Τα φυτά έχουν συνείδηση

Τα φυτά έχουν συνείδηση

Τα φυτά έχουν συνείδηση

Χαίρομαι να φροντίζω τα φυτά και τα δέντρα του κήπου μου και συνήθως εγώ τα κλαδεύω. Πότε-πότε κάνω κανένα λάθος και τα παρακόβω ή αφαιρώ ένα κομμάτι τους που δεν θα έπρεπε. Επίσης όταν φυτεύω καινούρια δέντρα, εξαιτίας της τοποθεσίας είμαι μερικές φορές αναγκασμένος να τα βάζω σε ανεπιθύμητα σημεία. Εξαιτίας των περιβαλλοντικών συνθηκών, το πίσω μέρος τους ή τα πλαϊνά τους κοιτάζουν προς τα μπρος. Όταν συμβαίνει αυτό, έχω για λίγο ένα ανήσυχο συναίσθημα όποτε τα βλέπω. Όμως, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, καθώς οι μέρες περνάνε, τα δέντρα δείχνουν να προσαρμόζονται λίγο-λίγο στο νέο τους περιβάλλον και τελικά ταιριάζουν σ’ εκείνα τα σημεία τέλεια. Αυτό είναι σίγουρα ένα θαύμα και μας κάνει να συνειδητοποιούμε ότι τα δέντρα έχουν πράγματι συνείδηση.

Είμαι βέβαιος ότι όλα τα φυτά έχουν συνείδηση. Ίσως είναι ακριβώς όπως εμείς οι άνθρωποι: Ντυνόμαστε με την κατάλληλη ενδυμασία έτσι ώστε να μην αισθανόμαστε ντροπή στην παρουσία των άλλων.

Σε σχέση μ’ αυτό θα διηγηθώ μια ενδιαφέρουσα ιστορία που άκουσα πριν λίγο καιρό από έναν ηλικιωμένο κηπουρό, καλλιτέχνη της γης. Μου είπε ότι όποτε έβρισκε ένα δέντρο ανθοφορίας που δεν άνθιζε, του έλεγε: «Αν δεν ανθίσεις φέτος, θα σε κόψω». Μου είπε ότι κάθε φορά που μιλούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο, είχε αποτέλεσμα γιατί κατά κανόνα το δέντρο στο οποίο απευθυνόταν άνθιζε. Δεν το έχω δοκιμάσει ο ίδιος ακόμη, αλλά είμαι βέβαιος ότι είναι μία επιτυχημένη μέθοδος. Πρέπει να καταλάβουμε, ότι όλα στην Φύση έχουν συνείδηση και πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε ανάλογα.

Κάμποσο καιρό πριν διάβαζα για έναν άνθρωπο στη Δύση που έδινε τόση αγάπη και φροντίδα σε ένα δέντρο ώστε αυτό μεγάλωσε σε επτά με οκτώ χρόνια, ενώ κανονικά θα έκανε δεκαπέντε χρόνια να φτάσει στην αντίστοιχη ωρίμανση. Η ίδια ιδέα μπορεί να εφαρμοστεί στη σύνθεση των λουλουδιών που κάνω τακτικά για όλα τα δωμάτια του σπιτιού μου. Ακόμη κι όταν δεν είμαι ευχαριστημένος με κάποια σύνθεση στην αρχή, την αφήνω. Ύστερα, την επόμενη μέρα, συνήθως ανακαλύπτω ότι έχει αλλάξει το σχήμα της κι έχει γίνει ωραία. Πραγματικά τα λουλούδια φαίνεται ότι όντως έχουν γνώση. Ούτε αναγκάζω οποιαδήποτε από τα υλικά να πάρουν ορισμένα σχήματα, απλά τα τακτοποιώ στις δικές τους φυσικές μορφές όσο μπορώ περισσότερο κι έτσι παραμένουν φρέσκα και γεμάτα ζωή για πολύ καιρό.

Εάν τα πιάνεις και παίζεις μαζί τους πολύ, μαραίνονται γρήγορα κι αυτό δεν είναι καλό. Όποτε κάνετε μια σύνθεση πρέπει πρώτα ν’ αποφασίσετε πόσο καιρό κάθε κλαδί ή μίσχος πρέπει να μείνει και μετά να κόψτε και να βάλετε γρήγορα το υλικό σας στο δοχείο. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να δημιουργήσετε μία όμορφη σύνθεση.

Το ίδιο γίνεται και με άλλα ζωντανά πλάσματα: Όσο πιο πολύ τα πιάνεις και παίζεις μαζί τους, τόσο πιο αδύναμα γίνονται. Αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους. Καθώς μεγαλώνετε τα παιδιά σας, όσο περισσότερο ανησυχείτε γι’ αυτά και τα υπερπροστατεύετε, τόσο λιγότερη αντοχή αναπτύσσουν.

Από τότε που συνθέτω τα λουλούδια με αυτόν τον τρόπο, παραμένουν φρέσκα πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο κι αυτό εκπλήσσει τους πάντες. Για παράδειγμα, τα φύλλα του μπαμπού και τα κλαδιά του σφενδάμου γενικώς δε χρησιμοποιούνται διότι η διάρκεια της ζωής τους αφού κοπούν είναι σύντομη. Όμως τα διαλέγω συχνά, γιατί στις συνθέσεις μου συνήθως παραμένουν φρέσκα για τρεις με πέντε ημέρες. Μερικές φορές το μπαμπού διαρκεί πάνω από μία εβδομάδα κι ο σφένδαμος πάνω από δυο. Επίσης άσχετα με το ποια υλικά χρησιμοποιώ, πάντα αφήνω τις κομμένες άκρες ήσυχες και τις τακτοποιώ όπως ακριβώς είναι, χωρίς να εφαρμόζω οποιαδήποτε από τις συνηθισμένες τεχνικές για να παρατείνω τη ζωή τους.

 

Μέισου-Σάμα

5 Αυγούστου 1953

 

 

You may also like