Δέηση Επίγειου Παραδείσου Ιουνίου 2015

Δέηση Επίγειου Παραδείσου Ιουνίου 2015

Δέηση του Επίγειου Παραδείσου

15 και 16 Ιουνίου 2015

Ιερό Έδαφος του Ατάμι

Με βαθύ σεβασμό  του Θεού, σας λέω ότι είμαστε παιδιά του Μοναδικού Θεού. Γεννιόμαστε ως παιδιά του Θεού. Στη Γη, γεννιόμαστε σε διάφορες χώρες και περιοχές, αλλά πριν, ο Θεός μας έκανε να γεννηθούμε στον Παράδεισο ως παιδιά Του, ως θεϊκές σπίθες Του.

Ο Μέισου-Σάμα συνέθεσε ένα ποίημα που λέει:

«Μπορεί να υπάρχουν διαφορές μεταξύ μας,

στη φυσιογνωμία, στο ύψος και στο χρώμα του δέρματος,

αλλά στα μάτια του Θεού

είμαστε όλοι πολίτες της ίδιας χώρας».

Για μας, ίσως να είναι εύκολο να αντιλαμβανόμαστε διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, όπως είναι η φυλή, η εθνικότητα, η γλώσσα, η εμφάνιση, και ούτω καθεξής, αλλά το ποίημα του Μέισου-Σάμα μας θυμίζει ότι ο Θεός θεωρεί ότι όλοι μας έχουμε την ίδια καταγωγή, που είναι ο «Παράδεισος». Για την ακρίβεια, πρέπει να πω ότι για τον Θεό είναι ακόμα έτσιπαρόλο που μας έστειλε σε διάφορες χώρες και περιοχές της Γης, αφού πριν ακόμα έρθουμε στη Γη, ο Θεός μας θεωρούσε πολίτες του Παράδεισου Του.

Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι όταν ήρθαμε στη Γη ξεχάσαμε όλα όσα είχαν γίνει πριν. Ξεχάσαμε ότι ο Θεός μας έκανε να γεννηθούμε στον Παράδεισο ως παιδιά Του και ότι Εκείνος είναι ο Πατέρας των ψυχών μας.

Με την ευσπλαχνία Του, ο Θεός μας έστειλε τον Μέισου-Σάμα, μας έκανε να θυμηθούμε τον Παράδεισο –η εστία των ψυχών μας– και μας έκανε να θυμηθούμε ποιος είναι ο αληθινός Πατέρας των ψυχών μας. Με την ευσπλαχνία Του, ο Θεός μας συγχώρεσε, μας έσωσε και μας καλοδέχεται ξανά στον Παράδεισό Του. Με την ευσπλαχνία Του, ο Θεός προσπαθεί να μας κάνει να γεννηθούμε άλλη μια φορά ως δικά Του παιδιά.

Το να γεννηθούμε ξανά ως παιδιά του Θεού δεν είναι εύκολο. Πρέπει να έχουμε κάποιον για να ακολουθούμε το παράδειγμά του. Για αυτό έχουμε τον Μέισου-Σάμα μαζί μας. Η ζωή του Μέισου-Σάμα είναι από μόνη της η εκδήλωση της αλήθειας του Θεού. Κατανοώντας και ακολουθώντας τη θέληση του Θεού, ο Μέισου-Σάμα αντιλήφθηκε ότι η αποστολή του ανθρώπου είναι να επιστρέψει στον Παράδεισο και να γεννηθεί ξανά ως αληθινός γιος του Θεού, ως Μεσσίας.

Θα ήθελα να ξέρετε ότι ο καθένας από μας, ως ανθρώπινο ον, πρέπει επίσης να εκπληρώσει αυτή την αποστολή. Ο Θεός σας έκανε να γνωρίσετε τον Μέισου-Σάμα για να μπορέσετε να ακολουθήσετε τα βήματα που τον έκαναν να γεννηθεί ξανά ως αληθινό παιδί του Θεού. Δεν μπορούμε να το θυμόμαστε, αλλά κάποτε ήμασταν παιδιά του Θεού. Χάρη στον Μέισου-Σάμα, μπορούμε να θυμόμαστε και να αναγνωρίσουμε τον αληθινό μας Πατέρα. Σωτηρία σημαίνει να αναγνωρίσουμε τον Θεό ως Πατέρα μας. Συνεπώς, ας εκφράσουμε τη χαρά μας στον Θεό λέγοντάς Του:

