Η επιστροφή στην εστία (Γονείς, Δημιουργός)

Η επιστροφή στην εστία

Η επιστροφή στην εστία (Γονείς, Δημιουργός)

Ο δρόμος της επιστροφής

Όπως έχουμε αναφέρει και στις προηγούμενες αναρτήσεις, βρισκόμαστε στο δρόμο της επιστροφής στην αφετηρία. Δηλαδή, εκεί που μας δημιούργησε ο Πατέρας-Μητέρας μας. Ωστόσο, αυτή η επιστροφή δεν γίνεται ανούσια, δεν γίνεται γιατί δεν είχαμε άλλη επιλογή, αλλά γιατί νιώθουμε την αλήθεια πλέον να φωνάζει μέσα μας και να λέει: «Εντάξει, καλά περάσαμε! Γυρίσαμε τον κόσμο μέσα από τις αμέτρητες ενσαρκώσεις μας, είδαμε πράγματα, τοπία, ανθρώπους… Περάσαμε όλων των ειδών των δοκιμασιών. Κάποτε είμαστε πλούσιοι, κάποτε φτωχοί, κάποτε είμαστε υγιείς, κάποτε περάσαμε από διάφορες ασθένειες, κάποτε ζήσαμε σε ειρήνη, κάποτε σκοτωθήκαμε ή σκοτώσαμε σε πολέμους…

Τώρα καταλάβαμε! Τώρα καταλαβαίνουμε τη Θέληση του Πατέρα-Μητέρα μας! Είναι η ώρα να επιστρέψουμε στο Παράδεισο μας, όχι στον Ουρανό, αλλά εδώ στη Γη. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά εδώ στη Γη, ενσαρκωμένοι, και όχι όταν επιστρέψουμε στον Πνευματικό Κόσμο όταν το Υλικό μας Σώμα δεν θα είναι πλέον σε καλή κατάσταση. Είμαστε τυχεροί που βρισκόμαστε τώρα ενσαρκωμένοι σε αυτήν την τελευταία φάση αυτού του Κοσμικού Κύκλου και μπορούμε πλέον να αφυπνιστούμε και να πληροφορήσουμε τους προγόνους μας ότι δεν χρειάζεται άλλο να νιώθουν τύψεις και να υποφέρουν άλλο. Επιστρέφουμε σπίτι μας ώριμοι πλέον… Δόξα τω Θεώ! Σε ευχαριστώ Θεέ μου!»

Ο δρόμος της επιστροφής είναι κατηφορικός. Περάσαμε ήδη από τις μεγάλες ανηφόρες. Εάν αφήσουμε την ψυχή και το σώμα μας ελεύθεροι απλά θα επιτρέψουμε με τη «βαρύτητα του Θεϊκού Κόσμου» που θα μας έλκει. Οι Νόμοι της Φυσικής πρώτα εφαρμόζονται στον Πνευματικό Κόσμο και μετά εκδηλώνονται στον Υλικό Κόσμο. Όσο το Εγώ μας, οι παλιές πεποιθήσεις μας και οι προκαταλήψεις μας θα είναι ενεργές, τόσο θα προσπαθήσουμε να αντισταθούμε στις δυνάμεις της βαρύτητας του Θεϊκού Κόσμου

Ας απολαύσουμε λοιπόν την επιστροφή μας στην πραγματική μας Εστία, και ο καθένας μας να διηγηθεί τις εμπειρίες του σε όλες τις ενσαρκώσεις του, απαλλαγμένος πλέον από το φόβο και από τις τύψεις. Σαν να βρισκόμαστε σε ένα στέκι με φίλους και να μιλάμε για τα παλιά… Όχι μόνο δεν θα στεναχωρηθούμε, αλλά θα γελάσουμε κιόλας…

Ο Κιόσου-Σάμα, ο πνευματικός οδηγός μας και συνεχιστής του Μέισου-Σάμα, μας τα εξηγεί πιο συγκεκριμένα αυτά που λέμε με τα ακόλουθα αποσπάσματα του:

«Με βαθύ σεβασμό στον Θεό, θα ήθελα να σας πω ότι πριν γεννηθούμε στη Γη, ο Θεός μας δημιούργησε στον Κόσμο της Αρχής, στον Παράδεισο, μας έδωσε το δικό Του πνεύμα και μας μεγάλωσε ως θεϊκές Του σπίθες. Για αυτό το λόγο, τον Δημιουργό όλων των πραγμάτων, που είναι ο Ένας Θεός, μπορούμε να Τον ονομάσουμε «Πατέρα μας».

