Ικανοποίηση και έλλειψη ικανοποίησης

Ικανοποίηση και έλλειψη ικανοποίησης

Ικανοποίηση και έλλειψη ικανοποίησης

Όλοι επιθυμούν να ζουν ικανοποιημένοι αλλά είναι δύσκολο να το κατορθώσουν. Έτσι είναι η ζωή. Ωστόσο, ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το γεγονός, θα βρούμε σ’ αυτό κάτι το ενδιαφέρον.

Αν σκεφθείς καλά θα διαπιστώσεις ότι η αιτία για την κοινωνική πρόοδο είναι η ανθρώπινη έλλειψη ικανοποίησης. Συνεπώς, δεν είναι τόσο εύκολο να καταλάβεις την κοινωνία. Η ανάπτυξη, οι καινοτομίες κι οι εφευρέσεις είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ικανοποίησης. Από την άλλη πλευρά, αν αυτό γίνεται υπερβολικά επιφέρει συγκρούσεις, διχόνοια στο οικογενειακό περιβάλλον, διαφωνίες μεταξύ φίλων και γνωστών, φιλονικίες, απελπισία, παρανομίες κλπ. Η έλλειψη ικανοποίησης δίνει το δικαίωμα στις αναρχικές κοινωνικές ομάδες να διασαλεύουν την κοινωνική ηρεμία και να καταστρέφουν βάζοντας φωτιές κι εκτοξεύοντας βόμβες κι άλλα αντικείμενα. Μερικές φορές φτάνουν μέχρι και στον εμφύλιο πόλεμο.

Όπως βλέπουμε, η έλλειψης ικανοποίησης απαιτεί αυτοσυγκράτηση.

Από την άλλη πλευρά, οι αγαθοί κι απονήρευτοι άνθρωποι που ελάχιστα διαμαρτύρονται φαίνονται ικανοποιημένοι. Στην πραγματικότητα όμως είναι άτομα ανίκανα κι αρνητικά.

Αφού λοιπόν και η ικανοποίηση και η έλλειψης ικανοποίησης παρουσιάζουν χαρακτηριστικά καταδικαστέα, τι πρέπει να κάνουμε; Η απάντηση είναι απλή: Πρέπει ν’ αποφεύγουμε τις ακρότητες. Το σωστό είναι να διατηρούμε μια ισορροπία μεταξύ των δυο καταστάσεων. Ξέρω ότι το να το λες είναι εύκολο αλλά να το εφαρμόζεις είναι δύσκολο. Έτσι όμως είναι η ζωή. Το κυριότερο είναι να είσαι διαλεκτικός έχοντας ως βάση την ειλικρίνεια. Ο άνθρωπος που συμπεριφέρεται έτσι γίνεται χρήσιμος στην κοινωνία και μ’ αυτόν τον τρόπο θα έχει επιτυχίες και θα ζήσει ευτυχισμένος.

 

 

Μέισου-Σάμα, 18 Μαρτίου 1953

 

You may also like