Η φύση της κάθαρσης ή εξαγνισμού

Η φύση της κάθαρσης ή εξαγνισμού

Η φύση της κάθαρσης ή εξαγνισμού

Η κάθαρση ή εξαγνισμός μπορεί να διαχωριστεί σε δύο στάδια: την συσσώρευση και την αποβολή. Έχουμε ήδη συζητήσει τον τρόπο με τον οποίο μαζεύονται οι τοξίνες και μετατρέπονται σε συσσωματώματα μέσα στον οργανισμό. Η αποβολή γίνεται με δύο τρόπους: 1) τα άτομα δέχονται μια μεγάλη ποσότητα τοξινών και αμέσως ενεργοποιείται η λειτουργία της αποβολής, η οποία παρουσιάζεται σαν αρρώστια και 2) οι συσσωρευμένες τοξίνες διαλύονται, συνήθως με τον πυρετό, διοχετευόμενες στο αίμα και αποβάλλονται με διάφορους τύπους ασθενειών. Ο πυρετός συχνά παρουσιάζεται μετά από έντονη δραστηριότητα, γιατί διεγείρεται η διαδικασία της κάθαρσης. Οι τοξίνες οδηγούνται έξω από το οργανικό σύστημα με τον ιδρώτα, τη βλέννα και την εκπνοή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο βήχας χρησιμεύει σαν προωθητής που διαλύει τα κατακάθια.

Όταν οι τοξίνες περνούν μέσω του πεπτικού συστήματος, το σώμα αντιδρά σαν ένας μεγάλος και σοφός γιατρός. «Διαισθανόμενος» την εισβολή του ξένου ή του βλαβερού στοιχείου, ο «γιατρός» αμέσως κάνει τη διάγνωση και δίνει τη συνταγή που εκτελείται από τον «φυσικό φαρμακοποιό». Έτσι διενεργείται η θεραπεία. Μετά το σώμα αρχίζει τη διεργασία αντιμετώπισης του προβλήματος, παράγοντας τα φυσικά αντίδοτά του. Για παράδειγμα, όταν ένα τοξικό στοιχείο απορροφάται από το σώμα, ο «φαρμακοποιός» παράγει ένα καθαρτικό που προκαλεί διάρροια για να διώξει το ανεπιθύμητο στοιχείο. Άλλες παρόμοιες αντιδράσεις είναι εξίσου ευφυείς.

Η είσοδος επιβλαβών βακτηριδίων στο σώμα, διεγείρει μια έντονη αντισηπτική αντίδραση: τον πυρετό. Άλλες τοξίνες είναι πολύ συμπυκνωμένες για να αποβληθούν, έτσι χρειάζονται τον πυρετό για να τις ρευστοποιήσει. Όταν επιβαρύνεται το σώμα θέλει να προστατεύσει τα ζωτικά του όργανα από τη δηλητηρίαση των επιβλαβών στοιχείων. Κόκκινες κηλίδες παρουσιάζονται στο σώμα που συνοδεύονται από φαγούρα και πυρετό. Οι τοξίνες διεγείρουν τα νεφρά και αποβάλλονται μέσω των ούρων. Όταν εισπνέουμε πολλή σκόνη, το σώμα την αποβάλλει με το φτέρνισμα ή τη βλέννα.

Στην περίπτωση που οι τοξίνες διαλύονται από το σώμα, κάποιος βαθμός πυρετού είναι απαραίτητος για να τις διαλύσει. Το πόσο εύκολα θα τις διαλύσει εξαρτάται από την σκληρότητα, τη φύση και την ποιότητα των τοξινών, αλλά και από την ιδιοσυγκρασία του ατόμου.

Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε στις αρρώστιες παίρνοντας κατασταλτικά φάρμακα, τόσο πιο κακοήθεις και επίμονες γίνονται οι τοξίνες. Ως εκ τούτου, αν δεν αφήσουμε τη διαδικασία της κάθαρσης και του εξαγνισμού να ολοκληρώσουν την πορεία τους (δηλαδή να επιτρέψουμε στις τοξίνες να διαλυθούν και να αποβληθούν από το σώμα μας ) θα υποφέρουμε όλο και περισσότερο από τις έντονες αντιδράσεις κάθαρσης.

Από την άλλη πλευρά, αν επιτρέψουμε στην αρρώστια να ολοκληρώσει την πορεία της, δηλαδή να αφήσουμε τις τοξίνες να αποβληθούν με φυσικό τρόπο από το σώμα μας, σταδιακά θα είμαστε περισσότερο «καθαροί» και θα υποφέρουμε λιγότερο έντονα κατά την διαδικασία της κάθαρσης και του εξαγνισμού.