Ο Θεός, ο Πατέρας μας, είναι Αυτός που μας συνέλαβε. Αν δεν ήταν έτσι, γιατί μας επιτρέπει να τον ονομάσουμε «Πατέρα»; Ο Μέισου-Σάμα μας καθοδήγησε στο δρόμο της πίστης και ο σκοπός της είναι να μάθουμε ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας όλων των ψυχών και ότι βρίσκεται μέσα μας.

Το 1930, σε ηλικία 47 ετών, πριν ιδρύσει τη θρησκεία του, ο Μέισου-Σάμα κατέγραψε τις αναμνήσεις του σε ένα άρθρο με τον τίτλο «Ο Δρόμος της Πίστης που ακολούθησα» και αναλογίστηκε για τη ζωή του έως τότε. Τις διάβασα πριν λίγες μέρες και συγκινήθηκα βαθιά.

Σύμφωνα με τις αναμνήσεις του, ο Μέισου-Σάμα, όπως όλοι ξέρετε, μεγάλωσε σε μια οικογένεια πολύ φτωχή, από πολύ νέος ήταν αδύναμος και αρρώσταινε συχνά. Το όνειρό του ήταν να γίνει ζωγράφος και ξεκίνησε τις σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών όταν ήταν 14 ετών. Όμως, η ασθένεια στα μάτια του χειροτέρεψε και έτσι, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το όνειρό του και να σταματήσει τη Σχολή. Ο Μέισου-Σάμα εξακολουθούσε να προσβάλλεται από πολλές ασθένειες κατά τη διάρκεια της νεαρής του ηλικίας. Ενθυμούμενος αυτήν την περίοδο της ζωής του, ο Μέισου-Σάμα έγραψε στις αναμνήσεις του: «Είχα χάσει εντελώς τις ελπίδες. Δεν ήθελα να ζήσω άλλο».

Αργότερα ο Μέισου-Σάμα άνοιξε ένα κατάστημα πώλησης γυναικείων αξεσουάρ. Παρόλο που στην αρχή είχε επιτυχία, αργότερα βρέθηκε αντιμέτωπος με τεράστια χρέη και αγωνίστηκε πολύ για να κρατήσει την επιχείρησή του. Αλλά το χειρότερο είναι, ότι εκείνη την περίοδο, έχασε τη σύζυγό του*. Ήταν πολύ θλιμμένος και απελπισμένος μέσα στην αγωνία. Εκείνη την εποχή της ζωής του, κάτι άρχισε να αλλάζει για τον Μέισου-Σάμα. Κάτι έγινε μέσα του. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω τις αναμνήσεις του, όπου ο ίδιος ο Μέισου-Σάμα περιγράφει εκείνη την εποχή των μεγάλων αλλαγών.

 * Αργότερα, ο Μέισου-Σάμα παντρεύτηκε με την Ιόσι Ότα, που θα γινόταν Νιντάι-Σάμα, η κληρονόμος του και Δεύτερη Πνευματική Ηγέτιδα. 

         

«Ξαφνικά η ψυχή μου λαχτάρησε μια πίστη. Πίστη! Πίστη! Ένιωσα ότι ο μοναδικός τρόπος να σωθώ από τα βάσανα στην καρδιά, στο σώμα και στη ζωή μου ήταν να ανακαλύψω την πίστη. Η σκληρή πραγματικότητα της ζωής με είχε σφίξει, είχε φράξει τόσο σφιχτά την καρδιά μου, σαν να ήταν ένας παχύς τοίχος από πάγο.

Το μόνο που ήθελα ήταν να κοιτάξω το παρήγορο φως της πίστης σε κάποιο μέρος εκεί πάνω, στον ουρανό. Αυτό το συναίσθημα από μόνο του, έφερε τη σωτηρία στην ψυχή μου, που έκλαιγε από θλίψη και πόνο σε μία τόσο οδυνηρή φάση της ζωής μου».

