Ο Θεός εκπαιδεύει αυτούς που καλεί

Ο Θεός εκπαιδεύει αυτούς που καλεί

Ο Θεός εκπαιδεύει αυτούς που καλεί

 

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την υπηρεσία και την προσφορά σας στην υλοποίηση του Θείου Σχεδίου στην Ελλάδα, μέσω του Τζορέι.

Θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις.

«Ποια είναι η αποστολή μας σαν πρωτοπόρα μέλη της διάδοσης των διδασκαλιών της Νέας Εποχής στη Ελλάδα; Γιατί εμείς»;

«Ποιος είναι ο Μέισου-Σάμα; Είναι φιλόσοφος, ένας προφήτης, ένας φωτισμένος άνθρωπος, ένας Μεσσίας; Και τι είναι αυτός ο Επίγειος Παράδεισος στον οποίο αναφέρεται ο Μέισου-Σάμα»;

«Η οργάνωσή μας επίσης. Το Κίνημά μας. Η Εκκλησία μας. Τι είμαστε στην πραγματικότητα; Μήπως είμαστε απλά άλλη μια φιλοσοφία, άλλο ένα πνευματικό ρεύμα; Είμαστε ακόμα μια θρησκεία; Είμαστε ένας πολιτιστικός σύλλογος; Είμαστε ένα θεραπευτικό κέντρο; Πως θα αναπτύξουμε το έργο της προετοιμασίας της Νέας Εποχής στην Ευρώπη, όταν υπάρχουν τόσες κουλτούρες, τόσες παραδόσεις, τόσες γλώσσες, τόσες θρησκείες, τόση ιστορία; Πως θα τα εναρμονίσουμε όλα αυτά»;

Για μένα ο Μέισου Σάμα ήρθε για να δώσει συνέχεια στο έργο του Βούδα, του Χριστού και του Μωάμεθ. Ο Μέισου Σάμα δεν ήρθε να τους αντικαταστήσει.

Η Νέα Εποχή είναι η εποχή της παγκοσμιότητας, όχι μόνο στο υλικό πεδίο αλλά προπαντός στο πνευματικό. Ο Μέισου Σάμα ήδη από την δεκαετία του 50΄ μιλούσε για ένα πλανήτη χωρίς σύνορα.

Νομίζω ότι στην πραγματικότητα, ο καθένας από εσάς είναι ένας απόστολος της Νέας Εποχής. Εμείς ήρθαμε πρώτοι για να ετοιμάσουμε το έδαφος για τις επόμενες γενιές. Ο Επίγειος Παράδεισος είναι η θέληση του Θεού, είναι Θεϊκό Σχέδιο. Αλλά, αυτό το Σχέδιο θα πραγματοποιηθεί από τον άνθρωπο. Εμείς λοιπόν, έχουμε αυτή την μεγάλη ευκαιρία, τη μεγάλη τιμή να συμμετάσχουμε. Εάν δεν εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία, ο Θεός και ο Μέισου Σάμα θα διαλέξουν άλλους. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στο Θείο Σχέδιο αλλά συγχρόνως κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.

Η ευθύνη μας λοιπόν είναι πολύ μεγάλη. Οι απαιτήσεις της Νέας Εποχής είναι πολύ μεγάλες πρέπει να σμιλεύουμε την ψυχή μας καθημερινά. Πρέπει να αυξήσουμε τη Θεϊκή μας προστασία, πρέπει να είμαστε πιο άξιοι της εμπιστοσύνης του Πνευματικού Κόσμου, της εμπιστοσύνης των Θεών και των προγόνων μας.

Πάντως, ο Πνευματικός Κόσμος είναι πολύ μυστήριος. Δεν μας δίνει τίποτε έτσι, έτοιμο. Καμιά φορά, καθόμαστε και περιμένουμε κάποιο σημάδι, για να δούμε εάν βαδίζουμε σωστά ή όχι. Είναι πολύ δύσκολο να ξέρουμε αν κάνουμε κάτι σωστό ή όχι, έτσι δεν είναι; Ποτέ δεν ξέρουμε εάν κάνουμε κάτι σωστό ή όχι, έτσι δεν είναι; Ποτέ δεν ξέρουμε αν κάνουμε περισσότερο ή λιγότερο από ότι πρέπει. Μέχρι που θα πρέπει να επιμένουμε και πότε θα πρέπει να υποχωρήσουμε, πότε να τα αφήσουμε στα χέρια του Θεού και μέχρι που είναι το δικό μας καθήκον.

