Παράδεισος- Ο κόσμος της Τέχνης

∆έηση του Επίγειου Παράδεισου του 2012

Παράδεισος- Ο κόσμος της Τέχνης

Συνηθίζω να λέω ότι ο παράδεισος είναι ο Κόσμος της Τέχνης, αλλά αυτό δεν παύει να είναι μια θεωρία αρκετά περιορισμένη. Φυσιολογικά όλοι επιθυμούν την τελειότητα της Τέχνης, για παράδειγμα της ζωγραφικής, της αρχιτεκτονικής κλπ. Ωστόσο, για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για Παράδεισο, είναι απαραίτητο όλες οι τέχνες να είναι συγκεντρωμένες ή καλύτερα το καθετί να είναι καλλιτεχνικό.

Σύμφωνα με την αρχή μου, η λύση των συμφορών από τη Θεία Χάρη δεν είναι άλλο παρά η θαυμάσια Τέχνη της Ζωής κι αυτό γιατί η Τέχνη στην ουσία της πρέπει να πληροί τους κανόνες της Αλήθειας, του Καλού και του Ωραίου.

Κατ’ αρχάς, στον πάσχοντα δεν υπάρχει ουσιαστικά η Αλήθεια. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι υγιής από τη φύση του. Όταν αυτός χάνει την πνευματική ή σωματική υγεία, σημαίνει ότι έπαψε να είναι αυτός που ήταν: δηλαδή, Αλήθεια.

Ας πάρουμε για παράδειγμα μια κανάτα.

Αν αυτή ραγίσει γίνεται άχρηστη. Ως αντικείμενο, σ’ αυτή δεν υπάρχει Αλήθεια αν τρέξει το υγρό ή αν πέσει στην προσπάθειά μας να την τοποθετήσουμε όρθια ή αν σπάσει όταν θελήσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε. Για να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε την κανάτα, είναι απαραίτητο να τη διορθώσουμε. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Εάν ένας άνθρωπος εξ αιτίας της αρρώστιας δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του για τις οποίες γεννήθηκε, γίνεται άχρηστος για την κοινωνία.

Θα πρέπει γι’ αυτό να υποστεί μια ανανέωση που προέρχεται απ’ το Johrei, δηλαδή δέηση στο Θεό υπέρ του πάσχοντα. Ακολούθως δεχόμαστε το καλό. Αν δεν υπάρχει στον άνθρωπο καμία δόση Καλού κι αυτός εφαρμόζει μόνο το κακό, παύει να είναι ένας αληθινός άνθρωπος, έχει ζωώδη φύση. Τέτοιου είδους άνθρωποι ζημιώνουν το περιβάλλον όπου ζουν και πρέπει, αντί να τους καταδικάσουμε, να αγνοούμε την ύπαρξή τους. Αλλά αυτό ανήκει στο Θεό ο οποίος έχει το δικαίωμα πάνω στην ζωή και στο θάνατο.

Πολλοί άνθρωποι γίνονται θύματα της αποτυχίας, της αρρώστιας και της φτώχειας κι ορισμένοι άνθρωποι φθάνουν στο σημείο να χάνουν ακόμη και τη ζωή τους. Αυτά τα άτομα δικάζονται από το Θεό. Ωστόσο, αν και αναφέρουν το κακό, κατά γενική ομολογία, υπάρχει αυτό που γίνεται συνειδητά κι αυτό που γίνεται ασυνείδητα. Η ποινή ποικίλλει σύμφωνα μ’ αυτήν τη διαφορά. Η δικαιοσύνη είναι τέλεια.

Δε βρίσκω απαραίτητο να δώσω περισσότερες εξηγήσεις σχετικά με το Ωραίο, αφού το θέμα είναι γνωστό σε όλους αλλά, όπως έχω πει, η βασική προϋπόθεση για να μετατρέψουμε αυτόν τον κόσμο σε παράδεισο είναι η θεμελίωση της Αλήθειας, του Καλού και του Ωραίου. Έτσι, τόσο η εξαφάνιση των μολύνσεων, των αιτιών των ασθενειών, όσο και η ανανέωση των γεωργικών μεθόδων είναι λογικά Τέχνες. Η πρώτη είναι η Τέχνη της Ζωής και η δεύτερη η Τέχνη της Γεωργίας. Προσθέτουμε ακόμη την οικοδόμηση του προτύπου του Επίγειου Παράδεισου που είναι η Τέχνη του Ωραίου. Με την ένωση των τριών θα οικοδομήσουμε τον Κόσμο του Φωτός, με την τριάδα Αλήθεια – Καλό – Ωραίο. Είναι ο Επίγειος Παράδεισος ή η θεμελίωση του Κόσμου του Μιρόκου (Θεϊκός Κόσμος).

 

Μέισου-Σάμα

4 Οκτωβρίου 1950

You may also like