«Στο όνομα του Μεσσία που είναι ενωμένο με τον Μέισου-Σάμα, επιστρέφω τώρα στον Παράδεισο –στο Βασίλειο Σου. Παρακαλώ Κύριε, αν είναι η θέλησή Σου, δέξου με στο Βασίλειο Σου και κάνε με να γεννηθώ ξανά ως παιδί Σου»

Όπως οι περισσότεροι ξέρετε, η κατασκευή του Μουσείου-Μνημείου (Μεμόριαλ) Μοκίτι Οκάντα ολοκληρώθηκε. Στις 8 Απριλίου, συμμετείχα στην τελετή εγκαινίων και είχα τη δυνατότητα να το επισκεφτώ. Μου άρεσαν πολύ οι εκθέσεις και το ήσυχο, ευχάριστο και καθαρό περιβάλλον, όπως και ο όμορφος εσωτερικός κήπος, αλλά και η θέα της περιοχής Σαγκάνο.

Ενώ περπατούσα μέσα στο μουσείο, ένιωσα σαν να βρισκόμουν σε ένα ήσυχο σπίτι, μαζί με τον Μέισου-Σάμα. Για μένα αυτό το μουσείο είναι σαν ένα «Σπίτι της Ηρεμίας», και έτσι θα μου άρεσε να ονομάζεται.

Η ανάληψη του Μέισου-Σάμα δεν σημάδεψε ένα τέλος, αλλά μια αρχή. Αυτό το μουσείο-μνημείο, δεν πρέπει να είναι ένα μέρος για να αναδείξει γεγονότα του παρελθόντος, αντίθετα, πρέπει να είναι ένα μέρος γιορτινό που θα μας κάνει να νοιώθουμε κάτι εντελώς καινούριο.

Ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία ζούμε σήμερα, όλοι μας κατοικήσαμε αρχικά στον Παράδεισο και ο Πατέρας όλων είναι ο Θεός.

Όταν ήρθαμε στη Γη, ξεχάσαμε αυτήν την αλήθεια και τι σημαίνει σωτηρία, αλλά τώρα, μέσω του Μέισου-Σάμα, λαμβάνουμε γνώση αυτής της αλήθειας. Μαζί με τον Μέισου-Σάμα, ο Θεός μας κατέστησε άτομα που θα ζουν αιώνια. Ο Θεός ήδη δέχτηκε όλη την ανθρωπότητα και όλους τους προγόνους στον Παράδεισό Του, και μας έδωσε την αιώνιά Του ζωή. Κάθε φορά που επισκεπτόμαστε αυτό το μουσείο-μνημείο, ας θυμόμαστε την αλήθεια αυτή, δηλαδή, ότι ήμασταν και ακόμα είμαστε κάτοικοι του πιο ήρεμου, ήσυχου και δοξασμένου μέρους, το οποίο είναι ο Παράδεισος.

Τον περασμένο Μάιο, συμμετείχα στη συνάντηση με μέλη από την περιοχή της Γενικής Έδρας. Πριν την εκδήλωση, είχα ακούσει ότι πολλά μέλη προσπαθούσαν να κάνουν μια νέα πρακτική ως ετοιμασία για την εκδήλωση: την παράδοση στον Θεό μέσα από τον Μέισου-Σάμα, κάθε σκέψης που ερχόταν στο μυαλό τους, πιστεύοντας ότι όλη η ανθρωπότητα έχει ήδη συγχωρεθεί και σωθεί.

Η εκδήλωση από μόνη της ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Ένιωσα ότι μέσα στο Μεσσιανικό Ναό, όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση,  επικρατούσε η απόφαση όλων των συμμετεχόντων να επιστρέψουν στον Παράδεισο που υπάρχει μέσα μας. Για να ολοκληρώσουμε την εκδήλωση όλοι τραγουδήσαμε έναν από τους ύμνους της Εκκλησίας μας, τον «Ύμνο του Θεϊκού Φωτός», μαζί με τη χορωδία, αποτελούμενη από 126 μέλη της περιοχής της Γενικής Έδρας. Το να τραγουδήσω μαζί με τη χορωδία και με όλους τους συμμετέχοντες μου προκάλεσε μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό. Επίσης ενθουσιάστηκα γιατί αισθάνθηκα μέσα από τον ύμνο, ότι όλοι ήμασταν ενωμένοι, ότι ήμασταν ένα με τον Μέισου-Σάμα.

