Η διαφορά πνευματικότητας και μυστικισμού

Η διαφορά πνευματικότητας και μυστικισμού

Η διαφορά  πνευματικότητας και μυστικισμού

Πολλές φορές, όταν αναφερόμαστε στην ανάγκη το να έχουμε πνευματικότητα, μπερδεύουμε «πνευματικότητα» με «μυστικισμό» ή ακόμα με «πνευματισμό».

Ένας πνευματικός άνθρωπος θεωρείται από τους περισσότερους, ένας άνθρωπος με ιδιαίτερες ικανότητες, με ικανότητες μέντιουμ ή με ικανότητες διόρασης, ικανότητες επικοινωνίας με άλλες διαστάσεις και οντότητες, ικανότητες διάγνωσης προβλημάτων ή ακόμα πρόβλεψης μελλοντικών γεγονότων.

Επίσης, πνευματικός άνθρωπος θεωρείται κάποιος που έχει απαρνηθεί την υλική πλευρά της ζωής, που ζει απομονωμένος από τον σύγχρονο τρόπο ζωής, ζώντας φτωχικά και φορώντας τραχιά ρούχα (κατά προτίμηση άσπρα ή ανοιχτόχρωμα) για να δείξει την αγιότητα του. Ο Μέισου-Σάμα μας έδειξε, ότι στην Νέα Εποχή συμβαίνει το αντίθετο, γιατί στην Εποχή της Νύχτας, μπορούσε να υπήρχε η Αλήθεια και το Καλό, αλλά έλλειπε το Ωραίο. Στην Εποχή της Ημέρας, η αίσθηση της ομορφιάς και της καθαριότητας θα είναι βασικά στοιχεία ένδειξης αληθινής και υψηλής πνευματικότητας.

Με λίγα λόγια, στην Νέα Εποχή δεν θα έχει σημασία τι φοράει κανείς, ούτε τι θα λέει και τι θα γράφει. Σημασία θα έχει μόνο αυτό που ΚΑΝΕΙ κανείς. Δηλαδή, οι πράξεις του.

Τι χαρακτηρίζει ένα αληθινά πνευματικό άνθρωπο της Νέας Εποχής; Τις γνώσεις του περί φιλοσοφία, θεολογία και τα μυστικά του σύμπαντος; Την ικανότητα του να επικοινωνεί με θεότητες και οντότητες και να λαμβάνει τα μηνύματα τους; Να γράφει ωραία κείμενα και βιβλία περί ψυχολογίας, γνώση του εαυτού μας ή του ανώτερου εαυτού μας;

Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι περισσότεροι «πνευματικοί» που γνώρισα μέχρι σήμερα, και δεν ήταν λίγοι, έκρυβαν μέσα τους μπερδεμένες προσωπικότητες, με ανάγκη για αναγνώριση, ή μέσα από τις θεωρίες τους, προσπαθούσαν να βρουν απαντήσεις για τα βάσανα τους. Πολλοί από αυτούς μάλιστα, βρίσκονται υπό επιρροή χαμηλών πνευματικών όντων χωρίς να το καταλάβουν, οδηγώντας, χωρίς να το ξέρουν και να το θέλουν, πολλούς ανθρώπους σε ακόμη μεγαλύτερη άγνοια και σκοταδισμό. Δημιουργούν ακόμα περισσότερο εγωιστές ανθρώπους που το μόνο που θέλουν από τον Θεό και τις οντότητες, είναι να τους λύσουν τα προβλήματα τους και να είναι ευτυχισμένοι.

Βέβαια, υπάρχουν πολλοί που όντως έχουν συμβάλλει στην εξέλιξη της πνευματικότητας της ανθρωπότητας, αλλά πιστεύω ότι αυτοί μετριούνται στα δάκτυλα. Οι περισσότεροι είχαν απλά εγωιστικά κίνητρα και πιο πολύ σύγχυση δημιούργησαν παρά οφέλη.

