Δέηση του Επίγειου Παράδεισου 2015

Δέηση του Επίγειου Παράδεισου 2015

Δέηση του Επίγειου Παράδεισου 2015

15 και 16 Ιουνίου 

Ομιλία του Προέδρου της Παγκόσμιας Μεσσιανικής Εκκλησίας

Δάσκαλος Μασαγιόσι Κομπαγιάσι

Ιερό Έδαφος του Ατάμι-Ιαπωνία

 

Συγχαρητήρια σε όλους για τη Δέηση του Επίγειου Παράδεισου!

Με βαθύ σεβασμό τελέσαμε τη Δέηση του Επίγειου Παράδεισου. Εξέφρασα στον Θεό και στον Μέισου-Σάμα την ευγνωμοσύνη μας για την προστασία που πάντα δεχόμαστε, και επιβεβαίωσα τη δέσμευσή μας να αναζητάμε επιμελώς την ανύψωση της πίστης μας, με στόχο την υλοποίηση του Ιδανικού Κόσμου που επιζητούσε ο Μέισου-Σάμα.

 

Παρουσίαση των μεσσιανιστών από το εξωτερικό

Τώρα θα σας παρουσιάσω τις ομάδες μεσσιανιστών που ήρθαν από το εξωτερικό για τη σημερινή μας Δέηση. Στο σύνολο είναι 283 μεσσιανιστές, από τους οποίους 17 ήρθαν από τη Νότια Κορέα, 110 από την Ταϊλάνδη, 10 από το Λάος, 1 από τη Νότια Αφρική, 1 από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, 2 από τη Γαλλία, 2 από τη Σρι Λάνκα, 12 από τη Μοζαμβίκη, 14 από την Αγκόλα και 114 από τη Βραζιλία. Καλώς ήλθατε όλοι! Σας ευχαριστούμε πολύ!

Αυτή είναι η πρώτη φορά που δεχόμαστε μια ομάδα μεσσιανιστών από το Λάος. Αυτή η χώρα βρίσκεται στην κεντρική περιοχή της Ινδονησιακής Χερσονήσου, δείτε εδώ.

Οι γειτονικές χώρες του είναι η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ και η Καμπότζη. Στο Λάος ζουν περίπου 2.400 μεσσιανιστές. Μέχρι σήμερα, η διάδοση της Εκκλησίας μας στο Λάος γινόταν από την Ταϊλάνδη. Στη Μηνιαία Δέηση Ευχαριστίας του Δεκεμβρίου, μίλησα λίγο για το Λάος, και σήμερα θα ήθελα να παρουσιάσω ξανά αυτή τη χώρα.

Επειδή το πολίτευμά της είναι η σοσιαλιστική δημοκρατία, εκεί δεν υπάρχει ελευθερία της πίστης και οι συγκεντρώσεις γίνονται με δυσκολίες. Πριν λίγο καιρό στο Λάος, γύρω στα εκατό άτομα συμμετείχαν σε ένα σεμινάριο προετοιμασίας για να πάρουν το Οχικάρι, όταν ξαφνικά μπήκαν στην αίθουσα αστυνομικοί και άρχισαν να ψάχνουν. Τελικά συνέλαβαν έξι βοηθούς Δασκάλου και τους φυλάκισαν σε Αστυνομικό Τμήμα. Στη φυλακή συνέχισαν να κάνουν Τζορέι μεταξύ τους, παρά το γεγονός ότι ανακρίνονταν διεξοδικά για μια εβδομάδα. Ένας φυλακισμένος που τους παρατηρούσε ζήτησε να δοκιμάσει το Τζορέι, και λίγο μετά ένας συγγενής του που δεν τον είχε επισκεφτεί για δέκα χρόνια, εμφανίστηκε απρόσμενα. Αμέσως το έμαθαν όλοι οι κρατούμενοι και άρχισαν εκ περιτροπής να μπαίνουν στη σειρά για να δεχτούν Τζορέι. Όταν οι αστυνομικοί είδαν αυτές τις κινήσεις, μετέφεραν τους έξι μεσσιανιστές σε απομονωμένο κελί. Έτσι, έδιναν Τζορέι μέσα από τον τοίχο, και από την άλλη πλευρά, οι κρατούμενοι παρατάσσονταν στη σειρά για να το δεχτούν. Τελικά, οι έξι αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς μεγάλα προβλήματα και καμία κατηγορία.

