Ποιο είναι το νόημα του Τζορέι

Ποιο είναι το νόημα του Τζορέι

Ποιο είναι το νόημα του Τζορέι

Tο Τζορέι είναι κάτι σαν τον αέρα που αναπνέουμε και το φως που μας φωτίζει. Για να μπορέσει ο άνθρωπος να ωφεληθεί από τη δράση του δεν χρειάζεται να κατανοήσει την αρχή που το διέπει και το νόημά του. Αρκεί να το δοκιμάσει. Όσοι δέχονται τακτικά το Τζορέι διαπιστώνουν ότι η γενική τους κατάσταση βελτιώνεται, ενώ συγχρόνως ζουν καλύτερα από την άποψη της υγείας, ευημερίας και ειρήνης.

Ο Μέισου-Σάμα ισχυρίζεται ότι το Τζορέι αποτελεί τόσο πνευματική όσο και επιστημονική πράξη που βασίζεται στην Ανώτερη Επιστήμη που μας αποκάλυψε ο Θεός. Μελλοντικά όταν η Επιστήμη απελευθερωθεί από τη θεώρηση ότι «επιστημονικό» είναι μονάχα ό, τι μπορεί να αποδειχθεί δια της ύλης, θα είναι επιτέλους σε θέση να εισχωρήσει στον αόρατο κόσμο του πνεύματος. Όταν η Επιστήμη φτάσει σε αυτό το επίπεδο στο κατώφλι του οποίου βρίσκεται σήμερα, τότε θα μπορέσει να κατανοήσει τις έννοιες του πνεύματος της φωτιάς, του νερού και της γης, τα οποία γεννούν το Φως του Σύμπαντος, αλλά επίσης και το Φως που ακτινοβολείται από το Τζορέι.

Ο Μέισου-Σάμα, όταν μας μεταφέρει τη Θεϊκή Αποκάλυψη που δέχτηκε, μας διδάσκει ότι το Σύμπαν απαρτίζεται από τρεις διαφορετικούς κόσμους: το Θεϊκό Κόσμο, τον Πνευματικό Κόσμο και τον Υλικό Κόσμο.

Ο Θεϊκός Κόσμος χαρακτηρίζεται από την Αόρατη Φύση του, ο Πνευματικός από την Αντιληπτή του Φύση ενώ ο Υλικός Κόσμος από την Ορατή του Φύση.

Αν και πρόκειται για κόσμους που δεν ταυτίζονται, εν τούτοις έχουν μια ιεραρχία. Ο Θεϊκός Κόσμος είναι αυτός που δημιουργεί τον Πνευματικό Κόσμο και ο Πνευματικός γεννά τον Υλικό Κόσμο.

Ο Θεϊκός Κόσμος είναι ένας κατεξοχήν αόρατος κόσμος, ένας κόσμος από τον οποίο προέρχονται όλα τα όντα που έπλασε ο Θεός. Από αυτό τον κόσμο, ο Θεός δημιουργεί και ορίζει την αποστολή της Πλάσης του. Η αποστολή αυτή εμπεριέχεται στη Θεϊκή οντότητα που αποκαλείται Ψυχή. Ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει πως ο Θεός επιφόρτισε την ανθρώπινη ψυχή με την αποστολή να οικοδομήσει τον Επίγειο Παράδεισο, επιβραβεύοντας την εκτέλεση της παραπάνω αποστολής με την ανάπαυση της ψυχής και την πνευματική του ευδαιμονία.

Ο Πνευματικός Κόσμος ταυτίζεται με τον αντιληπτό κόσμο. Πρόκειται για τον κόσμο στον οποίο αναπτύσσονται οι λειτουργίες της σκέψης, του συναισθήματος και της βούλησης.

Ο Υλικός Κόσμος είναι ο κόσμος των μορφών, των σχημάτων, του ορατού. Είναι ο κόσμος στον οποίο το σύνολο των όντων και των αντικειμένων παρουσιάζεται με την υλική, ορατή και απτή του μορφή.