Αλλά, ο Ύψιστος Θεός, δημιουργός των πάντων, επέτρεψε να συμβεί αυτό. Επέτρεψε να υπάρξει αυτή η σύγχυση. Ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει ότι τίποτα στο Σύμπαν δεν συμβαίνει χωρίς την άδεια του Ύψιστου Θεού. Όλα είναι μέρος του Θείου Σχεδίου. Για πολύ καιρό, οι αλήθειες και οι ψευτο-αλήθειες ήταν ανακατεμένες, ώστε μέσα από την τριβή τους, να υπάρξει πνευματική και υλική εξέλιξη. Η φαινομενική δυσαρμονία που υπάρχει στον κόσμο σήμερα, είναι αποτέλεσμα της μικροκοσμικής θεώρησης των πραγμάτων του ανθρώπου, σε αντίθεση με την μακροκοσμική θεώρηση των πραγμάτων του Ύψιστου Θεού, για τον οποίο, η φαινομενική δυσαρμονία είναι στην πραγματικότητα, πραγματική αρμονία.

Άρα, τίποτα μέχρι τώρα δεν ήταν λάθος, ήταν απλά αναγκαίο. Όλοι οι άνθρωποι, οι ψευτο-πνευματικοί και οι αυτοί που είχαν άγνοια, συντέλεσαν στην δημιουργία του Ιδανικού Κόσμου. Στην Εποχή της Νύχτας, λόγο του μειωμένου φωτός που αντανακλούσε η Σελήνη, που μέσα από το πνευματικό Στοιχείο του Νερού κυβερνούσε τον κόσμο, ήταν δύσκολο να διακρίνουμε την αλήθεια. Η έλλειψη φωτός δυσκόλευε την διάκριση του σωστού και του λάθους.

Στην Εποχή της Ημέρας όμως, όπου θα υπάρξει άφθονο και διάχυτο φως, που πηγάζει από το Στοιχείο της Φωτιάς, από τον Ήλιο, όλα θα είναι εύκολα διακριτά. Και αυτό θα οφείλεται στην αύξηση του στοιχείου του φωτός που θα επιφέρει σε όλους τους ανθρώπους αληθινή πνευματικότητα και διάκριση. Δηλαδή, είναι κάτι δρομολογημένο και δεν θα χρειάζεται ιδιαίτερο κόπο να το πετύχει κανείς. Δεν θα χρειάζονται μαθήματα αυτογνωσίας, ώρες ατέλειωτες σε σεμινάρια και συζητήσεις, ώρες ατέλειωτες διαβάζοντας κουραστικά βιβλία και ούτε θα χρειάζονται «μεσάζοντες» ώστε να λάβεις μηνύματα από θεότητες και οντότητες της άλλης διάστασης.

Όλες τις γνώσεις τις κουβαλάμε μέσα μας, από την στιγμή της δημιουργίας μας. Όλοι έχουμε την θεία σπίθα μέσα μας, είμαστε ένα κομμάτι του Ύψιστου Θεού, που απλά περιμένει με τεράστια υπομονή την αφύπνιση μας για την πραγματική μας φύση, την θεότητα μας. Κουβαλάμε μέσα μας, από την στιγμή της δημιουργίας μας, τον Επίγειο Παράδεισο.

Τι χαρακτηρίζει λοιπόν τον άνθρωπο της Νέας Εποχής; Πρώτα από όλα, θα είναι ένας αληθινά πνευματικός άνθρωπος, ένας παραδεισένιος άνθρωπος. Η επαφή μαζί του θα είναι σαν ένα ευχάριστο αεράκι της άνοιξης, ούτε πολύ ζεστό ούτε πολύ κρύο. Τα λόγια του, και προπαντός οι πράξεις του, θα είναι γεμάτα σύνεση. Θα είναι ένας άνθρωπος που σου εμπνέει εμπιστοσύνη. Ένας άνθρωπος χωρίς φόβους που πάντα λέει την αλήθεια. Ένας άνθρωπος που δεν περιμένει τίποτα από εσένα, που δεν σε κρίνει, που δεν σε πιέζει. Που δεν έχει δεύτερες βλέψεις. Που απλά θέλει το καλό σου. Είναι ένας άνθρωπος που έχει καταλάβει την θεία ουσία που κουβαλάει μέσα του και που αναγνωρίζει ότι όλοι οι άλλοι άνθρωποι έχουν επίσης αυτή την ουσία, άσχετα αν δεν την έχουν καταλάβει ακόμα. Είναι ένας άνθρωπος που είναι αυστηρός μόνο με τον εαυτό του, ποτέ με τους άλλους, γιατί ότι λέει το έχει κάνει πρώτα ο ίδιος βίωμα, το έχει δοκιμάσει. Έτσι, τα λόγια του είναι γεμάτα αλήθεια και ειλικρίνεια. Δεν προσπαθεί να πείσει κανένα, απλά δείχνει τον δρόμο στον συνάνθρωπο του και φωτίζει αυτόν τον δρόμο με την αύρα του. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, ο καθένας από εμάς πρέπει να διασχίσει αυτόν τον δρόμο της πνευματικής εξέλιξης. Δεν μπορεί να το κάνει άλλος για εμάς ούτε υπάρχει ευκολότερος δρόμος.

