Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας Μαΐου του 2015

Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας Μαΐου του 2015

Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας Μαΐου του 2015

Χαιρετισμός του Δασκάλου Μασαγιόσι Κομπαγιάσι

Ιερό Έδαφος του Ατάμι – Ιαπωνία 

Η Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας του Μαΐου τελέστηκε με πολύ μακότο (ειλικρίνεια, αλήθεια, εντιμότητα, ακεραιότητα).

Ευχαριστούμε τον Θεό και τον Μέισου-Σάμα για την προστασία και τις ευλογίες που δεχόμαστε καθημερινά, και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε να υπηρετούμε σύμφωνα με τη Θεϊκή Θέληση.

Λίγο πριν, ακούσαμε τη θαυμάσια εμπειρία πίστης της κυρίας Kayo Nosaku, μέλος του Κέντρου Τζορέι Takaoka, περιοχή Hokuriku-Kansai, με τίτλο «Το μυστηριώδες ταξίδι που με οδήγησε στον Μέισου-Σάμα». Αυτή η ιστορία μας δείχνει την ευαισθησία της κυρίας Nosaku, η οποία, όταν γνώρισε την κυρία Ogiwara και αντιλήφθηκε την αγνότητα της πίστης της, ένιωσε αμέσως μια επιθυμία να υπηρετήσει στο Θεϊκό Έργο.

Πριν συνεχίσω, θα ήθελα να παρουσιάσω τους μεσσιανιστές που ήρθαν από το εξωτερικό και είναι παρόντες στη σημερινή Δέηση. Δεχτήκαμε 46 μέλη από την Ταϊλάνδη και 2 από τη Βραζιλία. Καλώς ήλθατε στο Ιερό Έδαφος!

Στις 8 Απριλίου, με την παρουσία του Κιόσου-Σάμα, εγκαινιάστηκε το Μνημείο-Μουσείο Μοκίτι Οκάντα στη Γη της Ηρεμίας στο Κιότο, και έως τις 10 του μηνός, θα γίνουν οι επισκέψεις από τους πιστούς.

Ως αποτέλεσμα αυτών των επισκέψεων, λαμβάνουμε πολλές αναφορές σχετικά με εμπειρίες πίστης, που σήμερα  φτάνουν στις 100 σελίδες και ακόμα αυξάνονται.

Στις 26 Απριλίου δεχτήκαμε περίπου χίλιους επισκέπτες, στα πλαίσια της ημέρας γνωριμίας με το Ιερό Έδαφος του Ατάμι, η Ουράνια Γη.

Δείτε τις φωτογραφίες, παρακαλώ:

  1. Παρουσίαση μιας συναυλίας στο Μουσείο Τέχνης MOA
  2. Συναυλία τζαζ στο Κρυστάλλινο Παλάτι
  3. Έκθεση Ικεμπάνα Σανγκέτσου
  4. Τελετή του τσαγιού

Εκτός από αυτές τις δραστηριότητες, οι επισκέπτες δέχτηκαν Τζορέι, είδαν την έκθεση για τη Φυσική Γεωργία και προσευχήθηκαν μπροστά στο Βωμό. Πολλοί απόλαυσαν το ομορφότατο τοπίο από το Λόφο των Αζαλέων και του Κρυστάλλινου Παλατιού, ενώ έλεγαν: “Αισθάνομαι ότι  υπάρχει φως, εδώ!”, “θέλω να έρθω ξανά μαζί με τους φίλους μου!”