Η σημερινή Επιστήμη που έχει ως βασικό αντικείμενο ενδιαφέροντος και ενασχόλησης τη φύση της ύλης, διαθέτει βαθιές γνώσεις γύρω από το φυσικό σώμα του ανθρώπου. Ωστόσο, δεν παραδέχεται ακόμα (πλην των ονομαζόμενων «αιρετικών της επιστήμης»), σχεδόν τίποτα για τη μη ορατή πνευματική του πραγματικότητα. Η Επιστήμη μας διδάσκει πως ο άνθρωπος συνίσταται από ένα σύνολο φτιαγμένο από κόκαλα, αίμα, μύες, όργανα κλπ., που αποτελούν ένα υλικό σώμα.

Mέσω της επιστήμης που αποκάλυψε ο Θεός, ο Μέισου-Σάμα επιδιώκει να μας διδάξει πως κατά βάση ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος τόσο από πνεύμα όσο και από ύλη. Το πνευματικό του σώμα αποτελείται από την Ψυχή, τη Συνείδηση και το Πνεύμα, τα οποία μπορούμε να τα απεικονίσουμε ως εξής: Η Ψυχή χαρακτηρίζεται από την αόρατη φύση της. Εκπροσωπεί τον πυρήνα του Πνεύματος και συνθέτει την ατομική και αόρατη θεϊκή οντότητα μέσα στον άνθρωπο.

Καταρχάς, εκπροσωπεί το καθεαυτού Καλό μέσα στον άνθρωπο. Η φύση της Συνείδησης είναι αντιληπτή. Η συνείδηση αποτελεί το πνευματικό πεδίο που περιτριγυρίζει την Ψυχή. Στο χώρο της εκδηλώνονται η σκέψη, το συναίσθημα και η βούληση, λειτουργίες που δεν μπορούμε να δούμε, αλλά μόνο να αντιληφθούμε.

Πρόκειται για το πεδίο μάχης όπου συγκρούονται η λογική και το συναίσθημα, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται και να εκδηλώνεται η βούληση. Το Πνεύμα χαρακτηρίζεται επίσης από την αντιληπτή του φύση. Αυτό εκπροσωπεί το εξώτερο τμήμα του πνευματικού σώματος. Είναι ο συνδετικός κρίκος του φυσικού σώματος και της ψυχής. Η φωτεινότητα που διαπερνά ένα ζωντανό ανθρώπινο σώμα δεν είναι άλλο από το Φως της Ψυχής που προβάλλει και αντανακλάται στο εξώτερο μέρος του πνευματικού σώματος. Αναφερόμαστε στη γνωστή Αύρα. Αυτή εμφανίζεται στο ζωντανό ανθρώπινο σώμα, αλλά εξαφανίζεται όταν συντελείται ο διαχωρισμός του πνεύματος από την ύλη, τη στιγμή του θανάτου.

Ο άνθρωπος, αφού είναι ζωντανό ον, κινείται βασικά στο πεδίο του Υλικού Κόσμου, αν και αποτελείται τόσο από Υλικό σώμα όσο και από Πνευματικό, που μπορούμε να τα παραστήσουμε ως εξής: Όταν το Πνευματικό Σώμα έρχεται στη Γη χρειάζεται ένα υλικό όχημα για να εκδηλωθεί, υιοθετεί λοιπόν το Υλικό σώμα και παίρνει τη μορφή του. Η Συνείδηση του Πνεύματος επηρεάζει το υλικό σώμα. Όταν το Πνευματικό Σώμα αναχωρήσει, τότε το υλικό σώμα στερημένο από την πηγή της ζωής, αποσυντίθεται, δηλαδή πεθαίνει.

Με βάσει αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε ότι εφόσον η Επιστήμη συνεχίζει να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ύλη, θα της διαφεύγει τόσο η Αλήθεια όσο και η πλήρης θεραπεία. Η πραγματική επιστήμη θα αρχίσει να υπάρχει μονάχα στην περίπτωση που θα βασιστεί στην ιδέα ότι το πνεύμα κυριαρχεί στην ύλη. Αυτό θα σημαίνει ότι δέχεται τη συνύπαρξη θεϊκή, πνευματική και υλική μέσα στην πραγματικότητα του ανθρώπου.

You may also like