ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΓΕΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΓΕΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΓΕΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Ομιλία του Κιόσου-Σάμα

 Ιερό Έδαφος του Ατάμι  

 

Με μεγάλη ευγνωμοσύνη και σεβασμό τελέσαμε σήμερα τη Δέηση για τον Επίγειο Παράδεισο, μαζί με τον Μέισου-Σάμα, ο οποίος έλαβε από τον Ύψιστο Θεό τη θεϊκή θέση του «κυρίου της σωτηρίας». Συγχαρητήρια σε όλους σας.

Ο Μέισου-Σάμα, στη Διδασκαλία «Ο σκοπός της Παγκόσμιας Μεσσιανικής Εκκλησίας» του 1950, δήλωσε ότι ο Θεός, ο Δημιουργός του Σύμπαντος, από την αρχή της Δημιουργίας, είχε σκοπό την εγκαθίδρυση του Ουρανού πάνω στη Γη και ενεργεί διαρκώς για να επιτύχει αυτόν τον στόχο. Πιστεύοντας σε αυτό, προσπαθείτε καθημερινά να υπηρετείτε στο Θεϊκό Έργο.

Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι, ενώ ονειρεύεστε τη μετατροπή αυτού του κόσμου σε παράδεισο, πιθανός να νιώθετε μια τεράστια απόσταση μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.

Οπότε, που βρίσκεται αυτός ο παράδεισος που πρέπει να πραγματοποιηθεί, δηλαδή, που πρέπει να εμφανιστεί στη Γη;

Η ψυχή του καθένας μας είναι μια σπίθα του Θεού, του Δημιουργού του Σύμπαντος. Δεδομένου ότι αυτή η ψυχή, δηλαδή η ουσία μας, συνδέεται άμεσα με τον Θεϊκό Κόσμο, ο Παράδεισος υπάρχει μέσα στον καθένα από μας. Και αυτός ο αόρατος παράδεισος είναι στενά συνδεδεμένος με το σόννεν μας.

Ο Μέισου-Σάμα λέει ότι «ο Πνευματικός Κόσμος είναι ο κόσμος του σόννεν» και «σε όλα, το πνεύμα προηγείται της ύλης». Ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει πόσο  σημαντικό είναι ο τρόπος που σκεπτόμαστε. Παρεμπιπτόντως, ποιο είναι το σόννεν μας σχετικά με την εκδήλωση του παράδεισου, που βρίσκεται μέσα μας, στον Υλικό Κόσμο;

Ο Μέισου-Σάμα επίσης μας δίδαξε: «Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό ως εργαλείο Του και όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν για το καλό του ανθρώπου».

Αλλά είμαστε σίγουροι ότι πάντα έχουμε κατά νου ότι όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό και ανήκουν σε Αυτόν; Μήπως πιστεύουμε ότι ο κόσμος που δημιουργήθηκε από τον Θεό, δηλαδή ο χρόνος και ο χώρος, μας ανήκουν; Μήπως βλέπουμε τη γη, το σπίτι μας, τα χρήματα μας, τα τρόφιμα και τα ρούχα μας ως κάτι που μας ανήκουν;

Βλέπουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους ως θείες σπίθες του Θεού, δηλαδή, ως αναπόσπαστα μέρη του ίδιου του Ανώτατου Θεού;

Μήπως θεωρούμε σαν ιδιοκτησία μας, την ψυχή και το σώμα μας, και ειδικά την ελεύθερη βούληση που μας χαρίζεται;

Μήπως είμαστε ακόμα προσκολλημένοι στο ασταθές μας συναίσθημα, ζώντας εν μέσω ανησυχιών που βασίζονται σε πρότυπα καλού και κακού που εμείς έχουμε ορίσει;

Αν ισχύουν όλα τα παραπάνω, πιστεύω ότι πρέπει να επιστρέψουμε πίσω στον Ύψιστο Θεό και στον Μέισου-Σάμα όσα έχουμε τόσο επιφανειακά χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων του φυσικού μας σώματος και της συνείδηση μας, που δεχτήκαμε ως δώρα του Δημιουργού.