Θα βρούμε λοιπόν απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα; Υπάρχει μόνο ένας τρόπος: είναι μέσα από την Πίστη και μέσα από την Υπηρεσία. Να υπηρετήσουμε όσο μπορούμε περισσότερο μέσω του Τζορέι, κάνοντας όσο πιο πολλά Τζορέι καθημερινά γίνεται, μέσα από την προσφορά του χρόνου μας, της ενέργειάς μας, μέσα από τα λεφτά μας. Όλα πάντα με σκοπό να δώσουμε στους άλλους ανθρώπους την δυνατότητα να ευτυχήσουν και αυτοί. Το να καθόμαστε σπίτι απλά φιλοσοφώντας, δεν κάνουμε στην ουσία τίποτα χρήσιμο για την Νέα Εποχή.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε πλέον πολύ χρόνο για χάσιμο. Ο εξαγνισμός στον Πνευματικό Κόσμο αυξάνεται μέρα με την μέρα όσο αυξάνεται το στοιχείο της φωτιάς στον Πνευματικό Κόσμο και αυτό αντανακλάται στον Υλικό Κόσμο. Θα πρέπει να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι για να μπορέσουμε να αντέξουμε αυτή την αλλαγή των καιρών, για να μπορέσουμε να καθοδηγήσουμε πολλούς ανθρώπους που θα θελήσουν και αυτοί να ζήσουν στη Νέα Εποχή.

Ο Χριστός είπε: «Πολύ οι κλητοί, λίγοι οι εκλεκτοί». Σε ποια πλευρά θέλουμε να είμαστε; των κλητών ή των εκλεκτών; Πρέπει λοιπόν να μεγαλώσουμε την πνευματική αντίληψή «Τιεσοκάκου) (Tieshokaku), την πνευματική μας ευφυΐα. Θα πρέπει να βρούμε το ζωτικό σημείο των πραγμάτων με έναν τρόπο γρήγορο και αποτελεσματικό. Να μην χάνουμε άσκοπα χρόνο κάνοντας γύρους, φεύγοντας από το κέντρο. Θα πρέπει να ξέρουμε ακριβώς τι να κάνουμε και τι να πούμε, πότε να προχωρήσουμε και πότε να υποχωρήσουμε. Να ξέρουμε ακριβώς τι χρειάζεται ο καθένας εκείνη την κατάλληλη στιγμή. Σαν αρχηγοί που είσαστε, σαν καθοδηγητές ψυχών που είσαστε, θα πρέπει να ξέρετε τι ευθύνη θα δώσετε σε κάποιον, τι υπηρεσία θα δώσετε σε κάποιον και το πότε. Δεν πρέπει να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Στην Βραζιλία υπάρχει μια παροιμία που λέει: «Όσοι εργάζονται πολύ, δηλαδή, πολλές ώρες, δεν έχουν χρόνο για να κερδίσουν χρήμα». Θέλει να πει με αυτό ότι όταν δουλεύουμε περισσότερο με το σώμα παρά με το μυαλό, δεν εξελισσόμαστε.

Στη δική μας λοιπόν περίπτωση, θα μπορούσαμε να πούμε, κάνοντας μια μεταφορά, ότι: «Όποιος υπηρετεί μόνος του δεν έχει χρόνο για να κερδίσει πνευματικές αρετές». Πρέπει να κάνουμε τα πάντα όλοι μαζί, δίνοντας και στους άλλους τη χαρά να συμμετέχουν, να υπηρετούν ώστε να νοιώθουν και αυτοί χρήσιμοι. Πρέπει να μάθουμε τους ανθρώπους να ψαρεύουν. Η εποχή όπου απλά δίναμε το ψάρι τελείωσε, πέρασε. Ο Θεός της Νέας Εποχής, δεν είναι ο Θεός του ελέους και της ευσπλαχνίας πλέον, αλλά είναι ο Θεός της Σωτηρίας. Αυτός θα είναι ο Μεσσίας της Νέας Εποχής, ο Μεσσίας που θα μας διδάξει πώς να σώσουμε με τη δική μας προσπάθεια και αγώνα. Αυτή είναι η τελική κρίση στην οποία αναφερόταν ο Χριστός. Η Νέα Εποχή είναι η εποχή του Σωτήρα Χριστού και όχι του Λυτρωτή Χριστού.

Εσείς είσαστε Χριστοί της Σωτηρίας, γι’ αυτό έχετε την άδεια και το προνόμιο να φοράτε το Οχικάρι. Ο Μέισου Σάμα λέει ότι οι μαθητές του μπορούν να γίνουν όργανα για θαύματα ίσως και μεγαλύτερα από αυτά που έκανε ο Χριστός. Γιατί αυτό; Γιατί έφθασε η ώρα όπου θα μπορέσει ο άνθρωπος να κατοικήσει στον Επίγειο Παράδεισο, θα πρέπει να εξυψώσει τους πνευματικούς του κραδασμούς, το «Τζισόι» (Jishoi) (η θέση μας στο χρόνο-χώρο) του. Να δεχθεί το χρίσμα.