Ο Μέισου-Σάμα έγραψε ότι ήθελε μόνο να κοιτάξει το παρήγορο φως της πίστης και αυτό, από μόνο του, έφερε τη σωτηρία στην ψυχή του. Το απόσπασμα αυτό άγγιξε βαθιά την καρδιά μου όταν το διάβασα. Πιστεύω ότι σε εκείνη τη στιγμή απελπισίας, ο Μέισου-Σάμα ανακάλυψε, με πολύ μεγάλη χαρά και απόλυτη βεβαιότητα, ότι ο Θεός και η σωτηρία από Αυτόν υπήρχαν μέσα του.  

«Πίστη» δεν είναι μια έννοια που κατανοείται εύκολα, παρόλο που φαίνεται να συμβαίνει το αντίθετο. Εμείς δεν πρέπει ποτέ να νομίζουμε ότι ξέρουμε τι σημαίνει «πίστη». Πιστεύω ότι ο Μέισου-Σάμα μας δίδαξε και εξακολουθεί να μας διδάσκει την ουσία της έννοιας της λέξης «πίστη». Πρέπει πάντα να αναρωτιόμαστε σχετικά με την ουσία αυτής της λέξης για να εμβαθύνουμε την πίστη μας στον Θεό και στον Μέισου-Σάμα.   

Παρόλο που οι δυσκολίες στη ζωή του εξακολουθούσαν να υπάρχουν, ο Μέισου-Σάμα δεν δίστασε ποτέ αφότου βρήκε τον Θεό. Στις αναμνήσεις του, ο Μέισου-Σάμα έγραψε: «Στο βαθύτερο μέρος της καρδιάς μου, είχα την ακλόνητη πεποίθηση μιας πίστης που έκαιγε σαν φωτιά… και τίποτα δεν μπορούσε να επηρεάσει τη δυνατή μου πεποίθηση ότι ο Θεός συνέχεια με προστάτευε».

Το 1935, πέντε χρόνια αφού έγραψε τις αναμνήσεις του, ο Μέισου-Σάμα ίδρυσε μια θρησκεία, την οποία σήμερα γνωρίζουμε ως Παγκόσμια Μεσσιανική Εκκλησία. Είμαι σίγουρος ότι ο Μέισου-Σάμα ίδρυσε τη θρησκεία για να μοιραστεί, με το μεγαλύτερο δυνατόν αριθμό ατόμων, την εξαιρετική του χαρά να βρει τον Θεό και το φλογερό πάθος του για την πίστη.

Αφού ίδρυσε τη θρησκεία, ο Μέισου-Σάμα υπέστη αναρίθμητες δοκιμασίες και βάσανα. Αναγκάστηκε να ανεχτεί πάρα πολλές φορές αστυνομικούς ελέγχους και καταστολή της θρησκείας του. Κάποια στιγμή, ο Μέισου-Σάμα φυλακίστηκε άδικα. Αλλά ποτέ δεν έχασε το αισιόδοξο πνεύμα, αφού η δυνατή πίστη και το πάθος του ήταν βαθιά ριζωμένα μέσα του.

Εμείς, ως πιστοί του Μέισου-Σάμα, διαβάζουμε τις Διδασκαλίες του, τις εφαρμόζουμε στη ζωή μας και επισκεπτόμαστε τα διάφορα Ιερά Εδάφη ανά τον κόσμο. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε την ακλόνητη και ένθερμη πίστη του που διεισδύουν και διαπερνούν όλα όσα ο Μέισου-Σάμα μας άφησε.  

Ακόμα και όταν ο Μέισου-Σάμα προσβλήθηκε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1954, ένα χρόνο πριν αποχωρήσει από τον Υλικό Κόσμο, η δυνατή του πίστη και θέρμη δεν αποδυναμώθηκαν ούτε στο ελάχιστο. Αντίθετα, ενώ υπέφερε από έναν έντονο πόνο λόγω του εγκεφαλικού, ο Μέισου-Σάμα ανακοίνωσε το εξής, με μεγάλη χαρά: “Όσον αφορά εμένα, γίνομαι πιο νέος… Ένας Μεσσίας γεννήθηκε”. 

