Θρησκεία, Παιδεία και Πολιτική

Θρησκεία, Παιδεία και Πολιτική

Θρησκεία, Παιδεία και Πολιτική

Σήμερα, η κοινωνία είναι γεμάτη από δεινά. Παντού συμβαίνουν δυσάρεστα πράγματα, το ένα μετά το άλλο. Η ανησυχία των ανθρώπων φτάνει στο αποκορύφωμά της. Είναι επείγον, ως εκ τούτου, να σκεφτούμε πολύ ώστε να βρεθεί η αιτία των κοινωνικών δεινών. Από πού έρχονται; Ποιον να κατηγορήσουμε;

Προφανώς, η ευθύνη δεν θα μπορούσε παρά να είναι της Θρησκείας, της Εκπαίδευσης και της Πολιτικής. Το κλειδί για τη λύση του προβλήματος είναι σε ποιο σημείο βρίσκεται το πολύ σοβαρό αυτό λάθος. Πρώτα θα ασχοληθώ με την Θρησκεία.

Εκτός από τον Χριστιανισμό, οι άλλες παραδοσιακές θρησκείες είναι πολύ πίσω. Ακόμα και ο Βουδισμός, ο οποίος γεννήθηκε πριν από δύο χιλιάδες εξακόσια χρόνια και απευθυνόταν στον ινδικό λαό, δεν ταυτίζεται πλέον με την εποχή μας, όσο σημαντικός και αν ήταν ο Βούδας και βαθιές οι διδασκαλίες του. Φυσικά, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στην παρούσα ιαπωνική κοινωνία.

Οι Ινδοί εκείνης της εποχής έκαναν διαλογισμούς καθημερινά μέσα στο δάσος και διάβαζαν χιλιάδες ιερά βιβλία ώστε να βρουν την Αλήθεια. Για τους σύγχρονους ανθρώπους όμως, που πρέπει να εργαστούν από το πρωί ως το βράδυ για να βγάλουν το καθημερινό τους ψωμί, αυτό είναι ανέφικτο. Είναι φυσικό ότι, παρ’ όλες τις προσπάθειές τους να παραμείνουν ενεργές, οι παραδοσιακές θρησκείες, δεν κατάφεραν τίποτα άλλο από να προστατεύουν τους τάφους και να ασχολούνται με τελετές. Σε περίπτωση που στηρίζονται στην κοινωνική πρόνοια ως το μόνο μέσο για να επιβιώσουν, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι βρίσκονται εκτός του τομέα της θρησκευτικής δραστηριότητας.

Εκπαίδευση

Όσον αφορά την Εκπαίδευση, επίσης βρίσκεται πολύ μακριά από τον αληθινό της δρόμο. Ο πραγματικός στόχος της είναι να δημιουργήσει ανθρώπους με υψηλό αίσθημα ηθικής, ακεραιότητας, καλοσύνης και ευθύνης, δηλαδή, ανθρώπους που έχουν τη δικαιοσύνη ως κώδικα τιμής και που προσπαθούν να αυξήσουν την κοινωνική ευημερία, συμβάλλοντας στην πρόοδο και την ανάπτυξη του πολιτισμού. Υπό τις παρούσες συνθήκες, ωστόσο, ακόμα και αυτοί που έχουν φοιτήσει στα καλύτερα κολέγια διαπράττουν εγκλήματα και άλλες ενέργειες που βλάπτουν την κοινωνία. Είναι αναγκαίο να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε αυτές τις συνθήκες.

Το μεγαλύτερο λάθος της Εκπαίδευσης είναι ότι παραείναι υλιστική. Έχουμε κουραστεί να λέμε ότι, αν δεν εξελιχθεί παράλληλα με την πνευματικότητα, δεν θα είναι σε θέση ούτε καν να ονειρευτεί να φτάσει στην επίτευξη των πραγματικών της στόχων. Ωστόσο, δεδομένου ότι αυτό το σφάλμα προέρχεται από πολύ παλιά, γνωρίζουμε ότι θα αντιμετωπίσουμε πολλές δυσκολίες αν προσπαθήσουμε να το εξαλείψουμε απότομα.

Το ιδανικό της πνευματικότητας είναι να γίνει γνωστή σε όλους η ύπαρξη του πνεύματος, το οποίο σημαίνει να αναγνωριστεί η ύπαρξη του Θεού. Χωρίς αυτό, η πνευματικότητα δεν έχει θεμέλια, βάσεις. Φυσικά, η θρησκεία ήταν υπεύθυνη για αυτό μέχρι σήμερα, αλλά δεν είχε κανένα ορατό αποτέλεσμα, διότι δεν υπήρχε μια θρησκεία με αρκετή δύναμη να το πράξει.

Ο ρόλος του Τζορέι

Γεννήθηκε, λοιπόν, το Τζορέι μας, προικισμένο με τη δύναμη να κάνει όλους να αναγνωρίσουν την πνευματικότητα και να κάνει τη Θρησκεία και την Επιστήμη να πάνε χέρι-χέρι. Έτσι, θα γεννηθεί ένας κόσμος αιώνιας ειρήνης, όπου όλοι θα μπορέσουν να ζήσουν μια ουράνια ζωή. Αν η πρόοδος του πολιτισμού, όσο μεγάλη και αν είναι, δεν προωθεί παράλληλα την αύξηση της ευτυχίας, την ευθύνη την έχει ο ίδιος ο άνθρωπος, ο οποίος εγκλωβίστηκε στον υλικό πολιτισμό. Η ανθρωπότητα πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Όσον αφορά την Πολιτική, η κατάστασή της είναι επίσης καταστρεπτική. Θα αναφερθώ μονάχα στην ιαπωνική πολιτική, που ακόμα και κάτω από ξένη κυριαρχία (το 1949, όταν γράφτηκε αυτή η διδασκαλία), είναι μάλλον κάτω από μέτρια. Δεδομένου ότι είναι υλιστική, το περιεχόμενό της γίνεται ακόμη πιο μέτριο. Μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχουν πολλοί πολιτικοί με ευρύ όραμα και ότι οι περισσότεροι περιορίζονται στα καθήκοντα της καθημερινότητας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα πνεύματα τους είναι μιαρά, έτσι ώστε, αν και πολιτικοί, δεν θα καταφέρνουν με οποιονδήποτε τρόπο να διατηρήσουν μια επιθυμητή απόδοση εάν δεν βασιστούν στην πνευματικότητα.

Μέισου-Σάμα, στις 27 Αυγούστου του 1949

You may also like