Η ΠΜΕ στον κόσμο

Η Παγκόσμια Μεσσιανική Εκκλησία στον κόσμο

Η Παγκόσμια Μεσσιανική Εκκλησία στον κόσμο

 

Η Τέχνη του Θεού

Ως κάτοικοι αυτού του σύγχρονου κόσμου πρέπει να έχουμε σαφή αντίληψη των καιρών στους οποίους ζούμε. Θ’ αναφερθώ στο γεγονός ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο στον οποίο, μέσω της εφεύρεσης του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, μπορούμε να γνωρίζουμε καθετί που συμβαίνει πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη σχεδόν μέσα σ’ ένα λεπτό. Πραγματικά, ο υλικός πολιτισμός έχει αναπτυχθεί με μια καταπληκτική ταχύτητα.

Τι σημαίνει αυτό; Η απάντηση είναι πολύ σημαντική αφού αν ένα άτομο δεν το αντιλαμβάνεται αυτό δεν είναι αρμόδιο να μιλήσει για το σύγχρονο πολιτισμό. Πιστεύω ότι οι όροι «παγκόσμιο έθνος» και «παγκόσμια κυβέρνηση» που έχουν υιοθετηθεί από πολλούς ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν δείχνουν τίποτα άλλο παρά τον ιδανικό κόσμο που τώρα γεννιέται. Όταν συμβεί αυτό πρέπει να εκλεγεί ένας πρόεδρος ολόκληρου του πλανήτη και κάθε χώρα θα δεσμεύεται να προσφέρει έναν υποψήφιο από το λαό της.

Για να έρθει ένας τέτοιος κόσμος σε πλήρη ύπαρξη, μια μεγάλη μεταμόρφωση πρέπει να λάβει πλήρη χώρα σε κάθε πεδίο του πολιτισμού. Η κύρια δυσκολία της αλλαγής, πιστεύω, είναι να πραγματοποιηθεί μια επανάσταση της ανθρώπινης σκέψης, στην οποία όλα τα «-ισμός» θα περιοριστούν και θα επέλθει η ενοποίηση των απόψεων.

Για να γίνει αυτό εύκολα αντιληπτό, ας φανταστούμε ότι ένας μεγάλος ζωγράφος, άρχισε να δημιουργεί ένα αριστούργημα με τον τίτλο «Κόσμος». Ο πίνακας πάνω στον οποίο εργάζεται θ’ απεικονίζει τελικά τη συνολική τελειότητα, την τέλεια δεξιοτεχνία του  καλλιτέχνη ο οποίος εκφράζει την ύψιστη ομορφιά χρησιμοποιώντας μιαν ατελείωτη ποικιλία γραμμών και χρωμάτων. Φανταστείτε τη διάρκεια του χρόνου που απαιτήθηκε από τον καλλιτέχνη για να κάνει τις αναγκαίες προετοιμασίες γι’ αυτόν το μεγάλο πίνακα του κόσμου! Όταν όλο αυτό συμπληρωθεί γίνεται το πρώτο βήμα, το πιο σημαντικό: Το χάραγμα των γραμμών που θα διαχωρίζουν τα σύνορα μεταξύ των χωρών. Όταν αυτό γίνει τότε μπαίνουν τα χρώματα. Πολλά χρώματα απαιτούνται για να προσδιοριστούν οι διαφορετικές φυλές και τα έθνη της γης. Παρακαλώ να θυμάστε όσο διαβάζετε αυτές τις γραμμές ότι γράφω για να επισημάνω ένα σημείο: Όταν τοποθετηθούν όλες οι επιδέξια χαραγμένες γραμμές κι όλα τα χρώματα, το αριστούργημα συμπληρώθηκε.

Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μεγάλη τέχνη του Θεού στην εργασία. Κάθε χώρα συμβολίζεται με το επί μέρους «χρώμα» που Εκείνος της έδωσε για να επισημάνει τον ιδιαίτερο ρόλο αυτής της χώρας. Μέχρι σήμερα πολλοί άνθρωποι κάθε χώρας έχουν θεωρήσει το δικό τους «χρώμα» ανώτερο όλων των άλλων στον κόσμο και προσπάθησαν να χρωματίσουν ολόκληρο τον πλανήτη μ’ αυτό το χρώμα. Δεν εκπλήσσομαι που δεν το πέτυχαν! Βέβαια αγνόησαν ακόμη και το στοιχείο του χρόνου. Οι ήττες της Ιαπωνίας και της Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν εύγλωττη μαρτυρία αυτής της αλήθειας.

Κατ’ αυτήν την έννοια, οποιοσδήποτε επιμέρους «-ισμός» ή σκέψη είναι σαν ένα ξεχωριστό χρώμα που είναι φτιαγμένο για να ταιριάζει σε ειδικούς επιμέρους σκοπούς. Δεν είναι μόνον αδύνατο για οποιονδήποτε να χρησιμοποιήσει αυτό το ξεχωριστό χρώμα με επιτυχία για να χρωματίσει πέρα από τις συνοριακές γραμμές άλλων περιοχών αλλά οποιαδήποτε απόπειρα για να γίνει αυτό δημιουργεί δυσαρμονία η οποία με τη σειρά της προκαλεί σύγκρουση. Αυτό μπορεί ν’ αλλοιώσει το μεγάλο σχεδιασμό του Θεού που βασίζεται στην Αγάπη του για όλη την ανθρωπότητα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η φαινομενική επιτυχία κάποιων λαών δε διαρκεί για πολύ χρόνο. Σκεφτείτε τους αποκαλούμενους ήρωες του παρελθόντος από τους οποίους σχεδόν όλοι νικήθηκαν στο τέλος από τις ίδιες τους τις απόπειρες να παρέμβουν στην Τέχνη του Θεού. Οι ισχυρές χώρες πρέπει να μάθουν από τα ιστορικά γεγονότα ότι, αντί να χρωματίζουν άλλες χώρες με τα δικά τους χρώματα, θάπρεπε να τις βοηθούσαν να τονίσουν πιο καθαρά την ομορφιά των δικών τους χρωμάτων. Υιοθετώντας αυτό το είδος της πολιτικής θα είναι σε αρμονία με το θέλημα του Θεού και ένας ιδανικός κόσμος θα γίνει σύντομα πραγματικότητα.

Θάπρεπε να εφαρμόσουμε την ίδια ιδέα στη θρησκεία. Ακόμη κι εδώ, αν κάθε δόγμα και εκκλησία συνεχίσει ν’ ακολουθεί την παλαιά οδό του να προσπαθεί να χρωματίζει τις άλλες με το δικό του ιδιαίτερο χρώμα, δεν θα πάει μόνον αντίθετα στην πρόοδο των καιρών αλλά και αντίθετα στο Σχέδιο του Θεού.

Ας αναγνωρίσουν όλες οι θρησκείες τη βαθιά θέληση του Θεού που βρίσκεται κάτω από την πρόοδο του πολιτισμού και συνεργάζεται για την εγκαθίδρυση του επερχόμενου ιδανικού κόσμου.

20 Δεκεμβρίου 1949

 

 

 

Continue Reading