρεση του Θεού.

Ο Μέισου-Σάμα έζησε τυλιγμένος μέσα στην αγάπη του Θεού, αποδεχόμενος την αλήθεια ότι η αγάπη ανήκει στον Θεό. Εμείς γνωρίσαμε τον Μέισου-Σάμα για να μπορούμε να ζούμε με το ίδιο τρόπο που το έκανε εκείνος.

Στις καθημερινές μας προσευχές, πριν και μετά που συναντάμε κάποιον ή σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ας απευθυνθούμε στον Θεό: «Εγώ χρησιμοποιούσα την αγάπη σαν να ήταν δική μου. Παρακαλώ Θεέ μου, συγχώρεσε αυτή την αμαρτία μου. Η αγάπη ανήκει σε Εσένα. Επειδή γνώρισα τον Μέισου-Σάμα είμαι ικανός να καταλάβω ότι είμαι τυλιγμένος μέσα στην αγάπη Σου. Στο όνομα του Μέισου-Σάμα, θα ήθελα να παραδώσω την αγάπη σε Εσένα».

Είναι δύσκολο για μας να παραδεχτούμε ότι μέσα στην αγάπη του Θεού βρίσκονται όλα τα πράγματα, αφού σύμφωνα με τα ανθρώπινα μάτια, ακόμα υπάρχουν πολλά προβλήματα στον κόσμο. Όμως, ο Μέισου-Σάμα παραδέχτηκε ότι ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η ζωή μας, η αγάπη του Θεού ήδη μας αγκάλιασε.

Μήπως αυτό ήταν που έκανε τον Μέισου-Σάμα να αντιληφθεί ότι είχε γεννηθεί ξανά ως γιος του Θεού, παρόλο που υπέφερε από τον τρομερό πόνο που προκάλεσε το εγκεφαλικό επεισόδιο; Μήπως αυτή η στάση του Μέισου-Σάμα είναι η ουσία της Διδασκαλίας του σχετικά με τον «εξαγνισμό»;

Ας παραδεχτούμε αυτό, δηλαδή, ότι η αγάπη του Θεού ήδη τα τύλιξε όλα και όλους. Αν το παραδεχτούμε εμείς, και όχι ο Θεός, θα γίνουμε κύριοι των αλτρουιστικών μας πράξεων.

Επίσης στο Τζορέι, αυτός που κυριαρχεί είναι ο Θεός και όχι εμείς. Όταν δίνουμε Τζορέι, σηκώνουμε το χέρι σε κατεύθυνση του ατόμου που το δέχεται. Αυτή η θέση με το χέρι σηκωμένο, μας κάνει να νομίζουμε ότι εμείς το δίνουμε. Αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Θεός είναι που παίρνει αυτή τη θέση για να δίνει Τζορέι μέσα από τον καθένα από εμάς.

Φανταστείτε το εξής, ότι ο Θεός, μέσα από εσάς, σηκώνει το χέρι Του στη δική σας κατεύθυνση. Ο Θεός θέλει να ξέρετε, ότι Εκείνος πάντα σας εξαγνίζει με το Τζορέι που σας δίνει, και για αυτό, εσείς καθοδηγείστε για να παίρνετε αυτήν τη θέση ως κανάλια του Τζορέι για τους άλλους –για να θυμάστε αυτό που ο Θεός κάνει για σας.

Το ίδιο γίνεται όταν δεχόμαστε Τζορέι. Εσείς καθοδηγείστε για να δέχεστε Τζορέι από τους άλλους, για να θυμάστε ότι ο Θεός πάντα μας εξαγνίζει.

Για να μην ξεχάσουμε ότι το Τζορέι είναι του Θεού, νομίζω ότι είναι ουσιώδες να λέμε τα εξής όταν δίνουμε ή παίρνουμε Τζορέι:

«Θεέ μου, η αλήθεια είναι ότι Εσύ με εξαγνίζεις και εξαγνίζεις το άλλο άτομο με το ιερό Σου χέρι. Είναι μέσω του Τζορέι Σου που μας καλοδέχεσαι στον Παράδεισό Σου».

Μέσα από το Τζορέι Του, ο Θεός μας καλεί να επιστρέψουμε στον Παράδεισό Του. Έτσι το να δίνουμε ή να δεχόμαστε Τζορέι είναι η ευκαιρία μας να εκφράσουμε στον Θεό τη θέλησή μας να είμαστε δεχτοί στη δόξα Του.