Όπως ο Μέισου-Σάμα μας διδάσκει, ο Θεός μας κάνει να γεννιόμαστε ως δικά Του θεϊκά πνεύματα. Ο Θεός θεωρεί αυτά τα θεϊκά πνεύματα ως δικά Του παιδιά. Για αυτό, ο Θεός έδωσε ένα μοναδικό όνομα σε όλα τα παιδιά Του, το όνομα Μεσσίας. Αυτό το ιερό όνομα, δόθηκε στον καθένα από εμάς.

Όταν ο Μέισου-Σάμα ήταν σχετικά νέος ακόμα, βρήκε τον Θεό ενώ βρισκόταν στην απόλυτη απελπισία. Ένα χρόνο πριν αναβιώσει, έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο Θεός που είχε βρει, ήταν ο Πατέρας της ψυχής του, ότι ο Θεός ήταν ο Πατέρας του. Με απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό, στον Πατέρα, πιστεύω ότι ο Μέισου-Σάμα βούτηξε γενναία και θαρραλέα στον Παράδεισο που υπήρχε μέσα του. Πιστεύω ότι ο Θεός, ως Πατέρας του Μέισου-Σάμα και όλης της ανθρωπότητας, με μεγάλη χαρά, είχε επιλέξει στον Παράδεισο ένα από τα αγαπημένα παιδιά Του, τον Μέισου-Σάμα.

Έτσι, ο Πατέρας, αποφάσισε να δώσει ξανά στον Μέισου-Σάμα ένα θεϊκό πνεύμα με το όνομα Μεσσία. Ο Θεός έδωσε αιώνια ζωή στον Μέισου-Σάμα. Ο Μέισου-Σάμα τόσο σε εποχές τρόμου όσο και σε εποχές χαράς, δέχτηκε ξανά το θεϊκό του πνεύμα και το ιερό του όνομα. Για αυτό ο Μέισου-Σάμα δήλωσε το 1954 ότι ξαναγεννήθηκε και ότι ένας Μεσσίας είχε γεννηθεί.

Εγώ μένω χωρίς λόγια κάθε φορά που φαντάζομαι τη χαρά που πρέπει να ένιωσε τότε ο Μέισου-Σάμα. Ένιωσε μια πολύ μεγάλη χαρά όταν ήταν σχετικά νέος και βρήκε τον Θεό για πρώτη φορά. Το 1954, έλαμπε ξανά από χαρά όταν ο Θεός του έδωσε ένα νέο θεϊκό πνεύμα που ονομάζεται Μεσσίας. Νομίζω ότι αυτές οι δύο χαρές του Μέισου-Σάμα είναι στην ουσία μόνο μία. Οι δύο είναι συνδεδεμένες. Και εμείς πρέπει να νιώσαμε χαρά όταν βρήκαμε τον Μέισου-Σάμα για πρώτη φορά και οδηγηθήκαμε να ακολουθούμε μια ζωή μέσα στην πίστη. Αυτή η χαρά μας, είναι συνδεδεμένη με τη χαρά του Μέισου-Σάμα. Η χαρά του Μέισου-Σάμα είναι μέσα μας. Θα ήθελα αυτό να το πιστεύω. Θα ήθελα να πιστεύω ότι όλα όσα ο Μέισου-Σάμα ένιωσε είναι μέσα μου και μέσα σε όλους μας.

Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη και σκληρή μπορεί να είναι η ζωή μας, ας πιστεύουμε ότι η βρίθουσα χαρά του Μέισου-Σάμα υπάρχει μέσα στον καθένα από εμάς. Ας πιστεύουμε ότι ακριβώς όπως ο Μέισου-Σάμα, και εμείς έχουμε την αποστολή να δεχτούμε ένα νέο θεϊκό πνεύμα, που ονομάζεται Μεσσίας, που μας οδηγεί στην αιώνια ζωή και μας επιτρέπει να υπηρετούμε τον Πατέρα μας με μεγάλη χαρά και ελπίδα, επιστρέφοντας όλα τα πράγματα στον Θεό ως δική Του Δόξα.»