Δυο νεαροί από το Λάος, ο Γκεκαμάνι και ο Ουντάι, ήρθαν να κάνουν σεμινάρια στην Ιαπωνία και είχαν την άδεια να πετύχουν έναν από τους στόχους τους: να καθοδηγήσουν στην Εκκλησία δέκα άτομα ο καθένας. Ετοιμάζονται σταδιακά για τη διάδοση της μεσσιανικής πίστης στη χώρα τους. Επιθυμώ από καρδιάς αυτοί οι δύο νέοι και όλοι οι μεσσιανιστές του Λάος να καταφέρουν να αναπτύξουν ένα πολύ ωραίο έργο, ακόμα και μέσα σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον.

 

15 Ιουνίου του 1931, ημέρα της αποκάλυψης του πρότυπου του Παράδεισου και του παραδεισένιου ανθρώπου

Σήμερα τελέσαμε τη Δέηση του Επίγειου Παράδεισου. Στις 15 Ιουνίου του 1931, ο Μέισου-Σάμα δέχτηκε την αποκάλυψη της μεγάλης «Μετάβασης από τη Νύχτα στην Ημέρα» στην κορυφή του βουνού Νοκογκίρι.

Σχετικά με την επίτευξη του ιδανικού παραδεισένιου κόσμου της Εποχής της Ημέρας, ο Μέισου-Σάμα δήλωσε: «Η Παγκόσμια Μεσσιανική Εκκλησία δεν λογαριάζει προσπάθειες για την προώθηση της Τέχνης, και για αυτό κατασκευάζουμε δυο πρότυπα του Επίγειου Παράδεισου στο Χακόνε και στο  Ατάμι, όπου τα τοπία είναι εξαιρετικά». (Διδασκαλία «Θρησκεία και Τέχνη»).

Στις 15 Ιουνίου του 1953, ιδρύθηκε το πρότυπο του Παραδείσου που ονομάζεται Θεϊκή Γη (Σινσενκιό), στο Χακόνε.

Στις 15 Ιουνίου του 1950, ο Μέισου-Σάμα ανυψώθηκε στην κατάσταση της «Ένωσης με τον Θεό» και την ημέρα της 15ης Ιουνίου του 1954, πραγματοποιήθηκε η Προσωρινή Τελετή του Ερχομού του Μεσσία.

Μέσα από αυτά τα θεϊκά γεγονότα, ο Μέισου-Σάμα μας έμαθε τη σημασία των προτύπων του ιδανικού παραδεισένιου κόσμου και του παραδεισένιου ανθρώπου, ο οποίος είναι αυτός που ανυψώνεται φτάνοντας στην κατάσταση του αληθινού υιού του Θεού.

Φέτος τον Απρίλιο, είχαμε την άδεια να εγκαινιάσουμε το Μουσείο-Ανάμνησης (Μεμόριαλ) του Μοκίτι Οκάντα στο Κιότο. Το Ιερό Έδαφος του Κιότο, πρότυπο του Επίγειου Παράδεισου, είναι ακόμα υπό κατασκευή, και λόγω του ότι βρισκόμαστε σε αυτή τη νέα φάση, πρέπει να εντείνουμε περισσότερο τις προσπάθειές μας. Νομίζω ότι αυτό σημαίνει ότι ο καθένας μας, ως πρότυπο του παραδεισένιου ανθρώπου, πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για να γίνει παράδειγμα προς μίμηση.

Φυσικά, το πρότυπό μας είναι ο Μέισου-Σάμα, συνεπώς, είναι σημαντικό να μάθουμε από το δικό του παράδειγμα ζωής, μέσα από τα συναισθήματα, τα λόγια και τις πράξεις του και να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινότητά μας.

 

Να κόψουμε τα «δεσμά»

Αφού είναι έτσι, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια από τις ασκήσεις που πρέπει να κάνουμε: να κόψουμε τα «δεσμά». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξαλείψουμε τα «δεσμά» που κρατάμε μέσα στις καρδιές μας.

Σε ένα από τα ποίηματά του, ο Μέισου-Σάμα λέει:

«Δεσμευμένα από την προσκόλληση και την υπέρμετρη φιλοδοξία,

το σώμα και το πνεύμα πεθαίνουν»

Ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει ότι αυτά τα δεσμά, τα οποία είναι η προσκόλληση και ο εγωισμός, έχουν μια δύναμη ικανή να εξαφανίσουν το σώμα και το πνεύμα του ανθρώπου.