Καθώς ο Μέισου-Σάμα είναι παντογνώστης, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά να επιστρέφουμε τα πάντα χωρίς αντίρρηση. Εάν το κατορθώσουμε, αφού το σώμα και η ψυχή μας δεν θα μας ανήκουν πλέον, σίγουρα θα θελήσουμε πολύ να μας χρησιμοποιήσει ο Θεός ως όργανα Του στην πραγματοποίηση του Επίγειου Παράδεισου.

Πιστεύω ότι αυτό ήθελε να μας μεταφέρει ο Μέισου-Σάμα.

Πιστεύω ότι, παρότι θέλαμε να κάνουμε το καλύτερο για την υλοποίηση του Επίγειου Παράδεισου, περιφρονούσαμε και αγνοούσαμε σημαντικά πράγματα, σκεπτόμενοι με ανθρώπινο τρόπο, νομίζοντας ότι ο νους μας και το σώμα μας μας άνηκαν.

Ο Μέισου-Σάμα λέει ότι ένας άνθρωπος, όταν σώζεται, γίνεται τέλειος, και όταν αυτή η τελειότητα διευρύνεται, σώζοντας άλλους ανθρώπους, ο κόσμος γίνεται τέλειος. Άρα, το πρώτο βήμα εξαρτάται από το να γίνει τέλειος και να σωθεί ο κάθε άνθρωπος. Με αυτήν την έννοια, μπορούμε να πούμε ότι ο Μέισου-Σάμα μας έχει ήδη οδηγήσει στο δρόμο της σωτηρίας μας.

Ως εκ τούτου, θα χρησιμοποιήσει το σώμα και την ψυχή μας για να οδηγήσει τους προγόνους μας και πολλούς άλλους ανθρώπους σε αυτόν τον ίδιο δρόμο της σωτηρίας.

Ο Μέισου-Σάμα τονίζει την προσωπική τελειότητα. Για αυτό το θέμα λέει: «Η δημιουργία τέλειων  ανθρώπων είναι ένας από τους σκοπούς της Πίστης. Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να απαιτήσει την τελειότητα του κόσμου, αλλά η προσπάθεια να το επιτύχει αυτό, βήμα προς βήμα, πρέπει να είναι η αληθινή μας πνευματική στάση».

Δεδομένου ότι δεν έχουμε βιώσει ακόμα την τελειότητα, έχουμε την τάση να αφήνουμε αυτό το θέμα μόνο στη σφαίρα της εξιδανίκευσης. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να παραμελούμε την ατομική μας προσπάθεια. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μέισου-Σάμα μας εκπαιδεύει και μας τελειοποιεί.

Σε αυτή τη Δέηση για τον Επίγειο Παράδεισο, κλείνουμε ακριβώς 50 χρόνια από την Τελετή Εορτασμού της Προσωρινής Εκδήλωσης του Μεσσία. Σχετικά με αυτό, ο Μέισου-Σάμα  μας εξήγησε ότι η Τελετή αυτή δεν ήταν για να γιορτάσει τη μετενσάρκωση του, αλλά για να γιορτάσει τη ξανάγεννησή του στην ίδια ενσάρκωση.

Εμείς, που συνδεόμαστε με τον Μέισου-Σάμα, πώς καταλαβαίνουμε το γεγονός ότι, ένα χρόνο πριν την ανάληψη του, με ένα φυσικό σώμα σαν το δικό μας, μας είπε για «Τον ερχομό του Μεσσία»; Ποια είναι η κατανόησή μας για το νόημα  «Του ερχομού του Μεσσία» και της θεότητας αυτού του Σωτήρα; Πιστεύω ότι για εμάς, που προσπαθούμε βήμα προς βήμα για την τελειότητα, το να γεννηθούμε ξανά στην ίδια ενσάρκωση στην οποία αναφέρεται ο Μέισου-Σάμα, έχει ένα πολύ βαθύ νόημα.