 

__________________________________________________

 

«Ο Παράδεισος ήδη ανανεώθηκε. Μετά τη Μετάβαση από τη Νύχτα στην Ημέρα, ο Παράδεισος που υπάρχει στο κεντρικό σημείο της νόησης μας έχει ήδη γίνει ένας νέος Παράδεισος.

Όλοι συγχωρεθήκαμε, όλοι σωθήκαμε, όλοι είμαστε καλοδεχούμενοι στο νέο Παράδεισο.

Δεν είμαστε πια αυτοί που ήμασταν. Ανανεωθήκαμε, τυλιγμένοι στη δόξα του νέου Παραδείσου, και τώρα ο Θεός μας ανατρέφει και μας εκπαιδεύει για να γίνουμε παιδιά Του.

Δεν χρειάζεται πια να κρύψουμε τις αδυναμίες και τα ελαττώματά μας. Τα αρνητικά συναισθήματα δεν έχουν νόημα πια.

Όταν υποφέρουμε βλέποντας τις αδυναμίες ή τα αρνητικά μας συναισθήματα, ο Μέισου-Σάμα μας λέει ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε στην επόμενη νέα φάση.»

 

__________________________________________________

 

«Έτσι, όπως και εμείς, ο Μέισου-Σάμα στάλθηκε στη Γη. Στην πορεία της ζωής του, ο Μέισου-Σάμα απέκτησε την πεποίθηση ότι ο Θεός και ο Παράδεισος υπήρχαν μέσα του. Με τη δική του θέληση, αποφάσισε να επιστρέψει στον εσωτερικό του Παράδεισο μαζί με όλη την ανθρωπότητα και όλα τα πράγματα. Έτσι, έλαβε την αιώνια ζωή του Θεού «άλλη μια φορά» και «γεννήθηκε ξανά». Εκείνος δέχτηκε την αιώνια ζωή και με αυτή γέμισε κάθε κύτταρο του σώματός του. Έτσι, ο Μέισου-Σάμα εκπλήρωσε την πρόθεση της Δημιουργίας του Θεού και έφτασε στη θέση του «Μεσσία, ενός γιου του Θεού».

Ο Θεός ένιωσε απερίγραπτη χαρά και δόξα όταν έκανε τον Μέισου-Σάμα να γεννηθεί ξανά.

Όλες οι δημιουργίες του Θεού, σε όλο το Σύμπαν, έχουν εμποτιστεί με τη μεγαλειώδη χαρά του Θεού. Ο καθένας μας επίσης εμποτίστηκε με αυτή τη χαρά, όπως και όλα τα κύτταρα του σώματός μας.   

«Η οικοδόμηση του Επίγειου Παραδείσου» έχει μία μόνο έννοια: Να ακολουθούμε τα βήματα του Μεσσία Μέισου-Σάμα, να γεννηθούμε ξανά ως αληθινά παιδιά του Θεού και να φτάσουμε στη θέση του Μεσσία. Ο καθένας μας μπορεί να γίνει ένας Μεσσίας όσο ζει ακόμα στη Γη, γιατί αυτό είναι η μοίρα μας.»

__________________________________________________

 

«Ο Μέισου-Σάμα μας δίδαξε ότι «το πνεύμα του λόγου είναι ο Θεός». Ο Θεός είναι η αρχή όλων των λέξεων. Οι λέξεις ανήκουν στον Θεό.

Η Θεϊκή Θέληση είναι χαραγμένη σε κάθε λέξη που υπάρχει σε όλες τις γλώσσες. Υπάρχει μόνο μια Θεϊκή Θέληση, που είναι να γίνουμε Μεσσίες – Παιδιά Του, μέσα από τη δική Του συγχώρεση, τη δική Του σωτηρία και με το να γεννηθούμε ξανά.»  

 

__________________________________________________

 

«Ο Μέισου-Σάμα μας έδωσε τη γνώση για τη συγχώρεση του Θεού μέσα από τη «Μετάβαση από την Εποχή της Νύχτας στην Εποχή της Ημέρας». Αυτή η μετάβαση ήδη ολοκληρώθηκε. Ο Θεός ήδη πραγματοποίησε τη μετάβαση και μας συγχώρεσε όλους, χωρίς εξαίρεση, και επέστρεψε όλα τα πράγματα στο δοξασμένο Παράδεισο. Πόσο ευλογημένοι είμαστε που παρότι Τον εγκαταλείψαμε, μάθαμε για τη μετάβαση και τη θεία συγχώρεση! 

