Η αιτία του εγκλήματος στην κοινωνία

Η αιτία του εγκλήματος στην κοινωνία

Η αιτία του εγκλήματος στην κοινωνία

Θα συζητήσω για το έγκλημα στην κοινωνία, που είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ιαπωνία σήμερα.

Κατ’ αρχήν είναι απαραίτητο να εξετάσουμε την αποτελεσματικότητα των αντισταθμιστικών μέτρων κατά του κοινωνικού εγκλήματος που λαμβάνονται από τους ηγέτες της Ιαπωνίας. Οι κρατικοί λειτουργοί προσπαθούν να ελέγξουν το κακό φτιάχνοντας νόμους και κανονισμούς όσο το δυνατό πιο αυστηρούς. Αφού αυτοί οι νόμοι δεν αγγίζουν τη βασική αιτία, οι κακοί άνθρωποι συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους στο να ξεγελούν έξυπνα τους νόμους, ενώ ταυτόχρονα αναζητούν ευκαιρίες να αναμιχθούν σε παράνομες καταστάσεις. Στο μεταξύ, η κυβέρνηση δημιουργεί ένα δίκτυο νόμων όλο και πιο περίπλοκων για να εμποδίσει τους κακούς να αρπάζουν τις ευκαιρίες να κάνουν εγκλήματα. Κάθε πλευρά προσπαθεί να υπερνικήσει την άλλη.

Οι άνθρωποι μπορεί να φαντάζονται αυτούς που παρανομούν ως άτομα χωρίς αρχές, μέλη συμμοριών ή εγκληματίες. Στην πραγματικότητα, αυτοί που παρανομούν δεν είναι απαραίτητα τέτοιες ανώμαλες προσωπικότητες. Περιλαμβάνονται ακόμη κρατικά στελέχη, μέλη συμβουλίων, κρατικοί λειτουργοί, άλλοι κυβερνητικοί υπάλληλοι και σπουδαίοι επιχειρηματίες. Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστούμε ότι σχεδόν κανένας από αυτούς δεν ακολουθεί πλήρως τους νόμους.

Λέγεται ότι οι εγκληματίες που οι πράξεις τους εμφανίζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι μόνο η ορατή κορυφή του παγόβουνου. Οι άνθρωποι συχνά σχολιάζουν ότι αυτοί που συλλαμβάνονται είναι απλώς άτυχοι, πως υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι γίνονται εγκλήματα χωρίς να τα γνωρίζει ο πολύς κόσμος.

Αν μελετήσουμε σε βάθος αυτούς τους εγκληματίες, θα ανακαλύψουμε ότι δεν φοβούνται να κάνουν κακές πράξεις. Δεν έχουν καμία συναίσθηση ενοχής αν προκαλούν καταστροφές στην πατρίδα τους, αν ασκούν βλαβερή επίδραση στην κοινωνία ή βλάπτουν άλλα άτομα. Όταν συλληφθούν, γνωρίζουν πώς να κατηγορούν τους άλλους, αλλά ποτέ δε σκέφτονται να κατηγορήσουν τον εαυτό τους.

Συχνά ακούμε ότι, ενώ άλλοι άνθρωποι υφίστανται βαριά φορολογία, πολλοί από αυτούς που απολαμβάνουν να πίνουν και να γλεντοκοπούν σε άγριες παρέες και σε ακριβά εστιατόρια είναι κρατικοί λειτουργοί. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν συναίσθηση ενοχής για τις κακές τους πράξεις, δε ντρέπονται για τα αμαρτωλά τους έργα, δεν αισθάνονται συμπόνια γι’ αυτούς που εξαπατούν, έχουν ήδη χάσει την αξία τους ως ανθρώπινες υπάρξεις. Όσο υψηλές θεωρίες κι αν επικαλεστούν αυτοί οι άνθρωποι, όση ακαδημαϊκή γνώση κι αν επιδείξουν, δεν έχουν τα προσόντα να είναι αληθινοί άνθρωποι. Είναι άνθρωποι στη φυσική εμφάνιση, αλλά πνευματικά είναι άδειοι. Επειδή ακριβώς υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι τέτοιας φύσης, το κακό επικρατεί και η κοινωνία ως σύνολο βρίσκεται σε μια κατάσταση κόλασης. Με λίγα λόγια μπορούμε να πούμε ότι ολόκληρο το Ιαπωνικό έθνος υποφέρει από μια σοβαρή ασθένεια.

Γιατί έχει διαμορφωθεί μια τέτοια απελπιστική κατάσταση; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βασική αιτία είναι η τωρινή εκπαιδευτική μέθοδος, που στρέφεται υπερβολικά στον υλισμό, κάτι στο οποίο έχω επανειλημμένα επιστήσει την προσοχή. Δεν είναι όμως υπερβολικά δύσκολο να εξοντώσουμε το έγκλημα, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ξεριζώσουμε τον υλισμό που είναι φυτεμένος στο μυαλό των ανθρώπων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την πνευματική εκπαίδευση. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι θα έπρεπε να εκπαιδεύονται έτσι ώστε να αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού, των πνευματικών πραγμάτων και να φτάσουν να πιστεύουν στην ύπαρξη του Πνευματικού Κόσμου.

Αυτή είναι η πρωταρχική αποστολή όλων των θρησκειών, ο ευγενής και σημαντικός προορισμός τους. Όμως, δεν είναι δυνατό να βοηθηθούν οι άνθρωποι να γνωρίσουν την αλήθεια του Θεού και τις πνευματικές πλευρές του σύμπαντος με το να αναπτύσσουμε απλώς θεολογίες, με το να κηρύττουμε ή να ψάλλουμε ιερά λόγια. Μια θρησκεία πρέπει να μπορεί να κάνει θαύματα, έτσι ώστε οι άνθρωποι να βιώνουν οι ίδιοι τις αξιοθαύμαστες ευλογίες του Θεού. Δεν υπάρχει απολύτως κανένας άλλος τρόπος για να ξεριζωθούν οι υλιστικές ιδέες.

Μέισου-Σάμα, στις 14 Μαΐου του 1949

 

You may also like