Στα λόγια του ύμνου στην ιαπωνική εκδοχή, υπάρχει μια φράση που λέει: «Ας ενωθούμε όλοι στην αγάπη του Θεού». Αυτή η φράση με κάνει να σκέφτομαι ότι παρόλο που ο Θεός μας εμπότισε με την απεριόριστη αγάπη Του στον Παράδεισο και μας μεγάλωσε ως θεϊκές Του σπίθες, εμείς εγκαταλείψαμε την αγάπη Του και απομακρυνθήκαμε από Αυτόν όταν ήρθαμε στη Γη. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι ξανά ότι όλη η ανθρωπότητα χρειάζεται, άλλη μια φορά, να ενωθεί στην αγάπη του Θεού. Πραγματικά, νιώθω ότι ο Θεός προσπαθεί να μας πει ότι επιθυμεί να μας δεχτεί ξανά μέσα στην αγάπη  Του. Εμείς εγκαταλείψαμε την αγάπη Του, αλλά ο Θεός ήδη μας συγχώρεσε για αυτό και τώρα επιθυμεί να μας δεχτεί ξανά στον Παράδεισό Του, όπου βρίσκεται η αγάπη Του. Μήπως κάθε φορά που τραγουδάμε αυτό τον ύμνο, λάμπουμε από τη χαρά μας γιατί ο Θεός μας κάνει να θυμόμαστε τον Παράδεισό Του και τη μεγάλη Του αγάπη; Θα ήθελα να πω επίσης ότι μου φάνηκε καλή ιδέα να τραγουδάμε έναν ύμνο σε αυτές τις εκδηλώσεις. Αυτό θα μας φέρει περισσότερη ενότητα και δύναμη.

Όπως γίνεται όταν σηκώνουμε το χέρι μας και δίνουμε Τζορέι, ο Θεός σηκώνει το χέρι Του και το κατευθύνει προς όλη την ανθρωπότητα και όλους τους προγόνους για να μας δεχτεί ξανά, μέσα από το θεϊκό Του Φως, στον Παράδεισό Του. Αυτό είναι το έργο της σωτηρίας. Αυτό είναι το Τζορέι. Ο Θεός μας κάνει να δίνουμε Τζορέι στον πλησίον για να μπορέσουμε να θυμόμαστε ότι Εκείνος ζει μέσα μας, ότι Εκείνος μας δίνει Τζορέι και ότι πάντα μας δέχεται ξανά στον Παράδεισό Του. Επαναλαμβάνω: εμείς δίνουμε Τζορέι στον πλησίον μας γιατί πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Θεός βρίσκεται μέσα μας και δίνει Τζορέι στον καθένα από εμάς. Ο Θεός μας επιτρέπει να υπηρετούμε στο έργο του Τζορέι γιατί μαθαίνουμε από τον Μέισου-Σάμα ότι στο κέντρο του καθενός μας, υπάρχει το Φώς του Θεού και το δικό Του χέρι της σωτηρίας.

Δίνουμε Τζορέι στους άλλους γιατί πρέπει να «παραδώσουμε» στον Θεό τον εαυτό μας και όλους όσους είναι συνδεδεμένοι μαζί μας. Μέσω της ολοκλήρωσης της Μετάβασης από τη Νύχτα στην Ημέρα, ο Θεός δήλωσε ότι μας συγχώρεσε, μας εξάγνισε και μας έσωσε όλους.  Πρέπει συνεπώς να τους παραδώσουμε όλους, περιλαμβάνοντας τον εαυτό μας, στον Θεό. Για αυτό, το να δίνουμε Τζορέι σημαίνει ότι παραδίδουμε τον εαυτό μας και όλους τους άλλους στα χέρια του Θεού μέσα από τον Μέισου-Σάμα. Θα ήθελα να ξέρετε ότι μπορούμε ναπαραδώσουμε τα πάντα στα χέρια του Θεού γιατί όλη η ανθρωπότητα και οι πρόγονοί της ζουν μέσα μας. Πρέπει να δηλώσουμε τη συγχώρεση του Θεού στο όνομα του Μεσσία σε όλους εκείνους που είναι μέσα μας και έτσι θα γίνουμε «μεσάζοντες» μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας.

