Υλοποίηση του Επίγειου Παραδείσου στην Ελλάδα

Υλοποίηση του Επίγειου Παραδείσου στην Ελλάδα

Υλοποίηση του Επίγειου Παραδείσου στην Ελλάδα

Ευχαριστώ τον Θεό και τον Μέισου-Σάμα για την άδεια που έχουμε να είμαστε εδώ, μαζί με τους προγόνους μας, ώστε να τελέσουμε αυτή τη Δέηση Ευχαριστίας για την υλοποίηση του Επίγειου Παραδείσου στην Ελλάδα.

Ο Κιόσου-Σάμα σε κάθε ομιλία του μας μιλά για τη θεϊκή σπίθα που υπάρχει μέσα στον καθένα μας. Επίσης ότι η ουσία του παραδείσου είναι και αυτή μέσα μας. Συγκριμένα ότι ο παράδεισος είναι η φυσική κατοικία της ύπαρξης μας.

Ο Μέσου-Σάμα στη διδασκαλία «Τι είναι το Κέντρο Τζορέι» γράφει:Το Κέντρο Τζορέι έχει ως τελικό στόχο να οικοδομήσει τον «Επίγειο Παράδεισο» δημιουργώντας και διασπείροντας έναν πνευματικό πολιτισμό που να αναπτύσσεται ταυτόχρονα με την τεχνική και υλική πρόοδο.

Οπότε από τη μια έχουμε τη θεϊκή σπίθα και από την άλλη την αποστολή της οικοδόμησης του Επίγειου Παραδείσου. Σε ένα λογικό συνειρμό θα λέγαμε: Εντάξει λοιπόν, έχω τη θεϊκή σπίθα άρα ξέρω πως είναι ο παράδεισος και το μόνο που μένει είναι να αρχίσω το κτίσιμο. Ο τόπος είναι εδώ στη γη και ο χρόνος είναι το τώρα.

Παρατηρώντας όμως εμένα και το γύρω περιβάλλον μου συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν πάει καλά. Τουλάχιστον φαινομενικά. Εκεί έρχεται η διδασκαλία του Μέισου-Σάμα «Κοσμικοί Κύκλοι» να με καθησυχάσει ότι όλα είναι καλώς καμωμένα μέσα στο Θεϊκό Σχέδιο. Όλο αυτό που ζω στο εδώ και τώρα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μετάβαση από την εποχή της Νύχτας στην εποχή της Ημέρας.

Εγώ όμως εξακολουθώ να μπερδεύομαι και να πιστεύω ότι όλα οδεύουν στην καταστροφή και τίποτα καλό δεν συμβαίνει τριγύρω. Πόσον μάλλον η προοπτική ενός Επίγειου Παραδείσου. Πάει και η γνώση της θεϊκής σπίθας, πάει και η αποστολή, μέσα σε μια δυσοίωνη καθημερινότητα. Τι μου συμβαίνει τελικά;

Πρόγονοι-μηχανικότητα

Οι πρόγονοι μου, οι περισσότεροι τουλάχιστον από αυτούς έζησαν μια εντελώς υλιστική πραγματικότητα. Αρνήθηκαν την ύπαρξη του Θεού. Και εγώ ως απόγονος αντανακλώ μηχανικά στη καθημερινότητα μου σκέψεις και δράσεις των προγόνων μου. Αντανακλώ την εποχή της νύχτας.

Όμως μέσα σε αυτή τη σύγχυση μια σκέψη φωτίζει την ύπαρξη μου. Ένας πρόγονος από τα ανώτερα πεδία βάζει αλλιώτικες σκέψεις στο μυαλό μου. Μου υπενθυμίζει τη γνωριμία μου με τον Μέισου-Σάμα, τη Διδασκαλία, το Τζορέι, την Τέχνη. Το ντόμινο της μηχανικότητας ξεκινά να πέφτει. Και τότε αρχίζει μια άλλη διαδρομή στη σκέψη.

Τι θα μπορούσα να κάνω ώστε να γίνω συνειδητό μέρος του Θείου Σχεδίου; Ναι θέλω να αφυπνιστώ, θέλω να θυμηθώ την πρωταρχική μου κατοικία, τον παράδεισο. Ναι θέλω να νιώσω τη θεϊκή μου σπίθα και να αφεθώ σε αυτήν. Ναι θέλω να κάνω αυτόν τον κόσμο παράδεισο, κατοικία για τις υλοποιημένες θεϊκές σπίθες.

