Δέηση για την Παγκόσμια Ειρήνη

Βιβλίο προσευχών και ποιημάτων

Δέηση για την Παγκόσμια Ειρήνη

Ομιλία του Δασκάλου Μασαγιόσι Κομπαγιάσι  

Ναός Κόμιο στο Ιερό Έδαφος του Χακόνε

3 Αυγούστου του 2014

 

Συγχαρητήρια σε όλους για την πραγματοποίηση της Δέησης για την Παγκόσμια Ειρήνη.

Πριν λίγο, μπροστά στο βωμό του Ναού Κόμιο στο Ιερό Έδαφος του Χακόνε, προσευχηθήκαμε σε ένα κλίμα βαθειάς γαλήνης για την ψυχή των θυμάτων όλων των πολέμων και επιβεβαιώσαμε την υποχρέωσή μας να υπηρετούμε για την υλοποίηση ενός κόσμου χωρίς συγκρούσεις, στον οποίο να κυριαρχούν η αδελφική αγάπη και η εμπιστοσύνη.

Όπως όλοι ξέρετε, το 2014 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, ο σημερινός κόσμος ακόμα βρίσκεται μακριά από την ειρήνη. Έχουμε πολέμους μεταξύ χωρών που σε μεγάλη κλίμακα ποικίλουν από εδαφικές διενέξεις έως και εθνικές συγκρούσεις για θρησκευτικές διαφορές. Σε μικρότερη κλίμακα είναι για παράδειγμα οι διαφωνίες που δημιουργούνται μέσα στις οικογενειακές και επαγγελματικές σχέσεις. Μπροστά από αυτή τη πραγματικότητα, τι μπορούμε να κάνουμε;

 

Η προώθηση της ειρήνης είναι καθήκον των ανθρώπων της πίστης

Είμαι σίγουρος ότι και εσείς θεωρείτε ότι η παγκόσμια ειρήνη είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Όταν αναφερόμαστε σε αυτό το θέμα κάποιοι από εμάς θυμόμαστε τη Νιντάι-Σάμα, η οποία ήταν παράδειγμα πρωτοπορίας και ηγετικής ικανότητας για την υλοποίηση της παγκόσμιας ειρήνης. Αφοσιώθηκε εντατικά στην κίνηση για την απαγόρευση της ατομικής βόμβας και εργάστηκε πάρα πολύ για την πραγματοποίηση στο Ατάμι ενός από τα δυο συνέδρια της Παγκόσμιας Διάσκεψης Θρησκειών, ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες. Ως θρησκευόμενη, εργάστηκε εντατικά για να δημιουργήσει αρμονία όπου και να βρισκόταν, ξεκινώντας από τις καταστάσεις που εκδηλώνονταν πιο κοντά της.

Η ίδια έκφρασε με το εξής τρόπο το συναίσθημά της πάνω σε αυτό το θέμα:

«Ο τρόπος ζωής των ανθρώπων της πίστης μπορεί να διαφέρει αρκετά μεταξύ τους. Όμως, μπορούμε να πούμε με λίγα λόγια, ότι βασίζεται στο να δημιουργήσουμε ειρήνη, αρμονία. Η ειρήνη παράγει ενέργεια και επειδή αυτή είναι η ενέργεια που δίνει ώθηση στην ανάπτυξη του Θεϊκού Έργου, πρέπει όλα να τα κατανοήσουμε ως Θεϊκή Θέληση και να θεωρούμε τα λάθη των συμπατριωτών μας  ως δικά μας και έτσι να τα αναθεωρήσουμε με σκοπό την κατασκευή ενός κόσμου γεμάτο αγάπη, καλοσύνη, φιλία και ειρήνη. Στις μέρες μας, αυτή είναι η πιο χρήσιμη εργασία που μπορούμε να κάνουμε».

Αποδεχόμενοι αυτά τα λόγια μέσα από συγκεκριμένες δράσεις, ας κάνουμε να εκδηλωθούν η ειρήνη και η αρμονία όπου και αν βρισκόμαστε. Ακόμα και αν αρχικά αυτή η μέρα ξεκίνησε σαν μια ατομική προσπάθεια, αν τη συνεχίσουμε και τη διαδίδουμε στους ανθρώπους γύρω μας, θα μπορέσει τελικά να γίνει μια μεγάλη δύναμη κινητοποίησης της κοινωνίας.

 

Όλα τα ανθρώπινα όντα, ανεξάρτητα από την εθνοτική καταγωγή  τους, είναι σπίθες του πνεύματος του Θεού

 Στη Διδασκαλία «Να έχετε παγκόσμια συνειδητότητα» που διαβάστηκε στη σημερινή Δέηση, ο Μέισου-Σάμα αναφέρει το περίφημο ποίημα του Αυτοκράτορα Μέϊτζι (1952-1912): «Στην εποχή που θεωρούμε ότι όλοι οι λαοί είναι αδέλφια –ακόμα και αυτοί που είναι στην απέναντι όχθη των θαλασσών- γιατί τα κύματα και οι αέρηδες εξοργίζονται;»

Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για αυτό το ποίημα. Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1941 –λίγο πριν την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, που θα επιδείνωνε την κατάσταση στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Αυτοκράτορας Σόουα (1901-1989) εκτός πρωτόκολλου ζήτησε το λόγο και απήγγειλε αυτό το ποίημα για να εκφράσει την επιθυμία του να αποφευχθεί ο πόλεμος και να διαφυλαχτεί η ειρήνη στον κόσμο. Ο λαός έμαθε για αυτό το γεγονός αμέσως μετά από το τέλος του πολέμου, όταν γνωστοποιήθηκε μαζί με τις οδηγίες της νέας Κυβέρνησης.