Είναι σαν τη διαφορά από να περπατάς με παπούτσια ή ξυπόλυτος: αν φοράς παπούτσια, σίγουρα δεν θα κινδυνέψεις να πληγωθείς αλλά επίσης δεν θα νοιώσεις τίποτα. Ξυπόλυτος, μπορείς να κοπείς ή να πληγωθείς, αλλά θα νοιώσεις το χώμα, την άμμο, το γρασίδι…

Αυτό ήταν και η μεγάλη κληρονομιά του Μέισου-Σάμα σε εμάς: Εκείνος ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι ήταν ένας αντιπρόσωπος του Θεού στην Γη, ότι κουβαλούσε μέσα του τη θεία σπίθα και τον Επίγειο Παράδεισο. Και το είπε τόσο απλά… Είπε: «Αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένος, πρέπει να κάνεις τους άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους.» «Μπορείς και εσύ να είσαι ένας αντιπρόσωπος του Θεού στην Γη.» Δεν είπε τίποτα περίπλοκο, μυστικιστικό, κρυφό, κωδικοποιημένο, απόκρυφο, για τους περισσότερους ανθρώπους που θέλουν να «μυηθούν» στην πνευματικότητα, αυτά τα λόγια είναι υπερβολικά απλά, απλοϊκά μάλλον. Αυτή η φράση δεν εξηγεί την δημιουργία του σύμπαντος, δεν μας απαντάει εάν υπάρχουν ζωές σε άλλους πλανήτης, ποιοι ήμασταν σε προηγούμενες ζωές, από πού ήρθαμε. Απλά λέει: «Αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένος, πρέπει να κάνεις τους άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους…»

Δεν συμφέρει αυτή η τόσο απλή φράση, γιατί πρέπει να σπάσουμε το «Γκά» μας (τον εγωισμό μας). Ακούγετε εύκολο, αλλά δεν είναι για τους περισσότερους ανθρώπους που νόμιζαν μέχρι σήμερα ότι ήταν το κέντρο του κόσμου. Μόνο που στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ εύκολο, πολύ ευχάριστο όταν αρχίζεις να το κάνεις. Φτάνει στο σημείο, όπως λέει ο Μέισου-Σάμα: «Το να κάνω τους άλλους ευτυχισμένους είναι σχεδόν ένα χόμπι για μένα…»

Με άλλα λόγια, αυτό που χρειάζεται για να γίνει κάποιος ένας παραδεισένιος άνθρωπος και ένας αληθινά «πνευματικός» άνθρωπος είναι να νοιώσει πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο του, να νοιώσει συμπόνια όταν βλέπει κάποιον να πονάει έχοντας άγνοια για το τι φταίει, να έχει αίσθημα αλληλεγγύης, να έχει ταπεινοφροσύνη και διακριτικότητα, κάτι που απαιτεί πνευματική ωριμότητα. Για το θέμα αυτό, θυμήθηκα και μια σύντομη ιστορία:

 

Η Άδεια Καρότσα

Κάποια μέρα, ο πατέρας μου με κάλεσε να κάνουμε μια βόλτα στο δάσος και δέχθηκα με ευχαρίστηση. Φτάνοντας σε κάποιον ανοιχτό χώρο όπου υπήρχε ένας μικρός δρόμος, γύρισε και με ρώτησε:

 

–         Εκτός από το κελάηδημα των πουλιών, τι άλλο ακούς;

Στάθηκα για λίγο προσπαθώντας να ακούσω και είπα:

–         Ακούω τον θόρυβο μιας καρότσας

–         Ακριβώς, απάντησε ο πατέρας, πλησιάζει μια άδεια καρότσα.