Όπως ξέρετε, πριν κάποιες μέρες έγινε ένας μεγάλος σεισμός στο Νεπάλ και σύμφωνα με τις ειδήσεις, οι νεκροί είναι γύρω στους 7.000.   Υπάρχουν δύο Κέντρα Τζορέι στο Νεπάλ, και περίπου 130 μέλη.  Το Διεθνές Τμήμα της Εκκλησίας επικοινώνησε αμέσως με το Κέντρο Τζορέι του Κατμαντού και μάθαμε ότι όλοι ήταν καλά. Το άλλο Κέντρο Τζορέι βρίσκεται κοντά στο επίκεντρο του σεισμού, για αυτό δεν ήταν δυνατό να επικοινωνήσουμε αμέσως. Μετά από κάποιες μέρες καταφέραμε να επιβεβαιώσουμε ότι όλοι ήταν καλά. Μέχρι τώρα δεν έχουμε λάβει καμία ανακοίνωση για μέλη ανάμεσα στα θύματα.

Προσεύχομαι για την πνευματική ανύψωση των θυμάτων και οι επιζήσαντες να εξακολουθούν να δέχονται την προστασία και τις  ευλογίες του Θεού. Η Εκκλησία μας ήδη ξεκίνησε τις διαδικασίες για να στείλει δωρεές το συντομότερο δυνατόν.

 

Να κοιτάμε το μπλε ουρανό του πρωινού του Μαΐου

Σήμερα έχουμε μια υπέροχη μέρα, έτσι δεν είναι; Ο Μάιος είναι χωρίς καμία αμφιβολία ένας μήνας πολύ ευχάριστος. Ο αέρας είναι καθαρός, και κάθε μέρα γυαλίζει περισσότερο το πράσινο στα νέα φύλλα. Η αίσθηση δροσιάς, ιδιαίτερα το πρωί, είναι φανταστική!

Είχατε την ευκαιρία να δείτε σήμερα το Λόφο των Αζαλέων; Η 26η του προηγούμενου μήνα, που ανοίξαμε τις πόρτες στο κοινό, ήταν η καλύτερη μέρα για να απολαύσει κανείς τις αζαλέες, και επειδή ακόμα βρίσκονται στη φάση της ανθοφορίας, συμβουλεύω σε αυτούς που δεν τις είδαν ακόμα, να το κάνουν.

Και κάτι άλλο, υπάρχουν άτομα που ίσως να μην ξέρουν ότι προχωρώντας μετά από το Κρυστάλλινο Παλάτι, μπροστά στο γραφείο του Πνευματικού Ηγέτη, υπάρχει μια πέργκολα με γλυσίνες, και χθες, που είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με τον Κιόσου-Σάμα, μου ζήτησε να σας ενημερώσω ότι οι γλυσίνες είναι πολύ όμορφες. Έτσι, ελπίζω να περάσετε και από εκεί να τις δείτε.

Το 1934, ο Μέισου-Σάμα συνέθεσε το εξής ποίημα:

“Ο καθαρός ουρανός του πρωινού του Μαΐου

μου έφερε την επιθυμία να συγχωρέσω ανεπιφύλακτα”

Στην καθημερινή μας επαφή με πολλούς ανθρώπους, μπορεί να δημιουργηθούν τριβές λόγω διαφόρων χαρακτήρων και απόψεων. Επίσης, αν παρατηρούμε τη σκληρή πραγματικότητα μέσα στην κοινωνία, βλέπουμε ότι συσσωρεύεται άγχος και εμφανίζονται πεποιθήσεις όπως: “οι άλλοι κάνουν λάθος” ή “αυτό δεν μπορώ να το συγχωρέσω”.

Εκείνη τη στιγμή, αν πράξουμε σύμφωνα με το ποίημα, δηλαδή, αν κοιτάμε το μπλε και καθαρό ουρανό του Μαΐου σε ένα ηλιόλουστο πρωινό,  πραγματικά θα μπορέσουμε να νιώσουμε το φως να εισχωρεί στις καρδιές μας, δεν νομίζετε;

 

Το πνεύμα του λουλουδιού που έφερε το χαμόγελο στο πρόσωπο

Πέρα από το ποίημα που σχολίασα πριν, και στη Διδασκαλία που διαβάστηκε προηγουμένως, “Τα φυτά έχουν συνείδηση”, ο Μέισου-Σάμα μας λέει ότι «Δεν είναι καθόλου λάθος να σκεφτούμε ότι τα πάντα στη Φύση έχουν Πνεύμα». Έτσι, μας δείχνει ότι μέσα στη Μεγάλη Φύση βρίσκεται επίσης η Θεϊκή Θέληση.