Όταν οι τοξίνες διαλυθούν και αρχίσουν να κινούνται σε ρευστοποιημένη μορφή, ερεθίζουν τα νεύρα στην προσβεβλημένη περιοχή και προκαλούν πονοκέφαλο και πόνο στις αρθρώσεις. Όταν οι τοξίνες ρευστοποιηθούν ακόμα περισσότερο αποβάλλονται από το σώμα, από τη μύτη που τρέχει, από την έντονη εφίδρωση ή τα ούρα. Αν όμως είναι κάπως σκληρές και βρίσκονται στους πνεύμονες για παράδειγμα, τότε αρχίζει η λειτουργία του βήχα που θα τις προωθήσει στη τραχεία για να βρουν από εκεί την έξοδό τους με τα φλέγματα. Ακόμα μπορεί να παρουσιαστεί φτάρνισμα, καταρροή και διάρροια.

Κατά τον ίδιο τρόπο προκαλούνται πονοκέφαλοι, φαρυγγίτιδες, πονόλαιμοι, πόνοι αυτιού ή λεμφαδένων, πόνος σε χέρια, ώμους, πόδια, κλειδώσεις, από τις συμπυκνωμένες τοξίνες που μαζεύονται σε αυτές τις περιοχές αναζητώντας μια διέξοδο.

Εν ολίγοις, η φύση θεραπεύει όλες αυτές τις αρρώστιες. Ωστόσο, στην άγνοιά τους οι περισσότεροι άνθρωποι βασίζονται στα φάρμακα και στα θεραπευτικά συστήματα που αναπτύσσονται από τη φαρμακευτική έρευνα. Κατά αυτόν τον τρόπο, επιμηκύνουν την αρρώστια, καταστέλλοντας και εμποδίζοντας τη φυσική λειτουργία του σώματος. Και κάνοντάς το αυτό, συνήθως βάζουν στο σώμα περισσότερα τοξικά στοιχεία.

Αντί να φοβόμαστε και να αναστέλλουμε την κάθαρση, πρέπει να την καλωσορίζουμε σαν μια μεγάλη ευλογία. Οι χρόνιες σκληρές τοξίνες μπορεί να μειώσουν τη ζωτικότητα σε βαθμό που να καταστήσουν έναν άνθρωπο ανίκανο να διεκπεραιώσει τα βασικά του καθήκοντα. Η κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνεται, υπάρχει πόνος και δυσκαμψία στον αυχένα και στους ώμους, νωθρότητα, μειωμένη όραση, δυσκολία ακοής, βουλωμένη μύτη, μειωμένη αίσθηση γεύσης και όσφρησης, πυόρροια, χαλασμένα δόντια, άσθμα, βάρος στα πόδια, πρηξίματα, κλπ.

Για να αποφύγουμε αυτές τις καταστάσεις η Φύση έχει προβλέψει την αυτορρύθμιση μέσω του εξαγνισμού. Ακόμα, όσο πιο ζωηρό και ζωντανό είναι το άτομο, τόσο πιο άμεση γίνεται η διαδικασία της κάθαρσης. Κάθε προσπάθεια να αναχαιτιστεί η λειτουργία αυτή μόνο στην πτώση της ζωτικότητας του οργανισμού μπορεί να οδηγήσει.

Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι ακόμα καταφεύγουν σε ουσίες ξένες προς τον οργανισμό, που είναι γνωστές ως φάρμακα. Όμως, όταν αναστέλλουμε την κάθαρση τα συμπτώματα γίνονται χειρότερα την επόμενη φορά που θα αρρωστήσουμε.

H μόνη φορά που δεν συμβαίνει αυτό είναι όταν για πρώτη φορά παύουμε να παίρνουμε φάρμακα για να αναχαιτίσουμε την αρρώστια, ή και όταν αλλάζουμε την διατροφή μας, τρώγοντας πιο υγιεινές κι αγνές τροφές. Σε αυτή την περίπτωση, το σώμα δράττεται της ευκαιρίας να κάνει γενικό καθαρισμό. Μια που δεν είναι απασχολημένο με την αποβολή των εισερχομένων τοξινών χρησιμοποιεί την ενέργειά του για να διαλύσει και να διώξει τις τοξίνες που ήδη υπάρχουν στο σώμα.

Φυσικά όταν βασιζόμαστε στη φυσική θεραπεία δεν μπορούμε ολοκληρωτικά να περιορίσουμε την ανάγκη μας για φάρμακα. Έχουν μεγάλη αξία οι ιατρικές πράξεις αποκατάστασης των οστών μετά από ατύχημα, το φτιάξιμο των δοντιών, οι χειρουργικές επεμβάσεις που κρίνονται απαραίτητες, η υγιεινή, η βακτηριολογία.

Μέισου-Σάμα

You may also like