Από την άλλη πλευρά, εκείνος μας διδάσκει επίσης ότι: «Ο στόχος της πίστης είναι να μας δίνει χαρά, ηρεμία και να μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τη ζωή. Έτσι, η φύση μεταμορφώνεται, τα λουλούδια, ο αέρας, το φεγγάρι, το κελάηδισμα των πουλιών, η ομορφιά των υδάτων και των βουνών, εμφανίζονται ως δώρα του Θεού για να δίνουν χαρά. Με αυτόν τον τρόπο, αρχίζουμε να ευγνωμονούμε για τις τροφές, το ντύσιμο, το σπίτι στο οποίο ζούμε, γιατί θεωρούμε ότι όλα είναι ευλογίες, και έτσι συμπαθούμε όλα τα όντα, ακόμα και τα άλογα όντα, αλλά και τα άψυχα. Ακόμα και το μικρό γαιοσκώληκα το νιώθουμε κοντά μας.»

(…)«Όταν […] αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα, πρέπει να το αφήσουμε στα χέρια του Θεού, μόλις έχουν εφαρμοστεί τα ανθρώπινα μέσα για τη λύση τους» (Διδασκαλία «Η γεύση της πίστης»). Αν το άτομο καταφέρει να παραδώσει στα χέρια του Θεού την προσκόλλησή στις σκέψεις και στα συναισθήματα, όπως είναι η ανησυχία, η μνησικακία και η θλίψη, θα καταφέρει να έχει ηρεμία πνεύματος και θα απολαμβάνει μια ευτυχισμένη ζωή.

Αυτό όμως, δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται απλά και μόνο με την προσευχή και παραδίδοντας τον πόνο στον Θεό. Πρόκειται για μια πνευματική κατάσταση στην οποία φτάνει ο άνθρωπος, αφού πρώτα αφοσιώθηκε στο μέγιστο των δυνατοτήτων του, για να λύσει ένα πρόβλημα που βρισκόταν μέσα στην πηγή της προσκόλλησης, δηλαδή, το άτομο έκανε ό, τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Ακριβώς σε αυτό το σημείο είναι που ο Θεός δείχνει όλη τη δύναμή Του και μας καλεί στην κατάσταση της αληθινής ηρεμίας, «χωρίς δεσμά» και γεμάτη χαρά.

 

«Ήπια αύρα του νότου… μια κατάσταση πνεύματος χωρίς δεσμά»

Στο Μουσείο Τέχνης MOA, εκτίθεται μια καλλιγραφία του Ικκιού, που συλλέχτηκε από τον Μέισου-Σάμα.

Πρόκειται για τον ζεν βουδιστή μοναχό Σοτζούν Ικκιού (1394-1481), που έως την ηλικία των 88 ετών, ακολούθησε μια ελεύθερη ζωή, ενώ ζούσε στην περίοδο Μουρομάτσι –εποχή του πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου ήταν δύσκολο να επιζήσει κανείς.

Ο Ικκιού έλεγε ότι «Η προσκόλληση στον εαυτό πληγώνει τους ανθρώπους σαν την αιχμή ενός σπαθιού».

Με αυτόν τον τρόπο, απεχθανόταν τον εγωισμό και προσπαθούσε να ακολουθήσει μια ζωή πιστή στις αρχές του.

 

 

            Αυτή είναι η καλλιγραφία του. Πραγματικά όπως και αυτός, η καλλιγραφία του εκφράζει τόλμη. Όταν την έγραψε, άφησε κάθε προσπάθεια επίδειξης στην άκρη. «Ήπια αύρα του νότου» είναι μια καλλιγραφία γραμμένη σε μια μόνο γραμμή και σημαίνει ότι η ήπια αύρα ήρθε από το νότο.

Η ιδέα αυτή, δηλαδή, της αύρας της αρχής του καλοκαιριού που φέρνει το άρωμα των πράσινων φύλλων, σύμφωνα με τη φιλοσοφία Ζεν, δεν κλίνει ούτε συνδέεται με το καλό ή το κακό, με το σωστό ή το λάθος, με το ωραίο ή το άσχημο, με τη ζωή ή το θάνατο, αλλά είναι ένα ευχάριστο αεράκι που μας οδηγεί σε μια ελεύθερη νοητική κατάσταση.

 

Σχετικά με αυτή την καλλιγραφία του Ικκιού, ο Μέισου-Σάμα λέει: «Πράγματι, πρόκειται για μια καλλιγραφία σχεδόν παιδιάστικη, που δεν περιορίστηκε με κανένα τρόπο στη μορφή ούτε δείχνει καμία ένδειξη ότι γράφτηκε με σκοπό επίδειξης. Είναι ένα έργο που χαρακτηρίζεται από την αθωότητα και τη φυσικότητα, και αποκαλύπτει καλά την όμορφη και   αδέσμευτη φύση».