 

Εμπειρία του Παγκόσμιου Προέδρου σχετικά με την ασχολία του με την Ικεμπάνα Σανγκέτσου

Όταν σκεφτόμαστε τη Μεγάλη Φύση, δεν μπορούμε να μην θυμηθούμε ότι η Ικεμπάνα Σανγκέτσου είναι αναπόσπαστο μέρος της.    Παρακολουθώ μαθήματα Ικεμπάνα μια ή δυο φορές το μήνα. Σύμφωνα με το παράδειγμα του Μέισου-Σάμα, κόβω τα λουλούδια του κήπου του σπιτιού μου και τα φέρνω στο μάθημα, στο οποίο μαθαίνω να τα αναζωογονώ σύμφωνα με τις οδηγίες της Δασκάλας. Καμιά φορά, μέσα στη μέρα, θυμάμαι το ποίημα που διαβάζουμε στο μάθημα:

Αυτοί που αποστρέφουν τα μάτια τους

από το φεγγάρι, το χιόνι, το λουλούδι και τα ανθρώπινα συναισθήματα,

έχουν χαμηλό πνευματικό επίπεδο

Και επίσης το εξής ποίημα:

“Όλοι όσοι έχουν τη θερμή επιθυμία

 να εξομοιωθούν με την ομορφιά των λουλουδιών,

 έχουν μια καρδιά που μοιάζει με λουλούδι.”

Τα λουλούδια εκφράζουν την αγάπη σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής μας, πρώτα στη γέννηση, αργότερα όταν αρχίσουμε το σχολείο, στην αποφοίτηση, στο γάμο, στις γιορτές, στις εκδηλώσεις, κλπ. Μπορούμε να πούμε ότι “το πνεύμα του λουλουδιού” είναι η αλτρουιστική αγάπη, που πλησιάζει την καρδιά των ανθρώπων και την ανακουφίζει.

 

Το χαμόγελο και η άνθιση έχουν την ίδια ουσία

Θα ήθελα να παρατηρήσετε τις φωτογραφίες.

Φωτογραφία 5, από το άλμπουμ “Το Χαμόγελο του Λουλουδιού”. Τίτλος του πρωτότυπου: Hanaemi.

 

Αυτό το άλμπουμ αποτελείται από φωτογραφίες συνθέσεων λουλουδιών της Τρίτης Πνευματικής μας Ηγέτιδας, Σαντάι-Σάμα. Αν ψάξουμε σε ένα ιαπωνικό λεξικό τη λέξη hanaemi, θα διαβάσουμε τον εξής ορισμό: “Ανθίζω. Λαμπερό χαμόγελο παρόμοιο με ένα λουλούδι που άνθισε”. Επειδή, ο υπότιτλος του άλμπουμ είναι “Άνθη του Αγρού” (No no Hana), μπορεί να εμπεριέχει την εξής έννοια: “Όταν κοιτάμε ένα απλό λουλούδι του αγρού, δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε το χαμόγελο που εμφανίζεται αυθόρμητα”.

Φωτογραφία 6. Σκίτσο 笑 (Χαμογελώ)

Το σκίτσο στα αριστερά δείχνει μια νεαρή ιέρεια που χορεύει με τα χέρια σηκωμένα. Η φιγούρα στο κέντρο είναι ένα αρχαίο ιδεόγραμμα που αντιστοιχεί στο σκίτσο στα αριστερά. Επειδή όλοι χαμογελούν όταν βλέπουν κάποιον να χορεύει χαρούμενα, το ιδεόγραμμα 笑, χαμογελώ, προέρχεται από αυτό.