Η Εποχή της Μέρας ξεκίνησε και η ύπαρξη ζαλισμένη από τη μακρά εποχή της νύχτας προσπαθεί να ξυπνήσει, να συλλάβει και να εκτελέσει το θεϊκό θέλημα. Οι προκλήσεις και τα εμπόδια πολλά. Είναι όμως εδώ ο φύλακας, καθοδηγητής, μεσάζον του θεϊκού λόγου να με παρακινεί να με ενθαρρύνει.

Κάποιες φορές ή μάλλον θα έλεγα τις περισσότερες είναι δύσκολο να κάνω το σωστό. Η μηχανικότητα επαναλαμβάνει σκέψεις και συναισθήματα των προγόνων και εγώ ταυτίζομαι με αυτά και ξεχνιέμαι. Τότε έρχεται κάτι να με ταρακουνήσει, μια φωνή μέσα μου ψιθυρίζει, ίσα που την ακούω να λέει: κάνε την άσκηση των προγόνων, παρέδωσε τα πάντα στον Θεό. Άλλες φορές αυτή η φωνή λέει: Θυμήσου διάβασε τις Διδασκαλίες του Μέισου-Σάμα, κάνε Τζορέι, όλα πάνε ήδη καλύτερα.

Είμαι τυχερή που είμαι σε αυτό το δρόμο, έχοντα όλα αυτά τα εργαλεία για μένα, για τους γύρω μου, για την υλοποίηση του Παραδείσου.

Διαβάζω Διδασκαλίες γιατί αυτές δουλεύουν εσωτερικά, στην ψυχή, την καθαρίζουν και την αφυπνίζουν

Δίνω και δέχομαι Τζορέι γιατί διαλύει τα πνευματικά σύννεφα και τις τοξίνες στο πνεύμα και στο σώμα μου. Βελτιώνεται η καθημερινότητα μου. Βιώνω τα οφέλη της εμπειρίας να συμμετέχω στην ύψιστη αλτρουιστική πράξη.

Κάνω την Άσκηση του Σόνεν της παράδοσης των προγόνων γιατί καταλαβαίνω την ανάγκη της σωτηρίας τους.

Κάνω την Άσκηση του Σόνεν της ευγνωμοσύνης, τι υπέροχα που νιώθω σε κάθε ευχαριστώ που λέω!

Κάνω την Άσκηση του Σόνεν των αλτρουιστικών πράξεων γιατί είναι όμορφο, διασκεδαστικό να κάνω το καλό για το ίδιο το καλό. Τα χαμόγελα που εισπράττω, τα ευχαριστώ που εισπράττω είναι τροφή και πλούτος στην ψυχή μου.

Κάνω προσφορά ευγνωμοσύνης γιατί κατανοώ ότι όλα έρχονται από τον Θεό και όλα επιστέφουν σε Αυτόν. Ότι με αυτό τον τρόπο εξαγνίζονται και οι πρόγονοι μου. Είναι επίσης ένα από τους τρόπους να συμμετέχω στην υλοποίηση του Παραδείσου, στην συντήρηση του Κέντρου Τζορέι.

Κάνω υπηρεσία μέσα στο Κέντρο Τζορέι με τη σκέψη της σωτηρίας της δική μου, των προγόνων μου και όλης της ανθρωπότητας. Τότε νοιώθω μια αγαλλίαση και ευχαριστώ τον Θεό για την άδεια να ευχαριστώ, να υπάρχω.

Και κάθε φορά που μιλώ στους άλλους για το Τζορέι, για αυτό το μονοπάτι, νοιώθω σαν σπορέας των σπόρων της σωτηρίας. Σε αυτές τις στιγμές η ευθυγράμμιση μου με την Θεϊκή μου σπίθα γίνεται εντονότερη και η χαρά μου μεγαλώνει.

Όταν έρχονται στιγμές πάλι που δεν μπορώ, δεν θέλω να κάνω τίποτα από όλα αυτά τότε λέω: Όλα καλώς καμωμένα, Εσύ γνωρίζεις. Και αυτές οι στιγμές γίνονται όλο και λιγότερες σε διάρκεια και συχνότητα.

Με απέραντη ευγνωμοσύνη, ευχαριστώ τον Θεό και τον Μέισου-Σάμα, τους προγόνους μου για την άδεια που έχω να υπάρχω και να συνυπάρχω μαζί με όλους εσάς σε αυτή την υπέροχη εποχή. Στην Χαραυγή του Επίγειου Παραδείσου.

Σας ευχαριστώ

You may also like