Ξαφνιάστηκα και ρώτησα τον πατέρα:

–         Πως μπορείς να ξέρεις ότι είναι μια άδεια καρότσα αφού δεν την είδες ακόμα;

–         Το καταλαβαίνω πολύ εύκολα από τον θόρυβο παιδί μου. Όταν μια καρότσα είναι άδεια κάνει πολύ θόρυβο, όσο πιο άδεια είναι τόσο περισσότερο θόρυβο κάνει.

 

Ενηλικιώθηκα και μέχρι σήμερα όταν συναντάω κάποιον άνθρωπο που μιλάει πολύ, φωνάζει προσπαθώντας να επιβληθεί στους άλλους, που είναι αγενής και συνεχώς διακόπτει τους άλλους όταν μιλούν ή που θέλει να δείξει ότι έχει πάντα δίκιο, έχω την εντύπωση ότι ακούω τον πατέρα μου να μου λέει « Όσο πιο άδεια είναι η καρότσα, τόσο περισσότερο θόρυβο κάνει…»

 

Έτσι δεν είναι; Έτσι δεν ήμασταν ή ακόμα είμαστε;

Ο Μέισου-Σάμα σε κάποιο ποίημα του λέει: «Να μη θελήσεις να σε θεωρήσουν σημαντικό άνθρωπο, αλλά ένα γενναιόδωρο άνθρωπο.» Εδώ, για μένα, κρύβεται όλη η ουσία των πραγμάτων. «Όσο περισσότερους κόκκους ρυζιού έχει το φυτό τόσο περισσότερο υποκλίνεται από το βάρος του.»

Πλησιάζουμε στις 15 Ιουνίου, μέρα όπου γιορτάζουμε από το 1931, τον ερχομό της Εποχής της Ημέρας, δηλαδή, την αρχή της Εποχής του Επίγειου Παράδεισου. Με αφορμή αυτή την ημέρα, θα ήθελα να προσπαθήσουμε μαζί να δημιουργήσουμε τις συνθήκες τις οποίες θα επιτρέψουμε να «επιστρέψουμε» στον παράδεισο που ήδη υπάρχει μέσα μας. Να γίνουμε όλοι παραδεισένιοι άνθρωποι, αληθινά πνευματικοί άνθρωποι. Ο Επίγειος Παράδεισος δεν είναι παρά το μέρος όπου μαζεύονται παραδεισένιοι άνθρωποι. Ο Μέισου-Σάμα, ως σύγχρονος Μεσσίας, μας άφησε τα μέσα για να το πετύχουμε αυτό, μας έδειξε τον τρόπο και ο ίδιος έγινε το μοντέλο, το παράδειγμα το οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε. Γιατί, ότι είπε και έγραψε, το δοκίμασε πρώτα στον εαυτό του και στην επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Δεν υπάρχει μόνο θεωρία στον Μέισου-Σάμα, αλλά πράξη. Δεν είπε «θα», είπε «το κάνω».

Η ανώτατη ευφυΐα, η νιρβάνα, το τιεσοκάκου (η αληθινή ευφυΐα) κ.λπ., θα την πετύχουμε μέσα από απλές, καθημερινές πράξεις αλτρουισμού. Είναι κάτι που έρχεται από πάνω, σαν θείο δώρο. Δεν την αποκτάς σε ένα θρανίο ή μέσα από τεχνικές αυτογνωσίας, διάβασμα και σεμινάρια. Είναι κάτι που το αποκτάς όταν πραγματικά αγαπάς τον πλησίον σου και προσπαθείς να τον βοηθήσεις. Γιατί έτσι, ως αληθινό χρήσιμο όργανο του Ύψιστου Θεού στην δημιουργία του Επίγειου Παράδεισου, θα έχεις και την απαραίτητη «θεϊκή σοφία», που θα σου δείξει τι πρέπει να πεις και τι πρέπει να κάνεις. Αυτή την σοφία δεν την αγοράζεις αλλά την κερδίζεις.