Εσείς κατέχετε τα μέσα για να το πετύχετε αυτό. Εσείς είσαστε δάσκαλοι του Μέισου-Σάμα, είσαστε ιερείς. Δεν λέμε ότι «όταν ο μαθητής είναι έτοιμος εμφανίζεται ο δάσκαλος»; Ακριβώς έτσι είναι. Η ανθρωπότητα, η ελληνική κοινωνία (στην περίπτωση αυτή, οι μαθητές), έχει εξελιχθεί μέχρι κάποιο σημείο όπου επέτρεψε την εμφάνιση του Μεγάλου Δασκάλου της Νέας Εποχής, του Μέισου-Σάμα. Εμείς λοιπόν, σαν αντιπρόσωποί του, μέσα στο Τζισόι (Jishoi) του καθενός μας, είμαστε ένα είδος εκπρόσωποι τύπου του Μέισου-Σάμα, ένα είδος πνευματικού «Πρέσβη» του Μέισου Σάμα δια μέσου του Οχικάρι που φοράμε, που μας εξουσιοδοτεί για κάτι τέτοιο.

Όπως είπε ο Σωκράτης: «Οι Θεοί ποτέ δεν παρέχουν στους θνητούς οποιοδήποτε αγαθό, χωρίς σκληρή προσπάθεια και χωρίς σοβαρό αγώνα, για να το πετύχουν». Επίσης ο Victor Hugo είπε: «Η εισβολή ενός στρατού μπορεί να εμποδιστεί, αλλά όχι η εισβολή ιδεών».

Έτσι, ας προσπαθήσουμε να σώσουμε όλη την Ελλάδα, όλη την Ευρώπη. Ας διαδώσουμε την Χριστιανοσύνη του Μέισου-Σάμα.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας διαβάσω ένα κείμενο.

Η παράσταση του μεγάλου δασκάλου

 

Θέλοντας να ενθαρρύνει το μικρό παιδί της στο πιάνο, μια μητέρα, πήγε το γιο της σε μια παράσταση του μεγάλου πιανίστα Paderewski. Κάθισαν στις θέσεις όπου η μητέρα είδε κάποια γνωστή της και έτσι πήγε μέχρι εκεί να τη χαιρετήσει.

Αρπάζοντας την ευκαιρία, ο μικρός, ενθουσιασμένος από την μεγαλοπρέπεια του θεάτρου, σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς μια πόρτα που έγραφε: «Απαγορεύεται η είσοδος». Όταν σβήσανε τα φώτα και η παράσταση θα ξεκινούσε, η μητέρα γύρισε στη θέση τους και ανακάλυψε ότι ο μικρός έλειπε. Ξαφνικά, οι κουρτίνες της σκηνής άνοιξαν και εμφανίστηκε ένα καταπληκτικό πιάνο Steinnay. Έντρομη, η μητέρα είδε το παιδί της να κάθεται στο πιάνο και να παίζει ένα γνωστό παιδικό τραγούδι.

Εκείνη την στιγμή, μπαίνει στην σκηνή ο μεγάλος πιανίστας, πλησιάζει το παιδί και του λέει στο αυτί του: «Μην σταματάς, συνέχισε να παίζεις». Έτσι, σκύβοντας πάνω από το παιδάκι, ο Paderewski άπλωσε το αριστερό του χέρι και έκανε το μπάσο. Αμέσως μετά, άρχισε να τραγουδά μαζί με το παιδί τη μελωδία. Έτσι, μαζί, ο βετεράνος δάσκαλος και ο νέος μαθητής, μετατρέψανε μια δυσάρεστη κατάσταση σε μια θαυμάσια δημιουργική εμπειρία ενώ το κοινό τα είχε χαμένα.

Τα πράγματα που σχετίζονται με Τον Θεό, γίνονται με τον ίδιο τρόπο. Αυτά που κατορθώνουμε μόνο με τη δικιά μας προσπάθεια είναι τόσο λίγα που δεν αξίζει να τα αναφέρουμε. Προσπαθούμε σκληρά, αλλά συνήθως τα αποτελέσματα δεν είναι μια ευχάριστη μελωδία. Αλλά, με τα χέρια του Μεγάλου Δασκάλου, τα έργα της ζωής μας μπορούν να γίνουν πάρα πολύ όμορφα.

Την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να κάνεις μεγάλα έργα, άκου πρώτα προσεκτικά. Θα μπορέσεις να ακούσεις τη φωνή του Μεγάλου Δάσκαλου να ψιθυρίζει στο αυτί σου: «Μην σταματάς, συνέχισε να παίζεις». Νιώσε τα στοργικά χέρια του να σε αγκαλιάζουν. Να ξέρεις ότι τα Δυνατά Του Χέρια παίζουν στην παράσταση της ζωής σου.

Θυμηθείτε: Ο Θεός ποτέ δεν καλεί αυτούς που είναι έτοιμοι, εκπαιδευμένοι αλλά ετοιμάζει, εκπαιδεύει, αυτούς που καλεί. Εκείνος πάντα θα σε αγαπάει και θα σε οδηγήσει σε μεγάλα έργα.

 

 

You may also like