Ο Μέισου-Σάμα έχοντας επίγνωση των γεγονότων, ανέφερε το ποίημα με απλό και κατανοητό τρόπο για τον καθένα, λέγοντας: «Αν όλοι σκέφτονταν έτσι, αν στην ανθρωπότητα επικρατούσε ευρέως αυτό το συναίσθημα, η ειρήνη στον κόσμο θα γινόταν ακόμα και αύριο πραγματικότητα». Έτσι, ο Μέισου-Σάμα δίδαξε ότι στο εξής ο άνθρωπος θα έπρεπε να γίνει παγκόσμιος, εγκαταλείποντας τον τρόπο  σκέψης Σότζο, ο οποίος είναι περιορισμένος, για να υιοθετήσει τη σκέψη Ντάιτζο, που είναι ευρεία.

Η ανθρωπότητα που ήδη ξεπερνάει τα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων, κουβαλάει μαζί της ένα κοινό ζήτημα κατεπείγουσας ανάγκης, δηλαδή, το πώς να ζήσει εν ειρήνη ξεπερνώντας, μεταξύ άλλων, εθνικές και θρησκευτικές διαφορές.

Ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει ότι: «(…) ως ειρηνίστρια, [η εκκλησία μας] αποσκοπεί την εναρμόνιση όλης της ανθρωπότητας, δημιουργώντας μια μοναδική οικογένεια ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.  Αφού είναι έτσι, θεωρούμε ότι όλες οι θρησκείες μάς συντροφεύουν και θέλουμε να απλώσουμε το χέρι σε αυτές για να περπατάμε μαζί». Αυτά τα λόγια μας ενθαρρύνουν εμάς, τα μέλη, για να συνεργαστούμε για την ειρήνη και την αρμονία.

 

Ο Μέισου-Σάμα έγραψε το εξής ποίημα:

 

Για τον Θεό, όλοι οι λαοί είναι παιδιά Του,

παρά τα διάφορα χαρακτηριστικά και χρώματα

 

Για να μπορέσουμε να μοιραζόμαστε την αίσθηση ότι ο Θεός μας βλέπει ως ένα και μοναδικό λαό, πρέπει να αναγνωρίσουμε από το βάθος τις καρδιές μας, σύμφωνα με τις καθοδηγήσεις του Κιόσου-Σάμα, ότι όλοι είμαστε μια σπίθα του πνεύματος του Θεού.

 

 

Πρώτα από όλα, ας εμπιστευόμαστε τον πλησίον

Το να καλλιεργήσουμε την εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο της παγκόσμιας ειρήνης και η βάση της καλής σχέσης. Νομίζω ότι είναι μια μεγάλη αλήθεια το ότι η εμπιστοσύνη γεννά εμπιστοσύνη και η δυσπιστία γεννά δυσπιστία. Νομίζω ότι όλοι πρέπει να έχετε βιώσει το εξής: κάποιος μας εμπιστεύεται όταν εμείς τον εμπιστευόμαστε και από την άλλη πλευρά, αν λειτουργούμε με δυσπιστία κάνουμε τους άλλους να μην μας εμπιστεύονται.

Η αληθινή σχέση εμπιστοσύνης δημιουργείται μέσα στην καθημερινή άσκηση της αλτρουιστικής αγάπης, που βασίζεται στην βαθιά αντίληψη του ότι ο άλλος επίσης έχει μια σπίθα του πνεύματος του Θεού. Επίσης, το να καθορίσουμε αυτό το είδος σχέσης είναι πραγματικά ένα σημαντικό βήμα για την εκπλήρωση της αποστολής μας ως πρωτοπόροι της σωτηρίας.

 

Απόγονοι και πρόγονοι μαζί για την επέκταση της σωτηρίας

Η περίοδος ανάμεσα στις 13 και 16 Αυγούστου στην Ιαπωνία, είναι αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών και την προσευχή για αυτούς. Στη Δέηση για τους Προγόνους, διαβάσαμε το εξής ποίημα του Μέισου-Σάμα:

Ο Πνευματικός Κόσμος γίνεται μέρα με τη μέρα πιο ξεκάθαρος.

Ευτυχισμένα όλα τα πνεύματα καθοδηγούν τους συγγενής και συμπατριώτες τους.

Μετά από τη Δέηση, οι πρόγονοι εργάζονται όλο και περισσότερο στον Πνευματικό Κόσμο για να βασιλεύσει η ειρήνη ανάμεσά μας και να αυξηθεί ακόμα περισσότερο ο αριθμός των απογόνων που μπορεί να σωθεί από τον Μέισου-Σάμα.

Εμείς που βρισκόμαστε στον Υλικό Κόσμο, πρέπει να αποδεχτούμε το συναίσθημα των προγόνων μας και μαζί τους να προσπαθούμε να επεκτείνουμε τη σωτηρία σαν να ήμασταν τα χέρια και τα πόδια του Μέισου-Σάμα, σαν όργανά του.

Τελειώνω την ομιλία μου επιβεβαιώνοντας αυτή τη δέσμευση στον Θεό και τον Μέισου-Σάμα.

 

You may also like