Το Τζορέι, αυτό το καταπληκτικό μέσο που ο Θεός μας το αποκάλυψε μέσα από τον Μέισου-Σάμα, είναι από τα πιο ισχυρά εργαλεία και ταυτόχρονα απλό σαν μέθοδο για να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο μας και να τον οδηγήσουμε στην πραγματική ευτυχία. Είναι από τους ευκολότερους τρόπους να φτάσεις στην ανώτερη ευφυΐα και να «γνωρίσεις» τα πράγματα και τον εαυτό σου.

Το Τζορέι είναι μια πράξη που συμπεριλαμβάνει την αγάπη, την συμπόνια, την αλληλεγγύη, την ταπεινότητα και την διακριτικότητα. Είναι το μέσον της Νέας Εποχής να ανεβάσουμε τους κραδασμούς ολόκληρης της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό άλλωστε, δημιουργήθηκε. Να ετοιμάσει την ανθρωπότητα για την μεγάλη αλλαγή, να την εξαγνίσει και να την οδηγήσει στα υψηλότερα επίπεδα του πνευματικού και του υλικού πολιτισμού. Είναι η πράξη που παντρεύει την θρησκεία με την επιστήμη, την ανατολή με την δύση, το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Την αγάπη και το νερό του χριστιανισμού με την πειθαρχία και τη φωτιά του βουδισμού.

Όλοι μας βρισκόμαστε σε αυτήν την προσπάθεια. Ακόμα έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε. Έχουμε πολλές ατέλειες ακόμα να διορθώσουμε. Αυτή δεν είναι και η ατέλειωτη και αέναη πρόοδο του πολιτισμού; Σ’ αυτό αναφέρετε ο Μέισου-Σάμα στην διδασκαλία «Κοσμικοί Κύκλοι», που μόλις ακούσαμε στην Δέηση του Επίγειου Παράδεισου σήμερα. Βρισκόμαστε τώρα στο κατώφλι ενός μεγάλου κύκλου των 3.000 χρόνων. Όλα θα αλλάξουν και θα συντονιστούν με την δόνηση την Νέας Εποχής.

Γίνε και εσύ ένα κανάλι της Νέας Εποχής, ένα αντιπρόσωπο του Ύψιστου Θεού και του Μεσσία Μέισου-Σάμα. Άφησε να βγουν προς τα έξω την θεία σπίθα και τον επίγειο παράδεισο που έχεις μέσα σου. Γίνε ένας πραγματικά «πνευματικός» άνθρωπος που αγαπά αληθινά τον συνάνθρωπο του και που προσπαθεί με πράξεις να βοηθήσει άλλους ανθρώπους να βρουν την δική τους ευτυχία. Όχι μέσα από κλειστές ομάδες, κλειστούς κύκλους, μυστικές διδασκαλίες, όχι μέσα από τον μυστικισμό. Όλα ανοιχτά, στο φως της ημέρας, με διαφάνεια, με γνώση προσβάσιμη σε όλους. Χωρίς δογματισμούς, χωρίς φυλετικές, θρησκευτικές και μορφωτικές διακρίσεις.

Η Νέα Εποχή ήρθε και αυτό γιορτάζουμε σήμερα.

Ευχαριστώ τον Ύψιστο Θεό και τον Μέισου-Σάμα για την τιμή που μας κάνουν να μπορέσουμε να συμμετέχουμε σε αυτή την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ όλους που προσπαθείτε πραγματικά να δημιουργήσετε τις συνθήκες για την υλοποίηση του Επίγειου Παράδεισου, μέσα από την ακούραστη αφοσίωση στο Κέντρο Τζορέι.

Καλό Σαββατοκύριακο.

 

 

You may also like