Η δύναμη της αποδοχής και η έννοια της ολότητας

Η δύναμη της αποδοχής και η έννοια της ολότητας

Η δύναμη της αποδοχής και η έννοια της ολότητας

Μία μέρα, ο δάσκαλος έγραψε στον πίνακα την προπαίδεια του 9. 9*1 9*2 9*3 και ούτω καθεξής. Όταν τελείωσε και γύρισε προς την τάξη όλοι οι μαθητές γελούσαν με το λάθος που είχε κάνει στην πρώτη πράξη. Ο δάσκαλος τότε με γλυκύτητα είπε: έγραψα την πρώτη πράξη λάθος επίτηδες γιατί απλά ήθελα να σας εξηγήσω πως  ο κόσμος, σας αντιμετωπίζει εκεί έξω. Βλέπετε ότι έχω γράψει 9 σωστές πράξεις. Κανείς όμως δεν μου είπε ότι ήμουν καλός δάσκαλος. Γελάσετε και με κρίνατε για ένα λάθος που έκανα. Αυτό είναι το δίδαγμα. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τα εκατομμύρια σωστά πράγματα που κάνετε αλλά είναι έτοιμος να σας κρίνει για το μόνο ένα λάθος.

Στην καθημερινή ζωή μας τείνουμε να εκφράζουμε ή να δεχόμαστε τέτοιου είδους απόψεις.

Τι είναι όμως  λάθος; Σε μία μαθηματική πράξη είναι εύκολο να το καταλάβουμε. Στην καθημερινότητά μας όμως τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Εύκολα λέμε στον εαυτό μας και ακόμα ευκολότερα στους άλλους ότι έκανες λάθος.

Αν όμως σκεφτούμε λίγο περισσότερο, θα παρατηρήσουμε ότι τα λάθη είναι απλά διαφορετικές θέσεις. Αυτό που κρίναμε ως λάθος από τη δική μας οπτική γωνία είναι σωστό από μια άλλη οπτική γωνία. Ο Μέισου-Σάμα μας λέει ότι αυτό που είναι Σότζο από τη μια πλευρά μπορεί να είναι Ντάιτζο από την άλλη και αντίστροφα.

Ας θυμηθούμε ότι είμαστε πνευματικά όντα υλικά εκφρασμένα. Γεννηθήκαμε στη γη ως άνθρωποι με το πλούσιο αρχείο γνώσεων και συναισθημάτων  προηγούμενων ενσαρκώσεων μας αλλά και όλη την πληροφορία από τους προγόνους μας. Από όλο αυτόν τον πλούτο επιλέξαμε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για τη σημερινή μας προσωπικότητα. Αυτά χρειαζόμαστε για να εκτελέσουμε την αποστολή μας στη γη. Ο Μέισου-Σάμα μας λέει ότι η αποστολή μας είναι να υλοποιήσουμε τον παράδεισο στη γη.

 Οι σκέψεις μας και οι πράξεις μας είναι φιλτραρισμένα μέσα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Αν προσθέσουμε και το κάρμα σε αυτό το συλλογισμό θα δούμε ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει λάθος. Κάθε στιγμή πράττω όπως πρέπει, ως μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου, συνδυαστικά με τους ανθρώπου και το περιβάλλον γύρω μου.

Σήμερα στο εδώ και τώρα είμαι ο άνθρωπος που είμαι λόγω της ζωής που έζησα μέχρι στιγμής.

Κάπου εδώ έρχεται το θέμα της αποδοχής. Αποδέχομαι άραγε το πόσο υπέροχη ύπαρξη είμαι; Είμαι  ευγνώμων για αυτήν; Θεωρώ ότι καθετί που συμβαίνει είναι καλώς καμωμένο; Ή παντού βλέπω λάθη σε μένα και στους άλλους;

Κάποιες φορές τα αποτελέσματα των πράξεων μας μπορεί να μην είναι τα επιθυμητά και τους βάζουμε την ταμπέλα του λάθους. Όμως στο πέρασμα του χρόνου παρατηρούμε ότι πράξαμε σωστά. Ότι αυτό ήταν το καταλληλότερο να κάνουμε για εκείνη τη στιγμή.

Μήπως τελικά ακόμα και αυτά τα δυσάρεστα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει ο καθένας μας ή οι δυσάρεστες συμπεριφορές είναι απολύτως χρήσιμα για την εξέλιξη τη δική μας  και των άλλων;

Τι είναι τελικά η αποδοχή;

Απαιτούμε από τους γύρω μας κατανόηση, αλλά ακόμα δεν κατανοούμε τον εαυτό μας αλλά ούτε και τους άλλους. Επίσης δεν κατανοούμε ότι ναι οι άλλοι δεν μπορούν να μας κατανοήσουν.

Όταν αποδεχτούμε την ύπαρξη μας ως ολότητα τότε θα βλέπουμε ολοκληρωμένους και τους γύρω μας. Δεν θα υπάρχει η ανάγκη να βάλουμε ταμπέλες πουθενά γιατί αυτές μπορούν να μπουν μόνο σε κομμάτια μας όχι στο όλο. Το όλο είναι η θεϊκή μας ύπαρξη, είναι η αγάπη.

Ο Μέισου –Σάμα σε μια διδασκαλία του λέει ότι δεν είναι καλό να λέμε για έναν άνθρωπο ότι είναι κακός αλλά ούτε και ότι είναι καλός. Μόνο ο Θεός ξέρει την αλήθεια για τον καθένα μας.

 Κάποιοι ισχυρίζονται ότι καλό είναι να κάνουμε την αυτοκριτική μας γιατί αυτό μας βοηθά να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Αυτό συνήθως συνοδεύεται με ενοχές και αρνητικά συναισθήματα. Νομίζω πως το να είμαστε παρατηρητές χωρίς κριτική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σκεπτικό της νέας εποχής.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διευκρινίσω ότι αποδοχή σίγουρα δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει εμπιστοσύνη στον Θεό, στην ύπαρξη μου. Και η εμπιστοσύνη σημαίνει πίστη όπως μας διδάσκει ο Μέισου-Σάμα. Με παρατηρώ, παρατηρώ τους γύρω μου και καλλιεργούμαι ώστε να εκδηλώσω τον παράδεισο που υπάρχει ήδη στη θεϊκή σπίθα μου. Η καρδιά μου και νους μου συνεργάζονται με αρμονία για να μου δείξουν τον τρόπο.

Αποδέχομαι το δικαίωμα να μπορώ να έχω διαφορετική άποψη και τρόπο έκφρασης τόσο εγώ όσο και οι άλλοι, και αυτό είναι σύμφωνο με το θεϊκό σχέδιο. Μπορούμε να παρατηρήσουμε τη φύση. Υπάρχει τεράστια ποικιλία χρωμάτων, σχημάτων, ειδών. Τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το καθετί εξυπηρετεί το σκοπό του και συνυπάρχει με τα υπόλοιπα σε μια τέλεια αρμονία. Αυτό οι άνθρωπο το ονομάζουμε Φύση και εξυμνούμε τη μεγαλειώδη δύναμη της.

Παρόμοια και εμείς οι άνθρωποι, μέσα από τη διαφορετικότητα αναπτύσσεται η δυναμική για την εξέλιξη της  κοινωνίας.

Η αποδοχή είναι τελικά δύναμη και υψηλή πνευματική στάση.

Σας ευχαριστώ

*  Σότζο: Κάθετη, αυστηρή οπτική

**Ντάιτζο: Χαλαρή, διευρυμένη οπτική

 

You may also like