Απελευθέρωση και η κατάλληλη στιγμή

Απελευθέρωση και η κατάλληλη στιγμή

Απελευθέρωση και η κατάλληλη στιγμή

Γίνεται πολύς λόγος για την απελευθέρωση, όμως δεν είναι εύκολο να την ορίσεις σαν κάτι καλό ή κακό. Σύμφωνα με την κοινή γνώμη, να απελευθερωθείς σημαίνει να απαλλαγείς από μια κατάσταση σύγχυσης, αποδεσμεύοντας την ή περιφρονώντας την και να φωτιστείς. Η έννοια αυτή συνηθίζεται πολύ στο βουδισμό, θεωρείται ως διαφυγή ή απομόνωση κι είναι μια δοξασία χαρακτηριστική της Ανατολής.

Στην καθημερινή πρακτική, υπάρχει μια ελάττωση της υλικής ενέργειας, με συνέπεια να αυξάνει η Φώτιση. Δηλαδή, χάνεται το ανταγωνιστικό πνεύμα και τα κράτη πέφτουν σε αδράνεια. Παράδειγμα η Ινδία.

Γενικά, ο άνθρωπος έχει ενθουσιασμό για τη ζωή χάρη στη φαντασία. Η υπερβολική όμως φαντασία είναι επικίνδυνη. Η παραχώρηση αποδυναμώνει το ρυθμό των ενεργειών, αλλά και το να μην παραχωρείς φέρνει τραγωδίες, κυρίως όταν πρόκειται για ερωτικές σχέσεις. Για αυτό, η πλήρης παραίτηση δεν συνιστάται, γιατί έτσι χάνεται η γεύση της ζωής. Ο άνθρωπος γίνεται μοναχικός και ζει σαν να ήταν ένα σώμα χωρίς ψυχή.

Εξετάζοντας όσα αναφέραμε, αμέσως θα καταλάβουμε ότι κάθε υπερβολή είναι επικίνδυνη. Είναι καλό να γνωρίζουμε τα όρια. Αυτός ο κόσμος είναι πραγματικά δύσκολος κι ενδιαφέρων, απατηλός κι ευχάριστος. Δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα όρια της χαράς και της συμφοράς.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος πρέπει να εγκαταλείπει  στην κατάλληλη στιγμή και να επιμένει μόνον όταν η κατάσταση αξίζει να την προωθήσει. Όταν πιέζει μία κατάσταση, το άτομο μένει αναποφάσιστο.

Κι αυτή η αναποφασιστικότητα αποδεικνύει ότι ακόμα δεν έφθασε η κατάλληλη στιγμή κι ότι χρειάζεται να περιμένει τον κατάλληλο χρόνο, διαφορετικό σε κάθε περίπτωση κι ανάλογο με το επίπεδό της. Το βασικό είναι να ξέρεις να αποφεύγεις τις περιστάσεις, ανακαλύπτοντας και χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέσα. Αυτό απαιτεί μια ανώτατη ευφυΐα. Μόνο με αυτήν έχουμε την ικανότητα να διακρίνουμε σωστά. Όταν μάλιστα αυτή αξιώνεται, ελαττώνονται τα πνευματικά μιάσματα.

Αυτό λοιπόν που ενδείκνυται να κάνουμε, είναι να εξαφανίσουμε τα πνευματικά μιάσματα, γεγονός που απαιτεί ειλικρίνεια. Η ειλικρίνεια γεννιέται από την Πίστη. Όποιος αποδέχεται και θέτει σε εφαρμογή αυτή την αρχή, θα θεωρηθεί τέλειος.

 

Μέισου-Σάμα, στις 25 Ιανουαρίου του 1951

You may also like