Η μετάβαση από τη Νύχτα στην Ημέρα ήδη πραγματοποιήθηκε. Ο Θεός δήλωσε κατηγορηματικά ότι συγχώρεσε τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητας, ότι θα δεχτεί όλους στον Παράδεισό Του και ότι θα ζήσει μαζί μας στον Παράδεισο.

Ο Θεός ήδη άνοιξε την πόρτα Του στον Παράδεισο. Τώρα μας μένει να αποφασίσουμε, αν με τη δική μας θέληση θα ανοίξουμε την πόρτα μας στον Παράδεισο για να συναντήσουμε τον Θεό και τον Μέισου-Σάμα, πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Θεός περιμένει, σας περιμένει υπομονετικά στην είσοδο.

Ένα από τα ποιήματα του Μέισου-Σάμα, λέει:

 

«Το θεϊκό φως ήδη λάμπει πάνω μας.

Ανοίξτε όλοι!

Σας λέω να ανοίξετε την πόρτα της καρδιάς»

 

Ίσως να μην ξέρετε ότι ο καθένας σας ήδη κουβαλάει μαζί του το κλειδί που ανοίγει την πόρτα του Παραδείσου. Αυτό το κλειδί είναι το ιερό όνομα Μεσσίας. Από τον Μέισου-Σάμα, γνωρίζουμε το όνομα Μεσσίας.

Τώρα, για να χρησιμοποιείτε το κλειδί, με τη δική σας θέληση και στο όνομα του Μεσσία, πρέπει να δηλώσετε ότι θέλετε να ανοίξετε την πόρτα για ναεισέλθετε στον Παράδεισο.

Αν αυτό επιθυμείτε, στο όνομα του Μεσσία, να πείτε κάτι σαν και αυτό: «Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που συγχώρεσες όλες τις αμαρτίες μου και που με έσωσες. Σε ευχαριστώ που με δέχεσαι και που δέχεσαι όλη την ανθρωπότητα, όλους τους προγόνους και όλη τη φύση στον Παράδεισό Σου. Τώρα θα ήθελα να ανοίξω την πόρτα του Παράδεισού Σου και να επιστρέψω σε αυτόν μαζί με όλους. Θεέ μου, συγχώρεσε με που χρησιμοποίησα τη ζωή, τη συνείδηση και την ψυχή Σου, σαν να ήταν δικά μου. Μέσα από τον Μέισου-Σάμα τα παραδίδω τώρα σε Εσένα. Παρακαλώ, χρησιμοποίησέ με μαζί με όλους. Εγώ θα Σε υπηρετήσω με την αναπνοή που Εσύ μου εμπιστεύτηκες. Αυτή η ευλογία να μοιραστεί με όλους». 

Αν εσείς παραδώσετε αυτές τις σκέψεις στον Θεό και ανοίξετε από την πλευρά σας την πόρτα του Παραδείσου, πιστεύω ότι ο Μέισου-Σάμα θα σας περιμένει εκεί, χαμογελώντας και θα σας αγκαλιάσει με όλη του την αγάπη.

Πόσο ευλογημένοι είμαστε που μας εμπιστεύτηκε το κλειδί του παραδείσου –το κλειδί της Βασιλείας του Θεού. Εμείς σπείραμε, φροντίσαμε τους σπόρους για να αναπτυχθούν, παράγαμε τους καρπούς και τους μαζέψαμε. Στα μάτια του Θεού, εμείς είμαστε το ίδιο πράγμα, είμαστε σαν τους σπόρους. Τώρα ο Θεός μας φροντίζει για να γίνουμε το είδος του καρπού που Εκείνος επιθυμεί να μαζέψει.

Η χρονιά φτάνει στο τέλος της. Με την ευκαιρία αυτή, στο όνομα του Μεσσία, που είναι ενωμένο με τον Μέισου-Σάμα, και μαζί με όλη την ανθρωπότητα, όλους τους προγόνους και όλες τις δημιουργίες του Ουρανού και της Γης, ευχαριστώ τον Θεό που μας πρόσεξε κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς και ελπίζω να μπορέσουμε να γίνουμε οι καρποί που ο Θεός επιθυμεί να μαζέψει.

Ας προσευχηθούμε επίσης, από το βάθος της καρδιάς μας, για να προοδεύει όλο και περισσότερο το Βασίλειο του Ουρανού.

Για τα ολοκληρώσω την ομιλία μου, προσεύχομαι ο Νέος Χρόνος που πλησιάζει να είναι λαμπερός και να φέρει ελπίδα, ειρήνη και χαρά σε όλους.

 

Ευχαριστώ πολύ.

You may also like