Στο Kojiki (βιβλίο της ιαπωνικής μυθολογίας) υπάρχει επίσης ένα σημείο όπου η θεά Ame-no-Uzume-no-Mikoto χορεύει με ένα αστείο τρόπο μπροστά στο μεγάλο βράχο, Ama-no-Iwato, προκαλώντας  μεγάλο γέλιο στους θεούς.

Φωτογραφία 7. 口(ΣΤΟΜΑ) +笑(ΧΑΜΟΓΕΛΩ) 咲 = (ΑΝΘΙΖΩ)

 

Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας Μαΐου του 2015

Θα ήθελα να σας μιλήσω για το ιδεόγραμμα 咲 (saku), που σημαίνει ΑΝΘΙΖΩ. Όταν χαμογελάμε, το στόμα μας ανοίγει, και αυτό μπορεί να συγκρίνεται με την άνθιση των λουλουδιών. Έτσι, αν προσθέσουμε το ιδεόγραμμα στόμα (口), ως στοιχείο σχηματισμού στο ιδεόγραμμα ΧΑΜΟΓΕΛΩ  (笑), θα διαβάσουμε ΑΝΘΙΖΩ.

Το αρχικό ιδεόγραμμα που γεννήθηκε από αυτό το συνδυασμό, με το πέρασμα του χρόνου, απλοποιήθηκε και έτσι η σημερινή του μορφή είναι  咲.

Ο Μέισου-Σάμα πίστευε ότι “τα λουλούδια έχουν καλή επιρροή στον Πνευματικό Κόσμο” και για αυτό, ο ίδιος τα αναζωογονούσε και προωθούσε την καλλιέργειά τους, επιθυμώντας να φτάσουμε στο σημείο “να υπάρχουν λουλούδια όπου υπάρχουν άνθρωποι” (Θεμέλιο του Παραδείσου, «Ο ρόλος των λουλουδιών στην εγκατάσταση παραδείσου στη Γη»). Επιθυμώ να συνεχίσουμε να υπηρετούμε μέσα από τα λουλούδια, τα οποία είναι η έκφραση του ωραίου, αναζητώντας την υλοποίηση μιας “αλτρουιστικής και χαμογελαστής κοινωνίας”.

 

Συναντώ – Ακούω – Δίνω Τζορέι 

Πριν από λίγο, είπα ότι «η αλτρουιστική αγάπη να πλησιάσεις κάποιον και να τον κάνεις να χαμογελάσει» μπορεί να παρομοιαστεί με το «πνεύμα του λουλουδιού«. Η τεχνική της αναζωογόνησης του λουλουδιού, μετατρέπει την καθημερινότητα σε τέχνη, και κατά συνέπεια, οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται επίσης όμορφες.

Όλοι εσείς, που είσαστε παρόντες στη σημερινή Δέηση, υπηρετείτε στην Εκκλησία με θέρμη. Οι άνθρωποι συγκεντρώνονται με φυσικό τρόπο γύρω από αυτούς που είναι ευγενικοί και άμεμπτοι, και από εκεί και πέρα, ο κύκλος των φιλικών σχέσεων αυξάνεται. Μήπως το κοινό σημείο αυτών των ευγενικών και άμεμπτων ανθρώπων είναι η επανάληψη της πρακτικής του «συναντώ- ακούω- δίνω Τζορέι», που πραγματοποιούμε ακούραστα κάθε μέρα;

Θα ήθελα να μιλήσω για τη σημασία του “συναντώ”. Νομίζω ότι όλοι σας, όταν έχετε την ευκαιρία, επισκέπτεστε μέλη που εξαγνίζονται ή που έχουν απομακρυνθεί από την Εκκλησία, έτσι δεν είναι; Αυτές είναι ευκαιρίες για να δείξουμε την εκτίμηση μας για τον πλησίον μας και έτσι, να έρθουμε πιο κοντά μεταξύ μας.

