Εντάσεις, συγκρούσεις και πόλεμος

Εντάσεις, συγκρούσεις και πόλεμος

Εντάσεις, συγκρούσεις και πόλεμος

Ο άνθρωπος που είναι υγιής ψυχολογικά, συναισθηματικά και πνευματικά, αποφεύγει τις συγκρούσεις. Ενώ ο άρρωστος συχνά νοιώθει ανεπιθύμητος, εκνευρισμένος και μπερδεμένος. Σε ακραίες περιπτώσεις, ο άρρωστος άνθρωπος αντλεί ικανοποίηση όταν αρχίζει καυγάδες και όταν συμμετέχει σε διαπληκτισμούς και συγκρούσεις. Ο πόλεμος αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Οι άνθρωποι που μπλέκονται σε πόλεμο είναι ακριβώς το αντίθετο από τους ανθρώπους που τους αποφεύγουν. Παρόμοια και οι κήρυκες της μη εχθρότητας είναι πολύ διαφορετικοί από αυτούς που προτρέπουν σε πόλεμο.

Οι μεγάλοι υπεύθυνοι αυτών των καταστάσεων είναι οι άνθρωποι της εξουσίας που ξεκινούν τους πολέμους. Όταν εξετάσουμε τα πραγματικά τους κίνητρα, πάντοτε βρίσκουμε ότι διακατέχονται από απληστία. Επίσης δεν ικανοποιούνται από το βαθμό επιτυχίας που οι συνηθισμένοι άνθρωποι βρίσκουν αρκετό. Τα μεγάλα ταλέντα και οι ορμές, η υπερηφάνεια, η άμετρη φιλοδοξία και η υπεροψία τους κάνει ανυπόμονους και τους παροτρύνει σε πράξεις εξωφρενικής επίδειξης.

Όπως δείχνουν οι ζωές των πολιτικά ισχυρών, αυτοί οι άνθρωποι καταλήγουν σε αποτυχία, έστω και αν τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν καλά για λίγο. Επιπλέον, ακόμα κι αν αποκαλούνται «ισχυροί», θυσιάζουν τις ζωές αναρίθμητων ανθρώπων για να πετύχουν τους δικούς τους στόχους. Το κάνουν παραμένοντας ασυγκίνητοι μπροστά στην τρομακτική καταστροφή, στο θάνατο και τον όλεθρο που προκαλούν.

Ο λόγος που κάνει αυτούς τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο είναι η πνευματική αρρυθμία. Υποφέρουν από ένα είδος παράκρουσης. Προφανώς, κάτι δεν πάει καλά με τον άνθρωπο που επιμένει σε εγωπαθείς και βάναυσες ενέργειες για να ικανοποιήσει τα δικά του ένστικτα, χωρίς να υπολογίσει το κόστος που πληρώνουν οι άλλοι. Ωστόσο, αν και αυτού του είδους οι αρρώστιες προκαλούνται από πνευματική ανισορροπία, η πείρα μας έχει διδάξει ότι ταυτόχρονα συνυπάρχει και σωματικό πρόβλημα (τοξίνες). Ιδιαίτερα όταν η πνευματική ανισορροπία εκδηλώνεται σε τέτοιο καταστροφικό βαθμό.

  Συμπέρασμα:

Επειδή το πρόβλημα του πολέμου είναι τόσο τραγικό και παγκόσμιο, είναι λογικό ότι οποιοδήποτε σύστημα παιδείας, φιλοσοφίας, θρησκείας ή επιστήμης που θα βοηθούσε στην εξάλειψη αυτής της «αρρώστιας» θα ήταν πολύτιμη συνεισφορά στην κοινωνία. Αυτή είναι η αποστολή του Τζορέι.

 

Μέισου-Σάμα

 

You may also like