Στη ζωή, περνάμε από διάφορες καταστάσεις, αντιμετωπίζουμε προβλήματα και βιώνουμε όλο των ειδών τις συγκινήσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί ως κάτοικοι του παραδείσου, έχουμε την αποστολή να σώζουμε όλους τους ανθρώπους και να τους φέρουμε ξανά στον Θεό, δηλαδή, να «λειτουργούμε σαν μεσάζοντες» μεταξύ αυτών και του Θεού. Αν μπορούσαμε να πιστέψουμε σε αυτή την αποστολή, θα μπορούσαμε να είμαστε πάντα χρήσιμοι στο έργο του Τζορέι, ανεξάρτητα από το αν σηκώνουμε πράγματι ή όχι, το χέρι μας.

Το να παραδίδουμε στον Θεό όλες τις καταστάσεις και όλες τις συγκινήσεις που βιώνουμε στη ζωή μας είναι από μόνο του το έργο του Τζορέι.

Επιστρέψτε με να σας πω πώς θα μπορέσετε να υπηρετείτε με αυτό το νέο τρόπο να δίνετε Τζορέι. Όταν βρίσκεστε μπροστά σε ένα άτομο στο οποίο θα δώσετε Τζορέι, πείτε με δυνατή φωνή ή νοητικά σε όλους όσους βρίσκονται μέσα σας, δηλαδή, σε όλη την ανθρωπότητα, περιλαμβανόμενου και του ατόμου στο οποίο θα δώσετε Τζορέι, τα εξής λόγια:

«Όλοι σας ήδη συγχωρεθήκατε, εξαγνιστήκατε και σωθήκατε μέσα από το θεϊκό έργο του Τζορέι. Ας επιστρέψουμε όλοι στο Θεϊκό Φως». 

       Και έτσι λοιπόν, πείτε στον Θεό, που είναι μέσα σας:  

«Στο όνομα του Μεσσία που είναι  ενωμένο με τον Μέισου-Σάμα, θα επιστρέψω τώρα στον Παράδεισό Σου μαζί με όλους όσους είναι συνδεδεμένοι μαζί μου. Παρακαλώ, Κύριε, αν αυτή είναι η θέλησή Σου, δέξου μας στον Παράδεισό Σου και επέτρεψε μας να εισερχόμαστε στη  δόξα Σου. Παραδίδομαι στα χέρια Σου μαζί με όλους όσους είναι συνδεδεμένοι μαζί μου. Θα υπηρετώ στο έργο Σου. Και όλες οι χάρες Σου να μοιράζονται με όλους».

Θα ήθελα να ξέρετε ότι το να λέτε αυτά τα λόγια είναι ένας τρόπος πολύ συγκεκριμένος και πρακτικός να υπηρετήσετε στο έργο του Τζορέι. Ακόμα και αν δεν μπορούσατε, πράγματι, να σηκώσετε το χέρι για να δώσετε Τζορέι, αν πείτε αυτά τα λόγια, ο Θεός θα αναγνωρίσει ότι εσείς υπηρετείτε στο έργο του Τζορέι. Το να προφέρετε αυτά τα λόγια είναι επίσης ένας τρόπος πολύ πρακτικός να μοιράζεστε την αγάπη του Θεού με τους άλλους ανθρώπους, και να τους συγκεντρώνετε  στην αγάπη του Θεού. Και μην ξεχάσετε ότι ο Μέισου-Σάμα είναι μαζί σας όλη την ώρα. Για αυτό είναι που πρέπει πάντα, σε οτιδήποτε και να κάνουμε στη ζωή μας, να θυμόμαστε τα εξής λόγια: «Στο όνομα του Μεσσία, που είναι ενωμένο με τον Μέισου-Σάμα».

Ένα ποίημα του Μέισου-Σάμα λέει το εξής:

«Δεν υπάρχουν λόγια που μπορούν να περιγράψουν τη μεγαλοσύνη του Ύψιστου Θεού, που έφερε τη σωτηρία σε όλη την ανθρωπότητα.