Το ίδιο συμβαίνει όταν δεχόμαστε με προσοχή τους ανθρώπους που έρχονται στην Εκκλησία. Οι άνθρωποι χαίρονται και λένε: “Όποια και να είναι η ώρα πάντα υπάρχει κάποιος να με ακούσει και να μου δώσει Τζορέι” ή “πάντα υπάρχει κάποιος για να κάνει προσευχή και υπηρεσία μαζί μου. Μια τέτοια στάση οδηγεί στη δημιουργία μιας ζωντανής και χαρούμενης ατμόσφαιρας.

Τώρα θα μιλήσω για το “ακούω”. Όταν ήμουν υπεύθυνος σε Κέντρο Τζορέι, ρωτούσα ποια ήταν η αληθινή πρόθεση των μελών όταν ερχόταν στην Εκκλησία: αν ήταν να ακούσουν την καθοδήγηση του Δασκάλου ή να ακούσει ο Δάσκαλος όσα ήθελαν να πουν τα μέλη. Η μεγάλη πλειοψηφία απάντησε ότι επιθυμούσε ο Δάσκαλος να ακούσει.

Ένα κινέζικο ρητό λέει: 巨耳細口 “Καλύτερα να ακούς παρά να μιλάς”, το οποίο, αν μεταφράσουμε κυριολεκτικά το κάθε ιδεόγραμμα  σημαίνει “μεγάλα αυτιά και μικρό στόμα”. Δηλαδή, καλύτερα να ακούμε αυτά που οι άλλοι θέλουν να μας πουν παρά να εκφράσουμε τη γνώμη μας με οποιοδήποτε κόστος.

Στην πραγματικότητα όμως, η προσπάθεια να θέλουμε να συμβουλέψουμε τον πλησίον μάς οδηγεί, χωρίς να το θέλουμε, στο να έχουμε “ένα τεράστιο στόμα και μικροσκοπικά αυτιά”.

Όταν ακούμε κάποιον, το σημαντικότερο είναι να μην σκεφτόμαστε κατά αυτόν τον τρόπο: «Θέλω αυτό το άτομο να με καταλάβει, θα τον πείσω να γίνει ενεργό μέλος,«, αλλά να δείξουμε ενδιαφέρον, να μιλάμε με συναίσθημα και να προσπαθούμε να καταλάβουμε αυτά που μας λέει. Αν το άτομο θέλει να λογομαχήσει, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στο να χάσετε τη λογομαχία. Αν το άτομο φύγει από τη συζήτηση σκεφτόμενος: «Είπα όσα έπρεπε να πω. Νομίζω ότι εκείνος πρέπει να έχει αρχίσει να με καταλαβαίνει«, σημαίνει ότι η πόρτα έχει μείνει ανοιχτή για μια επόμενη συζήτηση και ότι έγινε το πρώτο βήμα για να ανοίξει την καρδιά του.

Το να ακούσουμε αυτά που οι άλλοι έχουν να μας πουν απαιτεί, κατά κάποιο τρόπο, υπομονή. Κάποιες φορές τα λόγια πληγώνουν, και για να εξακολουθήσουμε να ακούμε, χρειάζεται πολλή αγάπη. Για αυτό λένε ότι «αγάπη είναι να ακούμε με προσοχή». Νομίζω ότι πάντα είναι σημαντικό να έχουμε το εξής Σόνεν: “Η αγάπη του Θεού να φτάσει άμεσα σε αυτό το άτομο”, και έτσι, να ακούμε με ταπεινότητα αυτά που θέλει να μας πει.

Κατά τρίτο λόγο, έχουμε το Τζορέι. Μια φορά ρώτησα τα μέλη που ήταν παρόντες σε μια Δέηση: “Τι επιθυμείτε αυτή τη στιγμή;” “Θέλω να δεχτώ Τζορέι” ήταν η απάντηση των περισσότερων. Αυτό, από παλιά έως σήμερα, τόσο στην Ιαπωνία όσο και στο εξωτερικό, δεν έχει αλλάξει.