Μαζί με όλους σας, θα ήθελα να προσπαθήσω να δώσω σημασία το ακόλουθο σημείο: «Πώς μπορούμε εμείς – που ακόμη και μετά το θάνατο  μας στο φυσικό πεδίο, επιδιώκουμε την ανάπτυξη της ατομικής μας συνείδησης στον αιώνιο κόσμο – να είμαστε σε θέση να μεταμορφώνουμε και να τελειοποιούμε τους εαυτούς μας;»

Έτσι, τόσο στην πρακτική των τριών πυλώνων της σωτηρίας – το Τζορέι, η Φυσική Γεωργία και Διατροφή και οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες – όσο και στην εκτέλεση δραστηριοτήτων που ξεπερνούν το θρησκευτικό πεδίο, καθώς και στην εργασία μας ή ακόμα και αν είμαστε στο κρεβάτι, ακινητοποιημένοι, ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο Μέισου-Σάμα ανανεώνει συνεχώς τη σκέψη μας και μας εκχωρεί αποστολές για να φτάσουμε στην ατομική μας τελειότητα.

Όταν μελετάμε τις Διδασκαλίες του Μέισου-Σάμα, δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό ακαδημαϊκά, γιατί πρέπει να αναγνωρίσουμε με σεβασμό και ταπεινοφροσύνη, ότι το περιεχόμενό των Διδασκαλιών ξεπερνά κάθε ανθρώπινη γνώση και αντικαθιστά οποιαδήποτε θεωρία που έχει δημιουργήσει ποτέ ο άνθρωπος. Ακόμη και αν καταλαβαίνουμε μόνο ένα μικρό μέρος του συνόλου, πρέπει να επικεντρωθούμε στη σκέψη του Μέισου-Σάμα, δηλαδή, στη Θεία Θέληση. Δεδομένου ότι, ευτυχώς, έχουμε έρθει σε αυτόν τον κόσμο ως ανθρώπινα όντα, πρέπει να έχουμε μια ισχυρή επιθυμία να καταλάβουμε όλα τα πράγματα.

Σκεφτόμαστε πάντα πώς θα εξηγήσουμε τις Διδασκαλίες του Μέισου-Σάμα στους ανθρώπους γύρω μας: είτε είναι μέλη είτε όχι, ποιο είναι το μορφωτικό τους επίπεδο, αν έχουν ασχοληθεί με πνευματικά θέματα παλιότερα ή όχι. Φυσικά, αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αλλά καθώς το Τζισόι (θέση στο χρόνο-χώρο στον Πνευματικό Κόσμο) του κάθε ανθρώπου είναι καθορισμένο και ο Μέισου-Σάμα γνωρίζει τα πάντα, ας το αφήσουμε στα χέρια του.

Επομένως, πρώτα πρέπει να σταθούμε ενώπιον του Μέισου-Σάμα και να του εκθέσουμε τον εαυτό μας χωρίς ψευδαισθήσεις και να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την τελειότητα ως ανθρώπινα όντα. Νομίζω ότι μόνο μέσα από αυτήν την προσπάθεια ο Μέισου-Σάμα θα χρησιμοποιήσει το σώμα και την ψυχή μας με τον πλέον κατάλληλο τρόπο για το περιβάλλον στον οποίο εργαζόμαστε και ζούμε.

Θέλω η οργάνωση μας να δώσει σημασία σε αυτό το είδος βελτίωσης που ανέφερα – τον τρόπο σκέψης και την αναζήτηση της ίδιας της τελειότητας. Μόνο μέσω αυτής της βελτίωσης θα είναι δυνατόν να βαδίζουμε σταθερά προς τη συμφιλίωση και να ευλογηθούμε για να έχουμε ανάπτυξη των δραστηριοτήτων.

Τελειώνοντας, προσεύχομαι από το βάθος της καρδιάς μου, ότι με αφετηρία αυτής της Δέηση για τον Επίγειο Παράδεισο, όλοι σας να εντείνετε την λαμπρότητα της ψυχής σας και να επεκτείνετε όλο και περισσότερο τον παράδεισο που υπάρχει στο εσωτερικό του καθένας σας.

 

Ευχαριστώ πολύ.

You may also like