Ωστόσο, Εκείνος πραγματοποιεί τη σωτηρία χρησιμοποιώντας το νου και το σώμα των ανθρωπίνων όντων ως δικά Του οχήματα».

Είμαι σίγουρος ότι αυτό το ποίημα αναφέρεται στη Διδασκαλία του Μέισου-Σάμα για τον «εξαγνισμό». Λέμε ότι εξαγνιζόμαστε όταν αρρωσταίνουμε ή γενικά, όταν κατά κάποιο τρόπο υποφέρουμε. Πιστεύω ότι το γεγονός ότι εξαγνιζόμαστε είναι ακριβώς το σημάδι ότι ο Θεός χρησιμοποιεί τους νόες και τα σώματά μας για να πραγματοποιήσει το έργο Του για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητας. Ο Θεός τα δέχεται όλα και όλους στον Παράδεισό Του μέσα από τους εξαγνισμούς μας. Το έργο του Τζορέι επίσης έτσι είναι. Ο Θεός μας χρησιμοποιεί σε αυτό το έργο για να μας δεχτεί όλους στον Παράδεισό Του. Μέσα από τους εξαγνισμούς, όλοι μας παραδιδόμαστε στα χέρια του Θεού. Το να δίνουμε Τζορέι είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να υπηρετούμε το θεϊκό έργο του Μέισου-Σάμα, αλλά επίσης είναι το να δεχόμαστε κάποιον εξαγνισμό. Αυτό από μόνο του, είναι ένας πολύ ευγενικός τρόπος να υπηρετούμε στο θεϊκό έργο της σωτηρίας όλης της ανθρωπότητας.

Όταν νιώθουμε ότι εξαγνιζόμαστε, ο Μέισου-Σάμα μας ενθαρρύνει και μας λέει: «Ο Θεός χρειάζεται το νου και το σώμα σου για να αναπτύξει το θεϊκό Του έργο. Μπορείς να αντέξεις λιγάκι;» Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολος μπορεί να είναι ο εξαγνισμός μας, αν μπορούμε να πιστεύουμε ότι ο νους και το σώμα μας ανήκουν στον Θεό, και ότι Εκείνος τα χρησιμοποιεί, με όποιον τρόπο επιθυμεί, για να σώσει όλη την ανθρωπότητα, είμαι σίγουρος ότι ο Μέισου-Σάμα θα χαρεί πάρα πολύ. Πιο συγκεκριμένα, μπορώ να πω ότι η σωτηρία έχει μόνο μια έννοια για μας, η οποία είναι να γεννηθούμε ξανά ως αληθινά παιδιά του Θεού και να αποκτήσουμε αιώνια ζωή.

Σήμερα, την ημέρα της Δέησης του Επίγειου Παραδείσου, θα ήθελα να τονίσω άλλη μια φορά ότι η πραγματοποίηση του Επίγειου Παραδείσου εξαρτάται από τον καθένα από μας. Αν εμείς, που τώρα ζούμε στη Γη, μπορούμε να αντιληφθούμε και να δεχτούμε ότι ο Θεός ζει μέσα μας, και ότι ο Παράδεισός Του είναι εγκατεστημένος με απαρέγκλιτο τρόπο στο εσωτερικό μας, αυτός ο Επίγειος Παράδεισος θα καθιερωθεί αυτή την συγκεκριμένη στιγμή μέσα μας. Όλα τα ορατά και απτά πράγματα μια μέρα θα απολεσθούν, αλλά ο Παράδεισος του Θεού, το Βασίλειο Του θα υπάρχει πάντα μέσα μας.

Για να ολοκληρώσω την ομιλία μου, θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη στον Θεό για το γεγονός ότι τοποθέτησε έναν αιώνιο Παράδεισο μέσα στον καθένα μας. Παρακαλώ, Κύριε, αν είναι το θέλημά Σου, δέξου με μαζί με όλους όσους είναι συνδεδεμένοι μαζί μου στον Παράδεισό Σου και επέτρεψε με να είμαι ένα με αυτόν.

Στο όνομα του Μεσσία που είναι ένα με τον Μέισου-Σάμα, στον Θεό και μόνο στον Θεό να δοθεί όλη η δόξα.

 

You may also like