Στον κόσμο της ιαπωνικής καλλιγραφίας, συνηθίζεται να λένε ότι «η γραφή ενός ατόμου είναι ο ίδιος ο εαυτός του» και ότι «αν το συναίσθημα είναι σωστό, η καλλιγραφία επίσης θα είναι σωστή».

Για αυτό, νομίζω ότι ο Μέισου-Σάμα εκτιμούσε πολύ την τέχνη και την προσωπικότητα του Ικκιού. Έλεγε επανειλημμένα στα μέλη της οικογένειάς του: «Δεν μπορούμε να παραμείνουμε δέσμιοι των πραγμάτων και των ιδεών. Πρέπει να έχετε την ικανότητα να αλλάξετε [τη νοοτροπία] με την ίδια ευκολία με την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε ένα διακόπτη», «Να είστε ευέλικτοι».

Η σκέψη Ιζουνομέ, που δεν κλίνει προς δεξιά ούτε προς αριστερά, αλλά που δεν δεσμεύεται με τη μέση οδό, γιατί είναι ελεύθερη και ανεμπόδιστη, «χωρίς δεσμά», η οποία θεωρείται τόσο σημαντική από τον Μέισου-Σάμα, αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις Διδασκαλίες για τους πιστούς της Εκκλησίας μας, της Εκκλησίας Ιζουνομέ.

Με σκοπό να γίνουμε παραδεισένια άτομα, ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε μια ζωή απλή και φυσική, «χωρίς δεσμά», ελεύθερη και απρόσκοπτη, προοδεύοντας με ενθουσιασμό και χαρά για να μετατρέψουμε το σπίτι, την κοινωνία και τον κόσμο μας σε Παράδεισο.

 

H ανακαίνιση και το προσωρινό κλείσιμο του Μουσείου Τέχνης ΜΟΑ

Θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι το Μουσείο Τέχνης ΜΟΑ θα ανακαινιστεί. Ήδη πέρασαν 33 χρόνια από τα εγκαίνια του, το 1982. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε μια φυσική φθορά στις κυλιόμενες σκάλες, στο σύστημα κλιματισμού και σε άλλα. Έτσι, η Εκκλησία αποφάσισε να κάνει μια μεγάλη ανακαίνιση στο εσωτερικό του Μουσείου.

Οι επισκευές δεν θα περιοριστούν στην αντικατάσταση των παλιών εγκαταστάσεων, αλλά θα εκσυγχρονίσουν το μουσείο για να εξασφαλίσουμε την προσβασιμότητα σε όλους. Οι βαριές πόρτες, που δύσκολα μπορούσαν να τις ανοίξουν ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά, θα είναι αυτόματες, και όλες οι τουαλέτες θα έχουν δυτικό στιλ. Έχει προγραμματιστεί επίσης η βελτίωση των εγκαταστάσεων στους εκθεσιακούς χώρους για να μπορέσουν τα εκθέματα να απολαμβάνονται με περισσότερη άνεση.

Τα έργα θα ξεκινήσουν στις 7 Μαρτίου του 2016, μόλις τελειώσει η έκθεση του «Παραβάν με τις δαμασκηνιές με τα κόκκινα και τα λευκά λουλούδια», και θα διαρκέσουν περίπου 11 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι το 2017, όταν θα ανοίξει ξανά το μουσείο, το Παραβάν θα βρίσκεται ξανά  στην έκθεση. Όσο το μουσείο είναι κλειστό, οι δραστηριότητές μας σχετικά με τη «σωτηρία μέσα από το ωραίο», δεν θα διακοπούν. Ο καθένας μας καθημερινά, θα κάνει προσπάθειες για να ακολουθεί το παράδειγμα του Μέισου-Σάμα και έτσι να προσφέρει πνευματική αρμονία στον πλησίον, σαν να ήταν ένα έργο τέχνης.

Η καλλιγραφία «Ήπια αύρα του νότου» του Ικκιού που ανέφερα πριν, εκτίθεται στο Μουσείο ιδιαίτερα για σας. Μην χάσετε την ευκαιρία να την απολαύσετε! Πραγματικά, θα σας κάνει να νιώσετε μια αύρα πολύ ευχάριστη.

Σύντομα θα είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού. Θα ήθελα αυτό το ζεστό καλοκαίρι να το περάσουμε με ανοιχτό μυαλό και με τη δροσιστική αύρα από το νότο. Να προσέξετε την υγεία σας, ενώ εγώ θα προσεύχομαι για την καλή επίδοση στις δραστηριότητές σας.

Σας ευχαριστώ πολύ!

You may also like