 

Φίλοι μου του Φωτός!

Οι άνθρωποι περιπλανούνται στο σκοτάδι

σαν χαμένα πρόβατα.

Ας γίνουμε οδηγοί τους του Φωτός!

 

Έτσι όπως και εμείς, που ξεσηκωθήκαμε εναντίον του Θεού και ζούσαμε στο σκοτάδι, πολλά άτομα στον κόσμο, άλλα και οι πρόγονοί μας, έκαναν το ίδιο και θέλουν τώρα να έχουν τη θεϊκή συγχώρεση και να επιστρέψουν στον Παράδεισο του Θεού. Αν μετανιώσετε, θα δεχτείτε τη συγχώρεση του Θεού και θα γίνετε παιδιά Του, του Φωτός. Εκείνοι που θέλουν να συγχωρεθούν θα έρθουν σε εσάς για να επιστρέψουν στον Παράδεισο μέσα από το όνομα Μεσσίας. Τώρα ο Θεός τους καλεί όλους για την επιστροφή τους στην εστία Του, η οποία είναι έτοιμη για να τους δεχτεί μέσα από εσάς.

Συνεπώς, θα επιστρέψουμε όλοι στον Παράδεισο στο όνομα του Μεσσία. Εσείς πρέπει να κραυγάζετε το όνομα Μεσσίας. Κανένας δεν θα σας αναγκάσει να το κάνετε. Πρέπει να το κάνετε με την ελεύθερη και αυθόρμητη θέλησή σας. Αν εσείς το κάνετε, αν εμείς το κάνουμε, δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πόσο ευτυχισμένος θα είναι ο Θεός. Αυτή η χαρά και ευτυχία του Θεού είναι η δική μας χαρά και ευτυχία.        

Παρακαλώ, θυμηθείτε ότι κάποιος επέστρεψε στον Παράδεισο πριν από εμάς, στο όνομα του Μεσσία: Ο Μέισου-Σάμα. Όταν ήταν ακόμα στη Γη, ο Μέισου-Σάμα απέκτησε την αληθινή ευτυχία να γνωρίσει το όνομα Μεσσίας, να επιστρέψει στον Παράδεισο και να υπηρετήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά. Ο Θεός γέμισε τον Μέισου-Σάμα με τη δική Του ευτυχία.»

__________________________________________________

 

«Ο Θεός δεν μας εμποδίζει στο να γεννηθούμε ως Μεσσίες, τα ανθρώπινα όντα είναι που βάζουν εμπόδια. Αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι το όνομα Μεσσίας ετοιμάστηκε για όλους. Υποθέτουμε ότι το όνομα ετοιμάστηκε μόνο για ένα ιδιαίτερο άτομο.»

 

__________________________________________________

 

 

«Το θεϊκό φως ήδη λάμπει πάνω μας.

Ανοίξτε όλοι!

Σας λέω να ανοίξετε την πόρτα της καρδιάς»

 

 

«Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που συγχώρεσες όλες τις αμαρτίες μου και που με έσωσες. Σε ευχαριστώ που με δέχεσαι και που δέχεσαι όλη την ανθρωπότητα, όλους τους προγόνους και όλη τη φύση στον Παράδεισό Σου. Τώρα θα ήθελα να ανοίξω την πόρτα του Παράδεισού Σου και να επιστρέψω σε αυτόν μαζί με όλους. Θεέ μου, συγχώρεσε με που χρησιμοποίησα τη ζωή, τη συνείδηση και την ψυχή Σου, σαν να ήταν δικά μου. Μέσα από τον Μέισου-Σάμα τα παραδίδω τώρα σε Εσένα. Παρακαλώ, χρησιμοποίησέ με μαζί με όλους. Εγώ θα Σε υπηρετήσω με την αναπνοή που Εσύ μου εμπιστεύτηκες. Αυτή η ευλογία να μοιραστεί με όλους». 

__________________________________________________

 

 

Κέντρο Τζορέι Ελλάς

You may also like