Όμως, για να ικανοποιήσω την επιθυμία του “θέλω να δεχτώ Τζορέι”, πρέπει να υπάρχει κάποιος που να το δώσει. Αφού είναι έτσι, πρέπει να αρχίσουμε από εμάς τους ίδιους, δηλαδή, να προσπαθήσουμε να δίνουμε ενεργά Τζορέι.

Στο δεύτερο τόμο του βιβλίου «Αναμνήσεις για τον Μέισου-Σάμα» έχει μια ιστορία για την περίοδο που ο Μέισου-Σάμα ξεκίνησε τις δραστηριότητές του στο Θεϊκό Έργο. Εκείνη την εποχή έδινε Τζορέι σε όλους όσους υπηρετούσαν δίπλα του, ανεξάρτητα από το πόσο απασχολημένος ήταν. Με τον καιρό, αυτοί οι άνθρωποι συνήθισαν το Τζορέι και το ζητούσαν για οποιοδήποτε εξαγνισμό. Μια μέρα ο Μέισου-Σάμα τους συγκέντρωσε όλους και τους είπε: “Όλοι σας δεχτήκατε το σπαθί  του Μασσαμουνέ*. Το να κάνει κανείς το σπαθί να λάμψει ή να παραμείνει  θαμπό, εξαρτάται αποκλειστικά από τον καθένα σας”.

Στην εποχή εκείνη, χάρη μιας σειράς διηγημάτων στο  πρόγραμμα ενός ραδιοφωνικού σταθμού, Το σπαθί του Μασσαμουνέ έγινε γνωστό ως “το σπαθί που δίνει ζωή”, δηλαδή, αντί να σκοτώνει, αναζωογονούσε τους ανθρώπους. Ο Μέισου-Σάμα χρησιμοποίησε αυτό το παράδειγμα για να εξηγήσει το εξής: “Το Τζορέι είναι η πράξη που αναζωογονεί ακόμα περισσότερο τον άνθρωπο. Να δώσετε πολύ, πολύ περισσότερο Τζορέι”.

Οπωσδήποτε, η θέληση να δίνετε Τζορέι είναι η βάση της άσκησης της πίστης στην καθημερινότητα, αλλά και η βασική προϋπόθεση για μια ευχάριστη και χαρούμενη διάδοση.

Αν επιθυμείτε τη διάδοση, πρέπει, με πεποίθηση, να προσπαθείτε συνέχεια να “συναντάτε, να ακούτε και να δίνετε Τζορέι”. Ας αφοσιωθούμε, σύμφωνα με τις καθοδηγήσεις του Κιόσου-Σάμα, στο να αναζητάμε την πνευματική μας ανύψωση, μέσα από τον Παράδεισο που υπάρχει στο εσωτερικό μας, δημιουργώντας έτσι μια εντελώς νέα Παιδεία.

 

Επίλογος

Ο μήνας Μάιος, με το δροσερό αεράκι, είναι μια εποχή με άπλετο και καθαρό φως. Προσεύχομαι να επιστρέψετε στα σπίτια σας δυναμωμένοι και τυλιγμένοι από το έντονο Φως του Θεού και του Μέισου-Σάμα. Θα ήθελα, με αυτό τον τρόπο να ολοκληρώσω την ομιλία μου. Ευχαριστώ πολύ!

 


* Σπαθί  Μασσαμουνέ: Σπαθί που σφυρηλατήθηκε από το διάσημο Ιάπωνα  σιδηρουργό, Μασσαμουνέ Οκαζάκι, στις αρχές του 14ου αιώνα. Στην καθοδήγηση, ο Μέισου-Σάμα συγκρίνει το σπαθί με το Οχικάρι, ενθαρρύνοντας τους στενούς του βοηθούς να δίνουν περισσότερο Τζορέι.

You may also like